De zo verkwikkende, vaak enigszins hartige Grüner Veltliner opent dit zomerse magazine, via enkele aanbevolen producenten en streekimpressies uit Oostenrijk. Andere warme-dagen-wijnen ontbreken evenmin, waaronder superieure Sauvignon Blancs, prettige producten uit de Pfalz en Zuid-Franse rosés. Voorts is er aandacht voor ’s werelds beroemdste Fino, voor de herrezen Bordeaux Suite, voor allerlei charmeurs uit Chili, voor klassewijnen uit Spanje, voor een wijnreis naar Zuid-Afrika en nog veel meer. Geniet!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
. Patroon-cuisinier Martin Weiler van de gelijknamige Landgasthof in Laa an der Thaya demonstreert hoe je perfecte Wiener schnitzel maakt. Eerst het dun gesneden kalfsvlees met een metalen hamer bewerken, voorts de filet voorzien vanzowel peper als zout. Daarna gaat het vlees eerst in de bloem, dan in geslagen verse eieren, vervolgens in paneermeel en tenslotte gedurende twee à drie minuten in zeer hete olie, vet of geklaarde boter. Tijdens het frituren wordt de schnitzel regelmatig gedraaid, en vlak voor het serveren moet je hem op keukenpapier te drogen leggen. Het traditionele garnituur is een aardappelsalade die ook ui bevat. En de wijn erbij, een Grüner Veltliner, komt uit Weilers eigen streek: Weinviertel. In het glas vl
oeit de Zeiseneck 2009 van Roman Pfaffl, een levendige, niet te lichte noch te zware creatie die niet alleen een aroma heeft van fris citrusfruit met wat groene appel, maar tegelijk een pepertje – net alsof een snufje witte peper werd toegevoegd. Prijs meestal €10,95, adressen via info@poot.nl. Dat pepertje is heel kenmerkend voor ‘Grüners’ uit Weinviertel. We komen het ook tegen in andere wijnen uit dit gebied, waaronder de Terrasse Reifersberg van Ewald Gruber, de Classic van Klein, de Ried Lehlen van Pröll, de Fürstenberg van Schwarzböck en de Ried Lingen van Prechtl.
. Voor Grüner Veltliner is voornoemde Roman Pfaffl, bijgenaamd ‘Mr. Veltliner’, een kwaliteitspionier geweest. Hij was een der allereersten om daarvan wijnen te maken met een internationale allure. Deze variëteit, Oostenrijks meest geteelde, kent hij dan ook door en door. Is grüner veltliner hier moeilijk om te telen? ‘In het geheel niet’, stelt Roman, ‘want op de alom aanwezige löss gedijt hij perfect. ’Het is wel essentieel dat de bodem niet te droog wordt, maar juist daarvoor zorgt de löss. Die fungeert namelijk als een spons die regenwater opzuigt, zodat de druivenstokken zich in de droge, warme zomer toch kunnen voeden. Ook van belang is de beperking van het rendement, van de hoeveelheid wijn per hectare dus. Wie te veel oogst, krijgt een Grüner Veltliner die dun is, zonder structuur, diepte of complexiteit.
. Binnen Weinviertel, dat noordelijk van Wenen met bijna 16.000 hectare ’s lands grootste wijnstreek is, wordt Grüner Veltliner als de specialiteit beschouwd. Misschien is de gelijknamige druif – die vroeger overigens grüner muskateller heette - er zelfs 
ontstaan. De speciale plaats die Grüner Veltliner binnen Wienviertel inneemt, werd in 2002 wettelijk erkend. Oostenrijk lanceerde toen zijn eigen versie van de Franse beschermde herkomstbenaming, met de introductie van de Weinviertel Districtus Austriae Controllatus (DAC).Wijnen met deze titel moeten in alle opzichten kenmerkend zijn voor hun streek van herkomst – wat in dit geval betekent dat alleen Grüner Veltliner in aanmerking komt. Alle andere wijnen uit Weinviertel worden dus sindsdien verkocht met de meer algemene benaming Niederösterreich. Om de Weinviertel DAC te verkrijgen, moet elke wijn blind worden gekeurd door een panel van deskundigen. Voorts moet de Grüner Veltliner ten minste 12 procent alcohol hebben en mogen geen houttonen in de smaak aanwezig zijn. Het concept is aangeslagen, want momenteel worden jaarlijks een kleine twee miljoen flessen Weinviertel DAC gebotteld: een pittig, zoniet peperig succes.
. Diepe lössgrond, warme zomerdagen en koele nachten, dat zijn de kenmerken van een andere, kleinere Oostenrijkse wijnstreek, Wagram. Een beroemde boer daar is de joviale, levensgenietende Bernhard Ott (helemaal links op de oogstfoto) die sinds 1993 van Grüner Veltliner een alom geprezen specialiteit heeft gemaakt.
De Ott Grüner Veltliner Fass 4 2009 is een breed inzetbare maaltijdbegeleider, elegant, fris fruitig, een tikje peperig, licht mineralig en mooi geconcentreerd. Voor €13,90 bij www.sauterwijnen.nl.
