Maandelijks hoop ik ten minste één restaurant te tippen waar het goed eten, drinken en toeven is – zowel in Nederland als elders.



De Swarte Ruijter (8/10)
Tegenwoordig is De Holterberg niet alleen een bestemming voor fietsers en wandelaars, maar ook voor gastronomen. Want je kunt er heel, heel goed eten. En wel in restaurant-hotel De Swarte Ruijter (dat ook over een tiental vrij donkere suites beschikt). Eigenaar Erik de Mönnik kookt zelf en de bediening wordt vriendelijk en voortreffelijk verzorgd door o.a. Paul Hoeré, die tevens verantwoordelijk is voor de uitstekende, volop variatie biedende wijnkaart. Ons verblijfsarrangement omvatte het vier gangen tellende, gastronomische dagmenu (€45) dat véél kwaliteit biedt. Het voorgerecht kan bestaan uit een tartaar van gemarineerde tonijn met een zachte wasibicrème en een grote garnaal. Of uit een combinatie van makreeltartaar, krab in een fraaie mierikswortelgelei en blokjes piccalilly. Waarna kan volgen een rolletje van slibtong met gerookte paling, voorzien van een kruidenjus die ook wat koriander bevat (op de foto). Of een licht op de huid gebakken kabeljauwmoot met een brandade van gerookte makreel en een lichte groentejus, alles mooi op smaak. Het kalfsvlees dat we als hoofdschotel proefden behoorde tot het allerbeste ooit. En tijdens diner nummer twee was het smullen van lamsbout. Een rijk dessert met bijvoorbeeld hangop van aardbeien kan de finale vormen, hoewel je ook kaas kunt laten komen. Eigenlijk alles was zeer smakelijk en vaak ook verfijnd. Net zo werd genoten van de wijnen. Waaronder de frisse, feestelijke Gruet Champagne Brut (royaal glas €7,50), de levendige, fruitige, ietwat hartige Grüner Veltliner Kies 2009 van Kurt Angerer (€37), de sappige rode, Bourgogneachtige St. Laurent 2008 ( €35) van dezelfde producent – wat een heerlijke fruitige creatie, bewust koel geserveerd – en de expressieve Basa Rueda 2009 (glas €6). We ontdekten bovendien een uit diverse druivenrassen gecomponeerde, zacht frisse, ietwat kruidige Elzasser, de Kintet 2008 van Paul Kubler (glas €6) en een hele goede rode huiswijn, de Payade Cabernet Sauvignon Merlot 2009 uit Chili, een wijn met sap, rijpe zwarte vruchten en een vleugje laurier (glas €4). De Swarte Ruijter? We gaan er graag in galop naartoe.
De Swarte Ruijter, Holterbergweg 7, 7451 JL Holten. Tel. (0548) 59 66 00. Zeven dagen per week geopend, zondag geen lunch.

Amsterdam (8/10)
De ambiance, een soort fabriekshal, is bijzonder en het eten zo betrouwbaar en plezierig geprijsd dat zelfs na jaren de dagelijkse toeloop nog altijd enorm is. Het betreft Amsterdam in de gelijknamige stad, verscholen achter een flatgebouw in de buurt van de Westergasfabriek. De imitatie-Prosecco die ze er schenken is te flauw en te zoet, maar de eveneens uit Italië afkomstige Bianco di Custoza 2009 van Zenato smaakt wel heel lekker: sappig wit fruit, licht gekruid, zo’n beetje à la Pinot Blanc (glas €3,35, fles €19,50). Nog wat levendiger en tegelijk enigszins hartig met ook fris groen fruit smaakt de Grüner Veltliner Veltlinski 2008 van Schloss Graff Hardegg (glas €4,50, fles €22,50). En waarbij dan wel? Bij een half dozijn oesters Fines de Claires (een bescheiden €9,75), een van de plateaus fruits de mer (vanaf €32,50 voor twee personen) of de meer dan correcte gebakken kabeljauw met mosterdsaus (€16,50). Bij het vlees vinden we behalve diverse biefstukken ook lekkere lamskoteletten waarvan je behalve een normale portie ook een kleinere kunt bestellen (€18,50 resp. €15,75 voor twee). Die kun je dan weer laten begeleiden door de zachte Coronas 2007, een door Torres gecreëerde compositie van cabernet sauvignon en tempranillo (glas €3,50, fles €21) of door de rozeoranje, kruidig fruitige Provençaalse rosé Cuvée Pugette 2009 van Domaine de l’Abbaye (glas €4,75, fles €23,75). Vanwege de permanente drukte kan de bediening het vaak niet bijhouden, wat niet wegneemt dat met Amsterdam het begrip ‘eetfabriek’ een toch heel aangename betekenis krijgt.
Amsterdam, Watertorenplein 6, 1051 PA Amsterdam. Tel. (020) 682 26 66. Alle dagen open voor lunch en diner, in het weekend tot ’s avonds laat.

Het Badpaviljoen (7/10)
Als je niet bekend bent in Domburg is het even zoeken naar Badhuisweg 21, want langs de eenrichtingsstraat achter de duinen vind je allerlei nummers, behalve het juiste. Totdat iemand desgevraagd naar een groot, op een duin prijkend pand wijst waar auto’s niet kunnen komen. Bovendien kan op drukke dagen parkeren een crime zijn. Deze drempels ten spijt heeft Het Badpaviljoen, dat gevestigd is aan de zeezijde en op de begane grond van het desbetreffende gebouw, geen gebrek aan klandizie. Sterker nog, op zomerdagen is het er vaak heel, héél druk. Je moet dus beslist reserveren. Vooral het grote terras achter glas is een gewilde plek voor de ochtendkoffie, lunch of diner, alleen al vanwege het uitzicht over de nabije zee. Het interieur binnen heeft een hoog designgehalte en werd terecht onderscheiden. Ze waren nog in het seizoen, dus begon onze lunch met zes Zeeuwse Creuses. Royaal van maat, zilt en zalig van smaak (€16). Wat volgde was een rijke ‘sea salad’ met gegrilde tonijn, gerookte zalm, ansjovis, schilfers van Parmezaanse kaas, een citroendressing, diverse soorten sla en heerlijke, ontpitte zwarte olijfjes (€20, zie foto). De hoeveelheid was zo uitbundig dat dit gerecht op zich al een complete lunch had  kunnen vormen. Het lunchmenu van drie gangen (€39,50) klonk trouwens ook aantrekkelijk en er is altijd een verse vis van de dag (€20). Eigenaar en chef-kok Ferdie Dolk behoort bij Jeunes Restaurateurs d’Europe en is dus verplicht om de door die organisatie geselecteerde wijnen te voeren. Waaronder, als witte huiswijn, een bepaald matige Sauvignon Blanc 2008 uit Chili, met het eigen JR-etiket (glas €3,40, fles €21). Per glas zagen we sowieso weinig wijnen – en waarom geen Zeeuwse op de kaart? Wat de wijn betreft hadden we een beetje spijt, maar wat de locatie, de gastvrijheid en het eten betreft helemaal niet.
Het Badpaviljoen, Badhuisweg 21, 4357 AV Domburg. Tel. (0118) 58 24 05. In juli en augustus alle dagen geopend van 11 tot 23 uur. In september op woensdag gesloten en later in het jaar ook op dinsdag.

Merlet (7/10)
Naast het oude kerkje van Schoorl en op loopafstand van de bekende klimduin kun je logeren én eten in hotel Merlet. Heel goed eten zelfs, want het eigen restaurant behoort bij de Alliance Gastronomique en draagt bovendien al jaren een Michelin-ster. Beide stijlvol gedecoreerde eetzalen zitten vol op de vrijdagavond dat wij er dineren, wat betekent een kleine honderd gasten. Van de omvangrijke wijnkaart bestelt onze tafel als aperitief en bij de amuse de Cava Arte Latino, een plezierige, zuivere bubbelwijn (€30). We kunnen hem zelfs doordrinken bij de eerste gang van het Menu Alliance (€55), een soort dambordje in oranje en rood van mousseachtige gepofte paprika en tomaat, met daaronder gegrilde sardines en erbij zowel krokant gefrituurde inktvisringetjes als een saus van jonge prei, verjus en, zoals de ober ons uitlegt, ‘Beluga flavoured soja kaviaar’. Je moet flink wat fantasie hebben om kaviaar, laat staan Beluga te herkennen, maar voor het overige is dit een echt lekker gerecht. Heel kenmerkend voor Merlet bovendien, want wat de zeven koks tellende brigade voornamelijk creëert zijn schotels waarin veel te proeven valt. Doorgaans worden de diverse elementen ook los liggend van elkaar geserveerd, zoals bij het hoofdgerecht van, een proeverij van Lozère lam. Een kotelet, lamsfilet, lamszwezerik, lamstong, lamssukade en lamsnek, we vinden ze allemaal, klein geportioneerd, op een rechthoekig bord, met nog een mini-pizaatje. En eigenlijk alles smaakt heerlijk. Een prima partner, zo bevestigt ook de deskundige maître-sommelier Woudt Stroo, blijkt de Syrah Tandem 2007 te zijn uit…Marokko. Maar wel mede gemaakt door een Fransman uit het Rhône-dal. In de sappige, vlezige smaak wordt het rijke zwarte fruit fraai gecompleteerd door roostertonen (€32,50). Al eerder hadden we genoten van een hartig fruitige (peer, appel, citrus) Grüner Veltliner uit het Oostenrijkse Kremstal, de Senftenberger Piri 2009 van Nigl (€40). Die begeleidde het smaakrijke tussengerecht met in de hoofdrol krokant op de huid gebakken wilde zeebaars. Als finale arriveert wederom een proeverijtje van o.a. aardbeien en basilicumroomijs - opnieuw is het een proeve van bekwaamheid door de keuken van Merlet..
Restaurant & Hotel Merlet, Duinweg 15, 1871 AC Schoorl. Tel. (072) 509 36 44. Zaterdag geen lunch.