. Een van ’s werelds leukste adressen om als wijnliefhebber te logeren is Loisium. Dit hotel staat middenin een wijngaard even buiten Langenlois, in het Oostenrijkste gebied Kamptal, westelijk van Wenen. Het complex werd spectaculair vormgegeven door de Amerikaanse architect Steven Holl. Die ontwierp een op bijna vijftig pilaren gebouwd, U-vormig luxehotel met spa rond een terras en een zwembad. De buitenwanden zijn met een gaaswerk van aluminium bekleed. En het complete interieur, dus ook de meubels werden speciaal voo
r Loisium ontworpen. Bovendien is aan het 82 kamers tellende hotel een prachtig eigentijds wijnmuseum (zie foto) verbonden – van waaruit je via een ondergrondse, kilometerlange lössgang naar de kelder van het aangrenzende wijngoed Steininger kunt lopen. Overigens is Langenlois, dat een prachtig, ruim dorpsplein heeft, de grootste wijngemeente van Oostenrijk. Er zijn ook toonaangevende producenten gevestigd, zoals de domeinen Bründlmayer, Dolle, Hiedler, Jurtschitsch Sonnhof, Loimer, Schloss Gobelsburg en Summerer. Meer info op www.losium.at.
. Ruim twintig jaar geleden ging een lang gekoesterde wens in vervulling: het laten creëren van een muziekstuk over wijn. Als je met muziek impressies kunt geven van emoties, landschappen (Pastorale, Grand Canyon Suite), een schilderijententoon-stelling, jaargetijden, en tal van andere zaken, waarom dan ook niet van wijn? Tijdens een proeverij in Jan Tabak (Bussum) sprak ik over dit idee met Laurens van Rooyen, die onmiddellijk enthousiast raakte. Met als gevolg dat deze begaafde componist en pianist in 1988 als wereldprimeur de Bordeaux Suite ten gehore bracht. 
Het werk bestaat uit tien stukken, waaronder schetsen van de stad, de zo belangrijke rivieren, de châteaus, de oogst, de historie en uiteraard de wijn. Thematisch kreeg elk onderdeel gestalte tijdens gesprekken waarin ik Laurens overspoelde met informatie die ik in de streek zelf had vergaard. Het muzikale portret van Bordeaux werd uitgebracht op lp, op cd – en samen hebben we alle mogelijke optredens verzorgd, meestal tijdens wijndiners, zoals bij Cees Helder in Parkheuvel. De muziek werd zelfs gedraaid in het Centre Pompidou te Parijs. Om allerlei redenen, vooral drukte met andere projecten, is het uiteindelijk stil ge
worden rond de Bordeaux Suite. Maar zie, onlangs is dit klankbeeld herrezen – met als doel wederom optredens in den lande te geven. Laurens speelt zijn werk nog altijd persoonlijk en heel virtuoos, maar mijn bijrol als commentator – die uitlegt waarom de muziek klinkt zoals hij klinkt – heb ik overgedragen aan collega Janna Rijpma (met Laurens op de foto). Vol verve hebben beiden onlangs de herpremière verzorgd, féést voor de geest. De muziek bleek van een tijdloze schoonheid te zijn en Janna’s toelichting was zowel boeiend als leuk. Wie deze unieke uitvoering, dit muzikale portret van Bordeaux wil boeken, neme contact op met Ina Brouwer, ibrouwer@xs4all.nl.
. Vorig jaar heet Alexander Nijeboer een bedrijfje opgericht dat alleen alcoholvrije wijnen verkoopt. Het heet Domaine de Fleur. Ik heb er aandacht aan geschonken in dit magazine. Naar aanleiding daarvan schreef Alexander me het volgende. ‘Op uw mooie woorden over onze alcoholvrije wijnen in oktober 2009 h
ebben wij zeer veel reacties gehad. Bedankt daarvoor. Sinds oktober hebben wij flink aan de weg getimmerd. Voor een buitenlandse groothandel hebben wij met veel succes de Vita Nova Sparkling Secco gemaakt – een prachtige mousserende wijn van biologisch geteelde sauvignon blanc (50 procent) en sémillon (50 procent) uit Bordeaux. Zonder schroom durf ik te zeggen dat dit de beste alcoholvrije wijn is die wij tot dusver hebben gemaakt.’ Inmiddels heb ik deze nieuwe bubbelcreatie geproefd – en daarna een hele avond gedronken toen ik BOB moest zijn. De biologische Vita Nova Sparkling Secco heeft een lichte pareling, een echt droge, pittig frisse smaak, wat citrus en in de verte een hint van de voor sauvignon blanc zo kenmerkende grassigheid. Hij is voor €9,95 te bestellen bij o.a. www.domainedefleur.nl. Overigens worden drie wijnen van Domaine de Fleur sinds juni geschonken aan boord van de Griekse, geheel alcoholvrije luchtvaartmaat-schappij Hellenic Imperial Airways. Dit gebeurde na een strenge keuring waaraan alle grote leveranciers van wijnen zonder alcohol deelnamen.
. Vergeet niet om de digitale bubbelpetitie te ondertekenen. Want die kan een aanzet zijn om de al decennia véél te hoge accijns op mousserende wijnen te verlagen. Per honderd liter bedraagt deze namelijk ruim 240 euro, tegen slechts zo’n 70 euro voor stille wijn. Da’s dus meer dan drie(!) zo veel. Een soort straftaks voor wie iets feestelijks wil drinken. Vooral in de horeca tikt deze bubbelbelasting aan, want de inkoopprijs inclusief accijns wordt daar doorgaans met drie vermenigvuldigd, zoniet met vier of meer. Dit najaar hopen we met de bubbelpetitie naar het parlement te gaan.
De link is http://bubbels.petities.nl/.
. Van bubbelwijnen bestaan ook bioversies. Een hele goede, zelfs met goud bekroond, is de Domaine Achard-Vincent, Crémand de Die brut. Deze mondvol staat voor een elegante, slechts 11,5 procent alcohol bevattende, zeer zuivere wijn met wervelende belletjes en een enigszins rijpe, vrij zachte smaak met elementen van vooral witte vruchten. Kortom, ’t is een heerlijk aperitief.