Flo Amsterdam (6/10)
De brasserie der brasseriën, voor die titel zou Flo in aanmerking kunnen komen. In Parijs, waar de formule ontstond, is Flo een begrip. Het concept wordt inmiddels wereldwijd geëxploiteerd, ook in Nederland, waar Flo drie vestigingen heeft. De Amsterdamse was de eerste en werd een jaar of vier geleden geopend, vlakbij het Rembrandtplein. Het interieur bevat veel donkerbruin en heeft ook donkerrode banken, de tafels zijn wit gedekt en je kunt er tot 23 uur en vaak zelfs later terecht. Waarom we graag bij Flo komen is voor de klassiekers. De oesters dus – wat zijn de Zeeuwse Creuses toch lekker (zes voor €16,50) en de riante plateaus fruits de mer waarmee het zo heerlijk lunchen, dineren of souperen is (vanaf €28,50). Een prima partner bij de zilte oesters is de echt frisse, licht fruitige Muscadet Domaine de Grand Lieu 2008 (glas €5,25, karaf halve liter €19, fles €26). Bij het andere zeefruit verdient de Dourthe Nr. 1 Sauvignon Blanc 2008 een aanbeveling. Het is een echt goede, Nieuw-Zeelands gestijlde Bordeaux, met dus ook veel fris fruit en grassige elementen – voortreffelijk (glas €6, karaf €22, fles €32,50).  We hebben ook een zwak voor een andere klassieker, de waarachtige Franse uiensoep met zijn dikke, zachte korst van brood en gegratineerde oude kaas (€7,50). Liever iets eigentijds? Denk dan aan de  mooie ravioli met o.m. stukjes gamba, tempura van gamba en een kreeftensaus (€13,90). Het is altijd moeilijk kiezen tussen de hoofdgerechten. De à la minute aangemaakte steak tartaar met frites en sla (€19,50), de gegrilde entrecôte met pepersaus (€23,50), de fameuze côte de boeuf met béarnaisesaus (€34,50, alleen per twee personen), het is allemaal even verleidelijk. Maar ons recentste bezoek vond plaats op een koude lentedag en dus werd de traditionele choucroute besteld, heel royaal en gegarneerd met enkele Rozeval-aardappelen, lekker spek, prima casselerrib, stevige rookworst en Frankfurters (€18,50). We waanden ons even in de Elzas. En dronken dus ook een Elzasser wijn. Van de ietwat onhandig op streek ingedeelde wijnkaart werd dat niet de iets te zoete Riesling 2008 van Lucien Albrecht, maar diens koel geserveerde, bijna roséachtige, fris fruitige, subtiele kruidige Pinot Noir 2008 – die de rijke zuurkoolschotel verrassend goed begeleidde (glas €6,55, karaf €26, fles €36).  O ja, Flo voert tevens menu’s van twee gangen (€26) of drie (€32,50).
Brasserie Flo, Amstelstraat 9, 1017 DA Amsterdam. Tel. (020) 890 47 57. Zeven dagen per week geopend. Op zaterdag en zondag geen lunch.

De Eetkamer van Vinkeveen (6/10)
Na een jaar of twaalf heb ik weer eens gedineerd in De Eetkamer van Vinkeveen, gelegen achter een geluidsmuur langs de A2. Het interieur is nog altijd warm rustiek, met een houten vloer en ongelakte houten tafels waarop uiteenlopende soorten glaswerk staan. En de kok-eigenaar is nog steeds Erik Streefkerk. Het dagmenu (à €32,50) klonk aantrekkelijk en werd dus besteld. Vooral arriveerden twee soorten warm brood, boter, zeezout, olijfolie en een minikopje heerlijke aspergesoep. Als aperitief werd een glas gebruikt van een alleszins correcte Crémant d’Alsace, die van Henri Ehrhardt (glas €6). Gegrillde gesneden coquilles en  gamba’s vormden samen met heel dun gesneden Spaanse ham, krulsla en pittige stukjes gedroogde tomaat het voorgerecht. Een aardige creatie, gewoon lekker. Erbij kwam een glas van de door frisheid en wat milde citrus gemarkeerde Chardonnay du Haut Grelot 2009, een streekwijn uit de Charentais ofwel het Cognac-gebied (glas €4). Wat de wijn bij de hoofdschotel betreft was er helaas maar één soort rood per glas verkrijgbaar, de Merlot Haut Granier 2008, een Vin de Pays d’Oc. Gelukkig paste deze soepele, vrij zachte, donkere aroma’s (laurier e.d.) en een vleugje zwart fruit biedende wijn prettig bij de tamelijk stevige, smaakrijke kalfssukade met daarop boutjes en ander kwartelvlees. Op verzoek werd nog wat extra van de mooi geconcentreerde vleessaus aangereikt. Terwijl het garnituur van groene groenten, zilveruitjes en aardappelpuree het geheel fraai completeerde. Als finale bracht de vriendelijke gastvrouw een gestapelde compositie van rabarber, aardbeien, vanille-ijs en een raamwerkje van chocolade. Alle aanleiding eigenlijk om niet wéér twaalf jaar te wachten met een volgend bezoek.
De Eetkamer van Vinkeveen, Vinkenkade 2, 3545 AR Vinkeveen. Tel. (0294) 29 59 15. Woensdag gesloten. Ook geopend voor de lunch, behalve op zaterdag.

Midtown Grill (5/10)
Het centraal in Amsterdam gelegen Marriott Hotel (bij het Leidseplein, naast een parkeergarage) heeft niet alleen zijn kamers, lobby en entree fraai gerenoveerd, maar bovendien een geheel nieuw restaurantconcept opgezet. Namelijk een steak house waar het allerbeste Amerikaanse rundvlees wordt geserveerd, van de grill. Het vlees voor deze Midtown Grill komt van de Creekstone Farm in Kansas en werd 35 dagen droog gerijpt. Chef-kok Arno Mos toonde ons de diverse soorten en gaf uitleg. Maar eerst gebruikten we een aperitief, de milde, mondvullende Prosecco Col de Salici (royaal glas €7,50) en een voorgerecht. Dat was een tartaartje van geelvintonijn met avocado, kleine knapperige stukjes gefrituurde ui en een soja-limoensaus, fijn en tegelijk rijk, zacht en tegelijk enigszins pittig van smaak, een creatie van niveau (€12,50). Trouwens, ook het trio krabkoekjes met daarin fijn gehakte koriander mocht er wezen (€9,50). Als vleesschotel arriveerde de New York strip steak: perfect gegrild, sappig en stevig en gewoon ontzettend lekker. We waanden ons even terug in Ruth’s of een ander bekend Amerikaans steak house (€29 voor 250 gram). Opvallend goed was eveneens het groentegarnituur. En de saus bestond uit een los geserveerde béarnaise. Met als extraatje voor het geheel de zeer attente, Amerikaans-vriendelijke bediening. Van de overige steaks kunnen we inmiddels ook de superieure sirloin aanbevelen (€31 voor 250 gram), de smaakrijke rib eye (€34 voor 300 gram) en de voorbeeldige filet mignon (€34,50 voor 225 gram). Tot onze vreugde zijn in de Midtown Grill alle wijnen per glas te bestellen. De kostelijke Chenin Blanc 2009 van Boschendal bijvoorbeeld, een mooie metgezel voor een begingerecht als de tonijntartaar (glas €5,50, fles €29,75). Maar ook de uitstekende – of moeten we schrijven uitsteakende? – kruidig-fruitige, stevige Malbec Reserve 2006 van het Argentijnse huis Norton (glas €6,95, fles €41,50). Die subliem samengaat met een steak. Alhoewel, de zachte, door rijp zwarte fruit en lichte, milde roosteraroma’s getypeerde Merlot 2006 van Stimson Lane, uit Washington State is als partner net zo perfect (glas €5,50, fles €29,50). En hetzelfde geldt voor de intens fruitige, gulle Chileense Cabernet Sauvignon 2008 van Lapostolle (glas €6,50, fles €37,50). Stuk voor stuk zijn dit beste begeleiders van ‘the best steak in town’. 
Midtown Grill, Marriott Hotel, Stadhouderskade 12,1054 ES Amsterdam. Tel. (020) 607 55 55, geopend dinsdag t/m zaterdag vanaf 18.00 uur.

Merkelbach (5/10)
Als je ’s lands meest gebruiksvijandige parkeermeters hebt overwonnen, op de Middenweg in Amsterdam-Oost, is het een genoegen om naar Merkelbach te wandelen. Want dit restaurant werd ondergebracht in een vleugel van Huize Frankendael, een prachtige 17e-eeuwse buitenplaats met erachter een siertuin en een groot terras. Het interieur is vrij sober, er klinkt jazzy muziek, de tafels voor twee staan vrij dicht op elkaar – en je eet er echt lekker. Tartaar van kalfsvlees bijvoorbeeld, gevat in Parma-ham, bestrooid met geschaafde kaas uit dezelfde regio en begeleid door zowel een groene saus als een groene salade (€12). Zuiver, heerlijk en dimensionaal van smaak, bovendien royaal geportioneerd (net als alles dat we proefden). Nog meer puur natuur wordt geboden door de salade van groene asperges met o.a. Franse geitenkaas, gekonfijte tomaatjes en tuinbonen (€14). Maar laten de wijn niet vergeten. Je zou kunnen beginnen met een lichte, zacht schuimende perenwijn uit Normandië, de organische Poiré 2008 van Eric Bordelet (glas €5,50). Of met eveneens een beetje bubbelende, rijpe, fraaie Vouvray Pétillant 2001 van domein Huet (glas €7,50). Of met de zeldzame Sables Fauves 2009. Deze witte streekwijn uit Landes  heeft een verleidelijke, sappige smaak met flink wat fruit van witte plus citrusvruchten (glas €3,80, fles €25). Terwijl bij de kalfstartaar de Zuid-Franse, zacht frisse, mild fruitige Domaine Taverna rosé 2008 veel genoegen geeft (glas €4, fles €23). Heilbot als hoofdschotel is niet te versmaden: zeevers, perfect gebakken en met zijn groente omgeven door een sausring die tevens wat ansjovis bevat (€23). Prachtig als partner daarbij is de Vouvray Les Argiles 2007 van François Chidaine, energiek en enigszins mineralig (glas €8). Niets dan lof ook voor de combinatie van roze lamsschouder en lamskotelet met hun rijke garnituur en knoflookjus (€22), waarbij op advies een topwijn uit Bandol werd geschonken, de zwart fruit, beheerste roosteraroma’s en andere schakeringen biedende Domaine Tempier 2006 (glas €7,50). In deze buitenplaats, de enige nog van Amsterdam, smaakt het allemaal buitengewoon.
Merkelbach, Huize Frankendael, Middenweg 72, 1097 BS Amsterdam. Tel. (020) 423 39 30. Open zeven dagen per week van 8.30 tot 23 uur.

Het Arsenaal (4/10)
Na jaren waren we weer terug in Het Arsenaal, de Gooise zaak van Paul Fagel - en het was féést voor de zintuigen. In de zonovergoten serre bracht de uiterst attente gastheer ons een glas Crémant de Limoux 2007 van Domaine J. Laurens. Een echt droge, verkwikkende belletjeswijn met plezierig wat groen fruit (€6,75, stond niet op de kaart). Voor wie de lat wat hoger wil leggen kan de altijd feestelijke, iets mildere Moët & Chandon Brut per glas worden besteld. (€9,75). Het is heel verleidelijk om bij dit soort beginwijnen enkele oesters te eten, wat dan ook gebeurde. Het waren de sappige, smaakrijke Gillardeaus (€2,95 per stuk). Als begingerecht van het frequent wisselende lunchmenu (twee gangen €29,50) arriveerde tonijntartaar met stukjes knapperige groente en een gepocheerd ei, heerlijk gewoon. En net als de andere schotels prachtig gepresenteerd. Je kunt er de correcte Sauvignon Blanc 2008 van Gallargues bij drinken (glas €5), maar het wordt wat spannender met de eveneens uit Zuid-Frankrijk afkomstige Domaine de La Tour Boisée 2008 rosé (€5) en nog lekkerder met de Grüner Veltliner 2008 van Thomas Leitner in het Oostenrijkse Kamptal (glas €8,50). Diezelfde wijn zou ook doorgedronken kunnen worden bij onze tweede lunchschotel, een verfijnde, smakelijke combinatie van sliptong met een saus van coquilles en groene walnotenolie, gecompleteerd door een aardappelmousseline, wat koolrabi, snijbonen en champignons (zie de foto). Van de kaart proefden we tevens de zacht gegaarde parelhoen (wit vlees plus een boutje) met een licht gekruiderisotto en een romige gevogeltecrème – alweer zo’n kostelijke creatie (€18,50 en tevens aanwezig inde menu’s van drie en vier gangen à €35 resp. €45). Een ideale begeleider daarbij bleek de koel geserveerde Pinot Noir Schwarzberg 2007 te zijn van het Elzasser domein Loberger (glas €7,50, fles €38). Voor de runderentrecôte met de ‘sauce fameuse’ – van destijds L’Entrecôte in de Amsterdamse P.C. Hooftstraat) met verse frites en haricots verts (€16,50) komen we nog een keer terug bij Paul (hier geportretteerd door Dick Stapel). Hetzelfde geldt voor de kazen op de trolley en de crème brûlée met Tahitiaanse vanille (beide €9). Dit arsenaal zit bomvol met smaken.
Restaurant Het Arsenaal, Kooltjesbuurt 1, 1410 AD Naarden-Vesting. Tel. (035) 694 91 48. Zeven dagen per week geopend, maar op zaterdag en zondag geen lunch