Als druiven gebruikte het - al sinds 1982 biologisch werkende - domein de regionale clairette met wat aligoté plus muscat. Prijs €13,95 bij www.vinoblesse.nl.
. Er bestaat overigens een misverstand over Champagne. Overal lees je dat Dom Pérignon, keldermeester van de abdij te Hautvillers, de uitvinder is van Champagne. Maar volgens een artikel in The New York Times is deze kloosterling jaren bezig geweest om de bubbels uit zijn wijn te krijgen… Tevergeefs, gelukkig maar.
. De naam is bijna onmogelijk, Weingut Ökonomieraat Rebholz, maar wat máken ze daar lekkere wijnen. Dat gebeurt in de Duitse Pfalz, van 19 hectare en gronden die o.a. bestaan uit löss, leem en een speciale soort zandsteen. Eigenaar Hansjörg Rebholz kiest voor een z
o natuurlijk mogelijke handelwijze. In de wijngaard wordt dus biologische gewerkt, terwijl bij hun bereiding de wijnen niet worden verrijkt nocht ontzuurd. Aldus ontstond de Riesling trocken 2009, een verkwikkende, elegante, enigszins mineralige wijn met in zijn levendige smaak elementen van groene appel, limoen en ander fris fruit. Superieur in zijn soort. Prijs €13,95. Hetzelfde wordt gevraagd voor de iets vollere, van later geplukte druiven afkomstige Weisser Burgunder trocken 2009, een breed inzetbare partner voor vis. Bij www.degoudenton.nl of zie de banner.
Een andere Duitse wijnstreek, vooral beroemd om zijn Rieslings, is Rheingau. Hoe heerlijk de daar vervaardigde wijnen kunnen zijn, toont de Riesling trocken 2009 van Weingut Robert Weil. Het is een wijn met gratie, fruitigheid en een vieve fraîcheur – zalig op een mooie zomeravond. Te koop voor €14,95 bij www.vojacek.nl. De wijngaarden van de familie Weil bestrijken maar liefst 75 hectare, liggen in de gemeente Kiedrich (zie foto) en zijn voor 99 procent met Riesling beplant.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Wederom komt er een door mij geleide wijnreis naar Zuid-Afrika. Deze wordt georganiseerd door American Express in samenwerking met Van Helden Travel. We bezoeken topproducenten, zullen topwijnen proeven en logeren in tophotels – terwijl ook bijzondere lunches en diners zullen worden genoten. Vertrek is op zaterdag 20 november 2010, en de reis duurt acht dagen (verlenging naar bijvoorbeeld de wildparken is mogelijk). Het programma verloopt in principe als volgt.
Dag 1 - Rechtstreekse vlucht met KLM van Amsterdam naar Kaapstad. Transfer naar het vijfsterrenhotel Azara (tevens wijndomein)in Stellenbosch. Bij aankomst zal een welkomstwijn worden geschonken.
Dag 2 - Proeverij bij Boschendal, gevolgd door een mooie picknick in het prachtige park. Voorts vrije tijd in Franschhoek, met daarna een bezoek met proeverij aan de geheel gerenoveerde wijnbezitting Allée Bleue. Diner bij Mont Rochelle in Franschhoek en overnachting in Azara.
Dag 3 - Proeverij en terraslunch bij Nederburg in Paarl. Bezoek aan het prachtige wijndomein Plaisir de Merle. Diner en overnachting in hotel Azara. Voorafgaand aan het diner krijgen we een proeverij van Groot Parys, eigendom van de Nederlander Eric Verhaak en diens vrouw Mariëtte.
Dag 4 - Naar het wijngebied Robertson, voor een bezoek aan Viljoensdrift en een unieke, varende wijnpicknick op de Brede River. Transfer naar het vijfsterrenhotel The Table Bay, aan het gezellige Waterfront in Kaapstad. Diner ter plekke, en overnachting. 
Dag 5 - Bezoek aan het schitterende Vergelegen met zijn bloementuin, historische homestead, op een berg gebouwde kelder en eigen restaurant. Na de rondleiding, proeverij en lunch gaan we naar Stellenboschvoor een stadsbezoekje en dan naar het beroemde familiedomein Simonsig. Diner met live entertainment in het Gold Museum restaurant en overnachting te Kaapstad.
Dag 6 - In het allereerste wijngebied van Zuid-Afrika, Constantia, bezoeken we Klein Constantia om daar o.a. de legendarische Vin de Constance te proeven. 
Bij het buurdomein Buitenverwachting wordt daarna genoten van een kleine proeverij en een lunch in het eigen, alom geprezen restaurant. Diner in het toprestaurant Ginja en overnachting wederom in Kaapstad.
Dag 7 - We gaan Kaapstad ontdekken, met bij helder weer een tocht naar de Tafelberg. Niet ver buiten de stad vindt een afscheidsbraai plaats op wijnboerderij De Grendel. Na nog tijd te hebben voor winkelen en een vaarwelwijn met hartige hapjes in het hotel gaan we terug naar de luchthaven voor de vliegreis naar Amsterdam
Dag 8 - Aankomst op Schiphol: het slot van een heerlijke, rijke wijnreis.