Pinnacle Grill (3/10 en 4/09)
Wie als passagier meevaart op een van de comfortabele schepen van de Holland America Line, kan sinds enkele jaren ook eten in een relatief klein luxe-restaurant, de Pinnacle Grill. Dit is stijlvol ingericht, biedt nog betere service, voert speciale gerechten en heeft een eigen wijnkaart – met vooral wijnen uit de Amerikaanse staten Oregon en Washington. Gasten betalen wel wat extra’s: $10 voor de lunch, $20 voor het diner. Je kunt dan bestellen wat je wilt. Na in Pinnacle Grill gedineerd te hebben op de Noordam, Maasdam en Westerdam deden we dat recentelijk op de Zuiderdam. En wel tijdens een zonnige Caribische cruise. Na enkele amuses arriveerde als voorgerecht een niet te zware, heel lekkere kreeftensoep. Deze werd aan tafel geflambeerd met Cognac. Ook in de smaakrijke Franse uiensoep King Louis XV zat Cognac verwerkt. Als tussengerecht volgden Dungeness crab cakes, vrij pittig vanwege een chili-mosterdsaus. Een feestelijke, voortreffelijk begeleider van de begingerechten was de mouserende Domaine Ste. Michelle, een vieve, elegante, door fris citrusfruit getypeerde creatie uit Washington State ($37 plus 15 procent bediening). Voor de liefhebbers was ook de beroemde, levendige, van groente en fris fruit voorziene Cloudy Bay Sauvignon Blanc 2008 beschikbaar, uit Nieuw-Zeeland (€78). Omdat in de Pinnacle Grill het best mogelijke Amerikaanse vlees wordt geserveerd, was de deskundige, glimlachende gastvrouw Indah bij het begin van de maaltijd langs tafel gekomen om de diverse soorten te tonen en van uitleg te voorzien. We kozen de stevig gestructureerde, voortreffelijke lamskoteletten uit Colorado (met een muntsaus en een kruidige appelchutney) en een op  een hele hete grill geroosterde steak van drie weken gerijpt Sterling Silver Premium Beef: buitengewoon smakelijk en op verzoek voorzien van een klassieke béarnaisesaus. De wijn erbij bood eenzelfde niveau, namelijk de Hedges Three Vineyards 2005 uit Red Mountain, een klein district in de Amerikaanse staat Washington. Deze uit Bordeaux-druiven samengestelde compositie combineerde milde roostertonen met fruit van rijpe bessen en zwarte vruchten (€69). Een wijn die ook lekker doordronk bij het dessert van kaas.
Zie www.hollandamerica.com.


Lambermon’s brasserie (2/10)
Op de 11e van de 11e in 2008 vierde Michèl Lambermon voor de tweede keer de opening van een eigen restaurant in hetzelfde historische hoekpand, hartje Haarlem. Waar hij jaren geleden De Componist had gedreven ging de patron-cuisinier als Lambermon’s opnieuw van start met zowel een stijlvol kwaliteitsrestaurant op de eerste verdieping als met een brasserie op de begane grond – en het is daar dat we hebben geluncht. De hoge zaal werd mooi ingericht met lange raambanken, donkerbruine tafels, reusachtige bloemenvazen naast de entree, een bewerkt plafond en een geblokte vloer. Op de tafels staan behalve stokbrood en boter ook olijfolie, grof zeezout en een hele goede tapenade. Bij binnenkomst zagen we ze al hangen, dichtbij de keuken: prachtige Spaanse hammen. Je kunt er als voorgerecht van genieten, per soort of via plateaus. Oesters zijn eveneens te bestellen, net als fruits de mer (vanaf €35, minimaal twee personen). En wie alleen lekkere kazen met stokbrood en wijn wil gebruiken is ook welkom, getuige de diverse kaasplateaus (vanaf €10,50). Voorts biedt de brasserie twee lunchmenu’s van twee gangen elk. Beide hebben we geprobeerd. Het duurste (€29,50) begon met een prachtig opgediende en smakende combinatie van tonijntartaar, enigszins pittige geroosterde tonijn, een stukje lauwwarme kreeft en een zeer luchtige, gelukkig niet te sterke versie van wasabi. Een witte wijn die er prima mee samenging was de Vilcún Sauvignon Blanc 2009 uit Chili, grassig, sappig, fris en fruitig (royaal glas €4,70 net als alle open wijnen – die overigens niet op de wijnkaart staan). Bij het goedkopere lunchmenu (€25) bestond de ouverture uit licht gepocheerde dorade ofwel zeebrasem, stipjes kerriemayonaise, wat salade met knapperige stokjes en een mootje geroosterde langoustine met daarop een crunch van hele kleine stukjes truffelaardappel, wederom een fraaie creatie, fraai gepresenteerd (zie de foto). Als begeleider arriveerde een glas van een vrij zeldzame Spaanse wijn, de Picapoll 2008 van Abadal, streek Pla de Bages. Zacht fris van karakter, behoorlijk gevuld en voorzien van zachte, vooral citrusachtige fruitaroma’s. Als tweede menugerecht bracht men ons – en wat ís de bediening daar vriendelijk – ossenhaas, perfect bereid, met zowel een milde Hollandaisesaus als een jus van rode wijn, beide uitstekend. Alleen liepen ze op het bord geleidelijk in elkaar over, resulterend in een nieuwe saus, waar overigens niks mis mee was. Een aardappelmousseline, dun gesneden wortel en paddenstoeltjes verrijkten het geheel. Net als trouwens de romige, door zongerijpt zwart fruit, laurier en roostertonen getypeerde, echt heerlijke Cucao Carmenère Gran Reserva 2008 uit  Chili. Tot volle tevredenheid werd dezelfde wijn genoten bij de hoofdschotel van het duurdere menu, te weten gebraden hertenbout, een bitterbal gevuld met hazenpeper, spitskool en een jus van het Haarlemse, kruidige, bruinrode Jopen Koyt bier, terwijl ook kruidkoek niet ontbrak. Een definitie van brassen is ‘overmatig lekker eten en drinken’. Als we dat ergens váák zouden willen doen, is het in deze bijzondere brasserie.
Lambermon’s brasserie en restaurant, Korte Veerstraat 1, 2011 CL Haarlem. Tel. (023) 542 78 04. De brasserie is alle dagen behalve maandag open voor lunch en diner, dus zelfs op zondag. Boven het restaurant worden in mei 2010 enkele royale suites geopend.

Ristorante & Wine Bar dei Frescobaldi (1/10)
Wat zou ik zo’n zaak graag in mijn buurt hebben, het restaurant tevens wijnbar van Frescobaldi. Want je eet er goed, drinkt er goed, de service is goed – en de prijzen zijn redelijk.De zaak ligt hartje Florence en werd gesticht door de Frescobaldi’s, een familiebedrijf dat al dertig generaties wijnbouw beoefent in Toscane. Vandaar dat je als gast alle mogelijke Frescobaldi-wijnen per glas kunt bestellen. Zelfs de beroemde, fraai geschakeerde Ornellaia 2006 (glas €26, fles €150). Tot de hoofdgerechten behoort ossobuco van kalfsschenkel, met daarbij doperwten. Of speenvarken uit de oven, ontbeend en heerlijk zacht gegaard (prijs van beide schotels circa €20). Erbij een glas Le Volte 2007, een elegante en toch ferme rode wijn die behalve flink wat fruit ook beheerste roostertonen bezit, en het is genieten (€6, fles €25). Hoewel, een andere beste begeleider zou de Costa di Nugola 2007 kunnen zijn, een Toscaanse Syrah die getypeerd wordt door veel sap, fris besfruit en wat toastachtig hout (fles €18). Als beginwijn verdient de Attemis Pinot Bianco 2008 een aanbeveling (glas €5, fles €19). Deze uit het noordoostelijke Collio afkomstige wijn smaakt sappig, zacht fris en aangenaam fruitig (witte plus citrusvruchten). Hij kan bovendien flink wat voorgerechten begeleiden, zoals de ravioli met pompoen, salie, boter en een milde amandelsaus (€11, kleine portie €9,50). De Frescobaldi’s hebben al filialen geopend op de luchthaven Leonardo da Vinci van Roma en in het Londense warenhuis Harrods. Voor ons land meld ik bij deze graag De Bijenkorf aan, liefst die in het nabije Amstelveen.
Ristorante & Wine Bar dei Frescobaldi, Via de Magazzini 2-4, 50122 Firenze. Tel. (+39) 055 28 47 24. Gesloten op zondag en op maandag voor de lunch.

Halvemaan (12/09)
In 2010 is het twintig jaar geleden dat cuisinier John Halvemaan in Amsterdam Buitenveldert zijn eigen restaurant opende, samen met echtgenote Esther. Het in een halve cirkel gebouwde, aan een vijver liggende etablissement is sindsdien een vaste waarde geworden binnen het hoofdstedelijke culinaire circuit.Op de huidige kaart staan enkele klassiekers, zoals de tartaar van rundvlees met gehakte oester, spiegelei, saus van mayonaise en oestervocht – een creatie die dankzij het fris zilte van de oesters niet te zwaar smaakt en dus goed kan dienen als voorgerecht, vooral in de kleine portie (€15). Een andere klassieker is de met suiker en grove peper gebruleerde eendenleverterrine die geflankeerd wordt door twee strepen balsamicovinaigrette. De foie gras zelf smaakt smeltend zacht, terwijl de gebrande suiker en de peper het mondgevoel subtiel verrijken (grote portie €25, kleine €15). We begonnen ons weerzien echter met een mogelijke nieuwe klassieker, een warme quenelle met een luchtig gehakt van garnalen, en begeleid door zowel spitskool als een mooie, licht romige saus waarin o.a. nootmuskaatjus was verwerkt, absoluut verrukkelijk (€15, zie foto). Een aardige wijn hierbij (en bij de eendenlever) is de enigszins milde, enigszins kruidige, zacht frisse Pinot Blanc Auxerrois 2007 van de Elzasser producent Mittnacht (glas €5,50, fles €30). We hoorden tevreden geluiden over de gebraden lamscarré, vrij pittig van karakter met ook een duidelijk paprika-accent (€35, kleine portie €25). Een beste begeleider daarbij is de door een Fransman in Marokko vervaardige Tandem Syrah 2007. De gelukkig fris geserveerde wijn biedt een vlezige smaak met zondoorstoofd zwart fruit, donkere tonen en wat kruidigheid (glas €7, fles €35).Zo mogelijk nog meer smulden we van de perfect bereide, eveneens gebraden fanzantenborst met gesmolten eendenlever, gesmoorde witlof en foeliejus (€35) in combinatie met de elegante, mild fruitige Spätburgunder Kasleberg 2007 van Salwey, een topproducent in het Duitse Baden (€50). Behalve kaas (€15) kun je als dessert een andere klassieker laten komen, de gekarameliseerde bread & butter pudding met vanille-ijs en vanillesaus (€12,50).
Eén ding staat vast: bij Halvemaan kun je hélemaal genieten.