De reissom bedraagt €3195 per persoon. Daarbij inbegrepen zijn o.a. de KLM-vluchten economy class, hotels, maaltijden, excursies, alle proeverijen, informatiepakket en de begeleiding door Hubrecht Duijker, Van Helden Travel en een regionale gids. Voor meer informatie en reserveringen zie www.vanheldentravel.nl (tabblad TravelTips) of bel met (035) 621 14 11.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
. ‘Als ik duizend zonen zou hebben dan zou ik ze als eerste menselijk principe leren om alle smakeloze dranken af te zweren en zich te wijden aan Sherry-wijn’. Toen 
William Shakespeare dit schreef, ongeveer vijfhonderd jaren geleden, bestonden er alleen een oxidatieve versies van Sherry, donkerbruin en krachtig. Het hoofdtype van tegenwoordig, de bleke, frisse Fino moest nog worden ontdekt. Dit gebeurde in de loop van de 19e eeuw. Enkele producenten begonnen toen de werking te ontdekken van flor del vino, een grijs-witte, rimpelige laag van gistcellen die tijdens bepaalde perioden van het jaar (vooral in april en mei) spontaan op bepaalde wijnen placht te verschijnen. Onder deze onooglijke afdekking ontwikkelden deze Sherry’s zich anders. Ze oxideerden niet, hielden de kleur van een jonge witte wijn en kregen een speciaal aroma. Degene die bij het anno 1835 gestichte Sherry-huis van Manuel Gonzalez de positieve aspecten zag van flor was diens oom, José (roepnaam Pepe) Angel de la Peña. Die drong erop aan om met flor een nieuw type Sherry te creëren, een type overigens waarvan hij een variant had leren kennen in het nabije havenstadje Sanlúcar de Barrameda, waar de vorming van flor bijzonder sterk was en waar lichte Sherry’s met vaak vlokjes gistcellen graag werden geconsumeerd. Aarzelend gaf Manuel toestemming voor het experiment: oom Pepe kreeg een keldertje toegewezen, honderd vaten en de nodige wijn. 
De nieuwe Sherry werd voor het eerst in 1844 naar Londen verscheept. Agent Robert Blake Byass schreef dat hij de ‘zeer, zeer bleke wijn’ had ontvangen en zou zien wat hij ermee kon doen. Ruim een decennium later zou deze Byass de partner worden van Gonzalez, toen het grootste Sherry-huis. Aldus ontstond het nog altijd florerende bedrijf Gonzalez Byass – dat overigens sinds 1988 weer geheel in handen is van de familie Gonzalez. De Fino, die bekend raakte als Tío Pepe (letterlijk ‘Oom Pepe’ of op z’n Nederlands ‘Oom Piet’), groeide uit tot ’s werelds meest verkochte droge Sherry, met een jaaromzet van zo’n vier miljoen flessen. Het frappante van Tío Pepe is dat deze wijn ondanks het enorme volume een voorbeeldige kwaliteit bezit – dit dankzij de hoge kwaliteitsnormen die Gonzalez Byass hanteert. 
De druiven, uitsluitend palomino, komen voornamelijk van de eigen 850 hectare, kalkhoudende wijngaarden en worden na hun pluk snel naar de kelders gebracht. De gisting vindt plaats bij lage temperatuur, waarna de witte wijn versterkt wordt tot 15 procent alcohol. Daarna ondergaat hij, onder flor, een rijping van minstens vijf jaar. Voor deze lagering beschikt Gonzalez Byass over tienduizenden vaten van Amerikaans eikenhout. Eenmaal in zijn groene, sjieke fles – tot voor enkele jaren terug een zwarte – biedt de wijn een sappige, knisperend droge smaak met subtiele nuances van groen fruit, citrusvruchten, broodgist, vanille en amandelen. 
Mits goed gekoeld is Tío Pepe een perfecte partner voor groene olijven, zoute haring, gerookte zalm, sushi, koude of warme schotels van vis, schaal- of schelpdieren, curry’s, veel Chinese en Thaise gerechten, alsmede bij talrijke tapas. Niet voor niets ook is Gonzalez Byass druk doende om een reeks tapasbars te openen: als oom Pepe’s miljoenensucces ergens bij schittert, is het bij tapas. De prijs ligt gewoonlijk tussen €7,99 en €9,99. Verkoopadressen op www.weetvanwijn.nl, via ‘Assortiment en ‘Waar wijn kopen’ (daar eigen postcode invoeren).
. Net als, Tavel, Châteauneuf-du-Pape, Gigondas, Lirac, Tavel, Vacqueyras en Vinsobres heeft nu ook Rasteau de status van cru in de zuidelijke Rhône-regio, voor zijn droge rode wijnen. Al eerder kreeg Rasteau een beschermde herkomstbenaming voor zijn versterkte zoete wijnen. De nieuwe appellation, toegekend in juni van dit jaar, geldt met terugwerkende kracht voor de oogst van 2009. En nu maar hopen dat prijzen niet ineens gaan rijzen.
. Een mooie maaltijdrosé en tegelijk heel, heel zeldzaam, dat is de Château Henri Bonnaud 2009. Die komt namelijk uit een van Frankrijks kleinste wijngebieden, Palette. Dit beslaat in totaal slechts 42 hectare en ligt (zie foto) in de buurt van Aix-
en-Provence. Een derde van dat grondgebied behoort aan voornoemd château – dat eind vorige eeuw een wedergeboorte beleefde. De uit grenache, cinsault en mourvèdre samengestelde wijn heeft een lichte oranjetint en een stevige smaak, zowel zacht gekruid als mild fruitig (rode plus citrusvruchten). Prijs €17,10 bij www.vojacek.nl. Dezelfde importeur voert, eveneens uit Zuid-Frankrijk, een andere rosé. Dat is de kruidig fruitige, charmante Ze Rosé 2009 van Domaine Pas de l’Escalier, Coteaux du Languedoc. Deze geeft veel genoegen voor €9,95. In dit geval zijn de druiven syrah en cinsa
ult (van oude stokken). Een derde leuke Vojacek-vondst komt uit het Italiaanse gewest Campania.Het is de witte Nugnes Falerno del Massico 2009. De geheel gerenoveerde bezitting Nugnes ligt aan de voet van de berg Massico en brengt sinds enkele jaren lofwaardige wijnen voort, waaronder deze witte van het regional ras falanghina (zie foto). We proeven frisheid, sap en een licht gekruide fruitmelange van o.a. perzik en peer. Verrukkelijk bij gebakken of gegrilde vis. Prijs €12,65.
. Het is Alexandra Pouderoyen die deze maand haar favoriete wijn-spijscombinatie onthult. Sinds 1995 is ze werkzaam in de wijnbranche. Eerst op de inkoopafdeling 
van een grote wijnimporteur en vanaf 2002 bij PLUS supermarkten, waar ze de totale verantwoording heeft voor de invulling van het wijnassortiment. ‘Mijn uitdaging is’, zo stelt Alexandra, ’om altijd om het beste van het beste te vinden en dat van het aantrekkelijkste prijskaartje te voorzien. Het lijkt erop dat ik daarmee op het goede spoor zit. Want de afgelopen jaren is PLUS maar liefst zes keer uitgeroepen tot Beste Wijnsupermarkt van Nederland! Voor mij een mooie stimulans om door te gaan op de ingeslagen weg.’ Over haar culinaire combinatie schrijft ze het volgende. Deze combinatie betreft een recept dat ik gekregen heb van de maker van de El Descanso wijnen: gegrilde tonijn met een timbaaltje van avocado, Parmezaanse kaas en cream cheese. Natuurlijk is de beste wijn hierbij de El Descanso Chardonnay en nog beter de El Descanso Wild Fermented Chardonnay. Dit zijn de ingrediënten:
4 x 150 gram tonijn; 1,5 kopje sojasaus; 0,5 kopje droge Sherry; 1,5 kopje balsamico azijn; 1 theelepel suiker; 2 lente-uitjes; 2 rijpe avocado’s; 160 gram cream cheese; flink wat geraspte Parmezaanse kaas; 4 theelepels sesamzaadjes; 10 gram geraspte verse gember; peper en zout.
Doe de sojasaus, de Sherry en het gehakte uitje door elkaar en marineer de vis hierin. Pureer de avocado met de Parmezaanse kaas en de cream cheese. Als je een klein hoog vormpje hebt, doe dit mengsel dan daarin, zodat je het mooi rechtop op je bord kunt storten. Verdeel de sesamzaadjes over de gepureerde avocado. Haal de vis uit de marinade en verhit deze in een pan, samen met de balsamico azijn, de gember en de suiker. Laat het geheel wat indikken, daarna wat afkoelen en doe er peper plus zout naar smaak bij. Bak de tonijn heel kort in een paar eetlepels olijfolie. Leg de plakken tonijn op de borden bij de avocado en besprenkel de tonijn met een paar lepels van de ingedikte saus. Serveer met wat frisse rucola sla. Nu een glas El Descanso Wild Fermented Chardonnay of de gewone El Descaso Chardonnay erbij en je zult ontdekken hoe heerlijk deze combinatie is.
. Een mogelijk zonnescherm voor wijndruiven. Daaraan wordt gedacht in Nieuw-Zeeland, op de Lincoln University. In vergelijking met vergelijkbare wijnregio’s van het noordelijk halfrond ontvangen de Nieuw-Zeelandse druivenstokken namelijk 45 tot 50 procent meer ultraviolet licht. Dat invloed kan hebben op de schillen van de druiven en daarmee de wijn (factoren als rijpingspotentieel en mondgevoel worden genoemd). Bij de experimenten in kiwiland werden o.a. plastic filters over trossen van sauvignon blanc geplaatst, kleine zonneschermen dus, waarna de biochemie van de druiven werd gemeten.
. ‘Chili’, zo stelt Mario Pablo Silva, ‘is het langste land, ingesloten door de langste bergketen, de grootste oceaan, de droogste woestijn en het koudste gebied’. We bevinden ons in de ontvangstruimte van Viña Casa Silva, een bedrijf dat over maar liefst 600 ha wijngaarden beschikt. De oudste daarvan werd zo’n negentig jaar 
geleden geplant en bevindt zich bij het keldercomplex even buiten Angostura, een dorp aan het begin van Chili’s eerste officieel erkende wijnroute. Deze loopt door het dal van de Colchagua, waarvan de lengte ongeveer 150 km bedraagt. De familie Silva, die ook de oudste paardenstallen van het land bezit, bottelt de eigen wijnen onder eigen naam sinds 1997 – met veel succes. Dat blijkt onder meer uit allerlei prijzen en distincties. Zo werd het bedrijf in Londen uitgeroepen tot Best Chilean Producer. Een van de Casa Silva specialiteiten is Carmenère, de naar zijn druif genoemde rode wijn die verwantschap vertoont met Merlot. Nergens groeit zoveel van deze variëteit als in Chili’s Colchagua vallei, waar het tegelijk droog en vaak winderig is. 