Restaurant Halvemaan, Van Leijenberghlaan 320, 1082 DD Amsterdam. Reserveren via (0800) 022 44 77. Zaterdag en zondag gesloten.

De Scheperskamp (11/09)
Geen goed leeslicht, noch op de kamer noch in de lounges. Geen minibar, wel eenminitv. Badjassen die je moet huren. Geen handdoeken bij het zwembad. Een collectieve strijkplank op de gang. Arrangementsgasten die bij aankomst te horen krijgen ‘We zijn verplicht u een kop koffie aan te bieden.’ Een in geen jaren herziene wijnkaart met bijvoorbeeld Prosecco uit 2004. Geen olie noch azijn bij de saladebar, alleen twee lawaaisauzen met knoflook en paprika. Een serveerster die over de menukaart uitsluitend vertelt dat er toeslagen zijn. En dan toch vier sterren. Hotel De Scheperskamp in Lochem (zie stadsfoto) is het zoveelste bewijs dat de huidige hotelclassificatie gewoon niet deugt. Maar je kunt er soms wel goed eten. Niet de lauw geserveerde, van een vreemde geitenkaassaus voorziene, gegrilde entrecote. Wel de twee moten even geschroeide tonijn die werd ingewreven met grove mosterd en ingerold met tuinkruiden, terwijl je ook nog een glas courgetteschuim krijgt en een knapperige kaaslolly (zie foto, €14,50). Of de gekookte hangmosselen, in een pannetje en op een plankje geserveerd, met wat sla en een béarnaisesaus (€12). Of de gebakken roodbaarsfilet met een kreeftenjus (€21). Of het stoofgerecht blanquette de veau, op voorwaarde dat je houdt van zowel ui als paprika, want beide zijn duidelijk te proeven (€21). Een andere voorwaarde is dat Arjen Goossens, chef  bediening, persoonlijk aan je tafel komt. Hij is niet alleen buitengewoon attent, maar geeft ook uitstekende wijnadviezen – waarbij blijkt dat er wel degelijk recente oogstjaren beschikbaar zijn, alleen ze staan niet op de kaart. Zoals de Montej 2007 uit het Italiaanse Monferrato, een sappige, kruidig fruitige compositie van chardonnay, müller-thurgau en sauvignon blanc (glas €5). En de Mo Alicante 2007, een dieprode Spanjool, vlezig, stevig, behoorlijk fruitig en licht gekruid (glas €4,10).

Golden Tulip De Scheperskamp, Paasberg 3, 7241 JR Lochem. Tel. (0573) 25 40 51. Participeert ook in de jaarlijkse actie ‘Wild eten in De Achterhoek’. 

Oesterbar (11/09 en 1/09)
Met veel zorg, vakmanschap en aandacht voor detail kreeg De Oesterbar begin 2007 zijn glorie terug. De tegeltableaus, het lange aquarium, de serre aan het Amsterdamse Leideseplein, de marmeren bar bij de open keuken, de wit gedekte tafels met schemerlichtjes: ze zijn er nog allemaal, maar alles oogt nu buitengewoon verzorgd in plaats van ernstig versleten. Bovendien werd door mede-eigenaar Ralph Woerde de keuken weer op niveau gebracht, terwijl ook de bediening veranderde in vriendelijk en deskundig. Uiteraard staan er oesters op het menu, waaronder de bijzonder smakelijke, mildzilte creuses Gillardeau, de heerlijke creuses uit het Bassin de Thau en de zalige Zeeuwse oesters – die behoren bij ’s werelds allerbeste. Elke soort oester kan per stuk worden besteld (fines claires vanaf €2,50, Zeeuwse vanaf  €5,50). Wat je bij de oesters drinkt? Een glas aangenaam bruisende Il Grigio bijvoorbeeld (€7,50) dan wel de gave Champagne Gosset (glas €12,50). Of, veel verrassender, een glas koele Manzanilla Arguëso, die vrij veel hout heeft maar het wel fantastisch doet bij het zilte uit zee (glas €4,50). Naast eigentijdse creaties staan ook klassiekers van De Oesterbar op de kaart. Waaronder een traditionele, genereuze garnalencocktail, in een glas en op ijs geserveerd (€16) en een royaal geportioneerde kreeftenbisque (‘Wilt u een lepel Cognac-room erin? Graag zegt u? Dan doen we er meer dan één.’). Een plateau fruits de mer ontbreekt evenmin (voor twee personen €99), wat ook geldt voor verse, op de graat gegrilde tarbot met gekookte aardappeltjes en een mollige, perfecte hollandaisesaus (€38,50). Daarbij zou je van de zorgvuldig samengestelde wijnkaart een Grüner Veltliner kunnen laten komen, de levendige, tintelfrisse Lois 2008 (€30) of - op aanraden van gastheer Antony van der Moezel – een genereuze witte Châteauneuf-du-Pape, de Domaine Chante Cigale 2007 (€57,50).