We gaan de Casa Silva Carmenère Reserva 2008 proeven. Wát een romigheid, wát een generositeit. Met dan ook nog het allerijpste zwarte fruit, wat laurier en milde roostertonen. Een vlees- en wildbegeleider om voor te vallen. Prijs doorgaans €9,99, verkoopadressen via www.casasilva.nl of de banner. Eigenlijk alle ruim dertig wijnen van Casa Silva smaken stuk voor stuk sappig, soepel, stevig, fruitig, en loepzuiver – en heel charmant. Deze kwaliteiten worden bereikt door zeer zorgvuldig te werken. Dat begint met een relatief 
laag rendement in de wijngaarden: niet de 12 à 14 ton druiven per hectare die in Chili als gemiddelde geldt, maar slechts 7 à 8 ton.De pluk geschiedt uitsluitend met de hand, wat eveneenshet geval is voor het selecteren van de ontsteelde druiven daarna. Voorts investeerde de familie zowel in modern keldermaterieel als in een paar duizend rijpingsvaten, waarvan men jaarlijks een kwart vernieuwt. En technisch directeur Mario Geisse geldt als een der beste wijnmakers van het land. Aan een enorme houten tafel in de eetzaal op het domein wordt als voorgerecht gerookte Chileense zalm met avocado, kappertjes en sla geserveerd. De wijn erbij is een andere huisspecialiteit, de Casa Silva Sauvignon Gris. Deze naar een
zeldzame
sauvignonvariant genoemde creatie biedt een bijna tintelfrisse maar smaak, wat aimabeler dan van een Sauvignon Blanc en met lekker veel citrusfruit plus een heel klein, plezierig bittertje in zijn afdronk. De 2009 kost €11,99. Aan Mario Pablo vragen we nog waar zijn Carmenère lekker bij smaakt. Lang hoeft onze gastheer niet na te denken:’In elk geval bij rundvlees van de grill. Want behalve in wijn, polo spelen en rodeo rijden is onze familie ook gespecialiseerd in barbecue.’
. Niet alle wijnen in Chili zijn afkomstig van een enkele druivenras. Zo maakt ’s lands grootste producent, Concha y Toro, een eminente reeks wijnen die elk van drie 
variëteiten afkomstig zijn. Het merk is, hoe kan het anders, Trio. Per definitie bezit hun smaak de nodige dimensie. De Trio Chardonnay Pinot Grigio Pinot Blanc 2008 heeft een frisse roonzetting, want zijn druiven komen uit de koele Casablanca Valley. Je proeft dus groen fruit en frisse citrus, als het ware in laagjes op elkaar. ’t Is een voorbeeldige viswijn. Samengesteld bovendien door de beroemde wijnmaker Ignacio Recabarren. Een rode die een aanbeveling verdient, is de Trio Merlot Shiraz Cabernet 2009. Want deze uit Rapel Va\llet afkomstige wijn trakteert op zwarte vruchten, bessen, sappigheid en een flink dosis drop plus laurier. Geen wonder dat de Amerikaanse wijngoeroe Robert Parker de jaargang 2008 van beide Trio-wijnen maar liefst 90 punten gaf uit een mogelijke 100. Terwijl ze toch maar €6,99 kosten, bij Albert Heijn.
. Eveneens uit Chili komt de spiksplinternieuwe lijn Los Gansos. Letterlijk De Ganzen. Die naam vormt en verwijzing naar een grote groep ganzen die het bedrijf Cono Sur door een – natuurvriendelijk bewerkte – wijngaard laat lopen. De waggelende witte beesten beschermen daar de druivenstokken tegen burritos door deze kwaadaardige kevers en hun larven op te peuzelen. 
Eigenlijk alle soorten die de jonge wijnmaker Matías Ríos Langevin vervaardigt smaken prima, terwijl ze tegelijk betaalbaar zijn. Er is een intens fruitige, aangenaam frisse, tikje milde Los Gansos Chardonnay 2009 en een een vieve, van besjes en rood fruit voorziene, rozerode Los Gansos Merlot Rosé 2009 die bovendien een zoetje heeft. In de donkerrode Los Gansos Cabernet Sauvignon 2008 proef je behalve besfruit ook een hint van hout. Dit is niet het geval bij de Los Gansos Merlot 2009, een verleidelijke, vlezige, mondvullende wijn met elementen van zwarte vruchten, bessen en een klein kruidje. Lekker, lekker bij vlees van de grill. Deze nieuwe Chilenen staan bij C1000 en kosten €4,49. Let wel, van 6 t/m 12 september komen ze in de aanbieding voor slechts €2,99, www.c1000.nl.
. In een zomermaand als augustus pleegt gewone Sauvignon Blanc zeer welkom te zijn. Vier van mijn persoonlijke favorieten zijn de - niet extreem geprijsde – volgende soorten van het zuidelijk halfrond.
Elgin Vintners Sauvignon Blanc 2009 De nabije oceaan en ochtendnevel maken de Zuid-Afrikaanse streek Elgin tot een van koelste in het land. Geen wonder dat ze daar behalve Granny Smith appels ook opmerkelijk frisse wijnen produceren, met voorop Sauvignon Blanc. Die van Elgin Vintners – een zestal samenwerkende wijnbouwers – is pittig fris, grassig, fruitig en in zijn soort gewoon perfect. Je vindt ‘m voor €8,95 bij www.winematters.nl.
Villa Maria Sauvignon Blanc Private Bin 2009/2010 Een klassieker uit het Nieuw-Zeelandse topgebied Marlborough (zie kelderfoto boven), door en door betrouwbaar. Heel kenmerkend ook, met grassigheid, vieve, aangename zuren, en een aantrekkelijke dosis fruit, enerzijds groen, anderzijds wit en in de verte zelfs een beetje exotisch. Overigens was Villa Maria een van ’s werelds eerste producenten om de natuurkurk volledig te verbannen ten faveure van de schroefdop. Voor adressen, zie www.dirckiii.nl of de banner, prijs €8,99.
Eradus Sauvignon Blanc 2009 Excellent, dat is deze Eradus. Hij komt van stenige terrassen in Marlborough en is vrij stevig gestructureerd (13,5 procent alcohol). Voorts heeft hij de zo kenmerkende grassigheid, in combinatie met frisse citrus. Zijn prijs ligt rond de €15.
Deze wijn wordt geschonken in toprestaurants als The Fat Duck (Londen) en Chez Panisse (San Francisco). Verkoopadressen via www.sanderswijnkopers.nl, tabblad Wijnhandels.
McNaught & Walker Sauvignon Blanc 2009 Heel geurig, heel smakelijk en stevig zonder zwaar te zijn. Met in zijn loepzuivere, intense smaak elementen van lychees, asperges, groene vruchten, een prettig bittertje en aangename zuren.
Afkomstig van een enkele wijngaard in Marlborough. ’t Is gewoon een topper. Hij kost €16 en is te bestellen via Ruben Walker, ruben@mcnaughtwalker.com.
. Alleen al vanwege zijn Romeinse schatten is Mérida de reis waard. Deze provincieplaats in Extremadura, het zuidwesten van Spanje, werd zo’n tweeduizend jaar geleden gesticht door keizer Augustus en heeft nog steeds diverse bezienswaardigheden uit die tijd. Waaronder een amfitheater, een pilarentheater en een imposante collectie kunstvoorwerpen. 
De Romeinen begonnen bovendien met wijnbouw – die momenteel rond Mérida bloeit als nooit tevoren. Behalve een dynamische coöperatie zijn individuele producenten actief. Met voorop Palacio Quemado, een geheel gerenoveerde bezitting op nog geen 20 kilometer van Mérida, even oostelijk van het stadje Almendralejo. Rond het witte hoofdgebouw met zijn donkergroene luiken ligt een immens landgoed van 3000 hectare, waarvan ruim 100 met druiven zijn beplant. Het glooiende terrein waarop de stokken groeien bestaat uit kalkrijke kleigrond, gemiddeld 520 meter boven zeeniveau. Regen valt er weinig, de zon schijnt volop en ’s zomers loopt de temperatuur vaak op tot boven de 30 graden. Vandaar dat in de wijngaard een systeem van druppelirrigatie werd aangelegd.
Op het domein staat sinds een jaar of tien ook een hypermoderne kelder, met zowel roestvrijstalen gistingstanks als een ondergrondse vatenhal. Omdat eigenaar graaf Manuel Losada getrouwd is met Mariana Alvear wordt het wijnbeleid mede bepaald door Alvear, een toonaangevend, vooral Montilla producerend bedrijf in aangrenzend Andalusië. De uitsluitend rode wijnen, herkomstben
aming Ribera del Guadiana, zijn niet alleen van onberispelijke kwaliteit maar ook verleidelijk lekker.Zo biedt de Palacio Quemado 2006 Crianza een mondvullende, soepele smaak met zacht kruidige houttonen, milde vanille een bijna zwoele fruitigheid van zowel bessen als zwarte vruchtjes. Fris geschonken komt deze een half jaar in nieuwe vaten gelagerde, pure tempranillowijn het best tot zijn recht. Vooral bij lamskoteletten, lamsbout, rundvlees en de gegrilde kalfsbiefstuk zoals men die serveert in de historische parador van Mérida. Prijs €7,75 bij www.okhuysen.nl.
. Een afgelopen voorjaar verschenen studie geeft aan dat het drinken van in wijn aanwezige componenten de bloedsomloop verbetert. En daarmee de gezondheid. Het onderzoek vond plaats in Engeland, aan de University of Surrey, en werd gepubliceerd in het Journal of Human Nutrition and Dietetics. Wetenschappers lieten de proefpersonen bij een maaltijd of water of druivensap of rood druivensap plus alcohol drinken. De makkelijkheidsfactor waarmee bloed door het lichaam werd gepompt was zes bij degenen die alleen water dronken, zeven bij de alleen-sap-mensen en meer dan acht bij de gebruikers van het wijnachtige mengsel druivensap plus alcohol.
. Hé, lekker, zo’n witte Bourgogne bij kalfvlees, dat was mijn reactie toen aan tafel de Saint-Véran 2009 van Domaine de la Creuze Noire werd geschonken. De wijn smaakte frappant fruitig (peer, perzik en meer), behoorlijk vol maar niet zwaar en uitgesproken sappig. Het desbetreffende wijngoed telt een hectare of 16 en ligt binnen de gemeente Leynes deels in de Mâconnais (waartoe ook Saint-Véran behoort), deels in de Beaujolais. Dominique en Christine Martin zijn de eigenaren, mensen die net zo aardig zijn als hun wijn. De normale prijs is €12,50, bij www.colaris.nl (of zie de banner).
. Valt het jou ook op hoe nurks de bediening in cafés kan zijn? Ondanks het feit dat ook mensen in de horeca blij mogen zijn met een baan? Tot twee keer toe had mijn schoondochter de neiging om cynisch te roepen ‘Sorry hoor dat we hier zijn’. Want een glimlach kon er niet af, een vriendelijk welkom evenmin. Zelf deel ik een virtuele gele kaart uit door beide bedrijven te noemen, café-restaurants De Eendracht (Abcoude) en Nero (Bergen NH).
. Voor wijn is Spanje geen schatkamer, maar een schatzaal. Want met ongeveer 15 procent van ’s werelds wijngaarden is dit wijnland nummer één – althans qua oppervlak. Met zijn productie, zijn volume dus, komt Spanje echter op de derde plaats, na Frankrijk en Italië. Deze discrepantie vindt zijn verklaring in de gemiddeld lage opbrengst per hectare. Die is enerzijds te wijten aan het veelal droge klimaat, anderzijds aan de vaak hoge leeftijd van de wijnstokken. Want met het verstrijken 
van de decennia loopt de hoeveelheid druiven per plant terug. Die oude stokken hebben wel een voordeel. Hun wortels zullen inmiddels zeer diep zijn gegroeid en brengen dus meer aromastoffen naar de druiven, terwijl een lage opbrengst de vruchtjes – en daarmee de wijn – bovendien een grotere concentratie geeft. Tot welke resultaten dit kan leiden, blijkt op Dominio Dostares, een wijngoed waar de meeste stokken tachtig tot zelfs honderdtien jaar geleden werden geplant. De daarvan gecreëerde wijnen zijn indrukwekkend van kwaliteit. Een andere bijzonderheid is het gebruikte druivenras, prieto picudo. Deze onbekende, vrij zeldzame variëteit heeft als bakermat de Spaanse provincie León, en groeit ook bijna uitsluitend daar – vooral in de regio Valdevimbre Los Oteros, die een kleine dertig kilometer lang is en 15 kilometer breed. Daar bevinden zich ook de 120 hectare die Dominio Dostares bezit. Ze liggen zo’n achthonderd meter hoog op een weids plateau waar vrijwel het enige groen bestaat uit prieto picudo. 
De bruine bodem is alluviaal, uitgesproken stenig, arm (met slechts één procent organische stoffen) en het klimaat uitgesproken continentaal, met zinderende zomers en ijskoude winters. Daarom groeien de stokken van prieto picudo ook laag. Ze zoeken bescherming tegen het barre weer. Vanwege hun hoge leeftijd geven ze gewoonlijk slechts tweeduizend kilo per hectare, wat uitmondt in ongeveer vijftien hectoliter, een extreem laag rendement. Het cultiveren van prieto picudo gebeurt met veel zorg voor detail, ten dele met hulp van de Universiteit van León. Eenzelfde perfectionistische aanpak kenmerkt de wijnbereiding, die pas werd vastgesteld nadat men op kleine schaal allerlei verschillende technieken had uitgeprobeerd. 
Het in 2004 door een wijnbouwersfamilie uit Bierzo gekochte domein verwierf met zijn eerste product, Cumal, meteen hoge scores. Enkele Amerikaanse critici gaven deze streekwijn uit Castilla y León zelfs meer dan negentig punten uit een mogelijke honderd. Medailles en andere distincties zouden volgen. Terecht eigenlijk, aangezien zelden van prieto picudo – totale aanplant naar schatting vijfduizend hectare – zulke imponerende wijnen werden gemaakt. 
De op zware fles gebottelde Cumal 2005 is het vlaggenschip van Dominio Dostares, een donkerrode, in Franse fusten opgevoede wijn met fraaie, rijpe tannines, zacht besfruit, roostertonen, kruidigheid en een zachte, vitaal houdende frisheid. Heerlijk bij hazenpeper en dat soort gerechten. Reken wel op €33,80 per fles. Eveneens erg lekker is de energieke, vlezige, iets minder complexe, kruidig frisse en tegelijk fruitige Leione 2005, die minder lang op vat ging. Deze kost €19,75. En als begeleider van bijvoorbeeld gegrilde lamskoteletten is de sappige, wat pittig besfruit en een vleugje hout biedende Estay 2005 heel geslaagd. Te koop voor €10,95. Importeur www.vin-direct.nl.
. Half september is het zover, dan verschijnt De Duizend van Duijker. Het is mijn rijkste, verrassendste, leukste wijnboek ooit. En tegelijk het dikste: 424 pagina’s, in kleur gedrukt. Wat je ervan kunt verwachten?
Dat is te lezen én te zien – via een filmpje waarin ik over de uitgave vertel - op www.deduizendvanduijker.nl.
Deze website biedt bovendien extra’s waarvan het aantal maandelijks zal groeien. Het betreft nieuwe wijntips, aardige uitspraken, praktische adviezen, komische anecdotes en andere wijnwetenswaardigheden. Gaat dat zien…
. ’t Is een apart drankje, Il Spriz. Een soort combinatie van Prosecco en Crodino, op wijnbasis dus, heel licht parelend en met een behoorlijk bittere, tegelijk vrij zoete smaak. Terwijl het geheel bovendien geraromatiseerd werd met sinaasappel en sinaasappelschil, wat tevens de vol oranje kleur verklaart. En het alcoholgehalte blijft beperkt tot acht procent. Leuk inzetbaar als zomers anders-dan-anders aperitief. Voor €7,99 bij Gall & Gall, www.gall.nl.
. Een van de beste Nederlandse wijntijdschriften is voor mij Perswijn,
vanwege de zeer gevarieerde, degelijke artikelen en reportages, de rijke
hoeveelheid proefnotities, de vaak kritische columns en de aantrekkelijke,
kleurrijke vormgeving. Ermee kennismaken kan heel voordelig, via een proefabonnement.
Ga hiervoor naar www.perswijn.nl.
Het voor Uruguay zo kenmerkende druivenras tannat, er naartoe gebracht door een Fransman in 1870, was de aanleiding tot het creëren van bijzondere schilderijen. Een aantal kunstenaars in Uruguay kreeg van wijnproducent Juanicó het verzoek om tannat en zijn wijn te verbeelden. Dit resulteerde in de expositie Homenaje al vino Tannat, waarvoor twintig kunstenaars werken leverden. Een daarvan is Virginia Patrone die voor malbec een landelijk tafereel schilderde, in warme tinten.