De Oesterbar, Leidseplein 10, 1017 PT Amsterdam. Tel. (020) 623 29 88. Zeven dagen per week geopend voor lunch en diner. Menu’s vanaf €31,50, vis van de dag €24,50.

Taveernes in Rome (10/09)
Rome is niet alleen een stad van monumenten, maar ook van restaurants. Met voorop honderden tavernas, trattorias, osterias en andere eenvoudig ingerichte etablissementen waar tegen redelijke prijzen landelijke gerechten worden geserveerd. Een flink aantal behoort tot de categorie tourist trap. In de betere bedrijfjes daarentegen vind je juist weinig toeristen en veel Romeinen. Een van mijn favorieten is Il Fico, in een smal straatje bij het altijd drukke, altijd gezellige Piazza Navona (zie foto). Binnen of op het smalle straatterras kun je bij El Fico smullen van gefrituurde kleine inktvisjes (moscardini, €6), uitstekende ravioli, uiteraard huisgemaakt (€7) en verse vis, waaronder de ons onbekende, in de oven bereide pezzogna die vergezeld gaat van aardappelschijfjes en tomaatjes (€17,50). Erbij als wijn een kruidig fruitige, zacht frisse Frascati Superiore 2008, die van Casal Marchese (€13). En wat bedienen ze vriendelijk, Angelo en diens staf. Op een minipleintje in een stille wijk zuidoostelijk van het Largo di Torre Argentina is al honderd jaar La Taverna degli Amici gevestigd. Dit heeft een vrij royaal terras, met kaarslicht op elke tafel. Van de kleine garnalen wordt keurig aangegeven dat ze uit de diepvries komen, maar ze smaken echt lekker en hebben gezelschap van een zacht bittere sla, kleine tomaten en pijnpitten (€15). Een ander goed begingerecht bestaat, in het seizoen, uit gefrituurde courgettebloemen met ricotta en basilicum (€12). Heerlijke hoofdgerechten zijn o.a. lamskoteletten uit de oven (€15) en een lokale specialiteit, saltimbocca a la Romana, bestaande uit dunne tranches kalfsvlees met rauwe ham, een witte wijnsaus en basilicum (€15). Perfect daarbij is de vieve, aangenaam droge Rosé Alghero 2008 van de Sardijnse producent Sella & Mosca (€18). Een leuk lunchadres aan de overkant van de Tiber is Sabatini in Trastevere, gelegen aan een sfeervol plein. Gastheer Francesco Sabatini ontvangt je hartelijk en glimlacht vaak, terwijl zijn chef een prima antipasto rustico bereidt (€10, met o.a. mooie ham, gefrituurde courgettebloem, gegrillde en andere groente en geroosterd brood met tomaat; zie foto), een voortreffelijke lasagne of reuzegoeie ravioli (beide ook €10). Alles begeleid door een flink glas waarachtige Prosecco (€5,50). Wie naar het Colosseum gaat, hoeft maar twee blokken te lopen om te kunnen lunchen bij Naumachia (ook bekend als Le Naumachie). Het interieur is sober, maar de service warm. En als je dan vers pizzabrood gaat eten met erbij rauwe ham, buffelmozzarella, tomaat en olijfolie, dan is dat gewoon genieten (alle gerechten samen voor iets van €16). Een glas Prosecco maakt het feestje compleet (€4,50). Il Fico, Via di Monte Giordano 49,  tel. 06 68 75 568; La Taverna degli Amici, Piazza Margana 36, tel. 06 69 92 06 37; Sabatini in Trastevere, Piazza S. Maria in Trastevere, tel. 06 58 12 026; Naumachia, Via Celimontana 7, tel. 06 70 02 764.

Restaurant 250 (10/09)
Stel je wilt met acht of meer mensen ‘onder ons’ dineren, op niveau. Dan is Restaurant 250 een aangewezen adres. Daar wordt met verve gekookt door eigenaresse Adrienne Eisma, die ook kookles geeft, privédiners bij mensen thuis kan verzorgen en o.a. gewerkt heeft bij Georges Blanc in Vonnas. Haar gerechten kun je het best omschrijven als Frans-Italiaans-Mediterraan. De ingrediënten zijn niet alleen vers, maar meestal ook biologisch. En de ambiance is die van een stijlvol herenhuis.
Een viergangenmenu inclusief wijnen kost gewoonlijk €55. Je kunt het natuurlijk uitbreiden met aperitiefhapjes en een feestelijk glas Prosecco.
Restaurant 250, Valeriusstraat 250, 1075 GL Amsterdam. Tel. (020) 671 42 30, zie ook www.thecookery.nl. 

A l’Arbre Vert (9/09)
Geen hotel heb ik vaker bezocht dan A l’Arbre Vert in het Elzasser dorp Ammerschwihr. Voor het eerst logeerde ik er in 1969 en daarna bijna jaarlijks. De kamers zijn correct (vooral die in de dependance een deur verder) en in de rustieke, flinke verlichte eetzaal kun je genieten van regionale gerechten. Deze worden bereid dor Joël Tournier, die het hotel drijft met zijn vrouw Evelyne, geboren Gebel. Uiteraard staat op de kaart foie gras de canard. Deze is perfect bereid en voorzien wat een licht zoete gelei van Gewurztraminer (€22). Erbij een glas ferme, milde Pinot Gris van de plaatselijke producent Jérôme Heitzmann (€4) en avond kan al niet meer stuk. Een smakelijke hoofdschotel is die van konijn in bladerdeeg met een Riesling-saus (€15), waarbij uiteraard een Riesling past, zoals de Kaefferkopf van Schaetzel (glas €6,20). Daarna een paar stukjes Munster (€6) met een drupje Gewürztraminer Kaefferkopf van Ehrhart (€6,90) en tot slot een verfrissende sorbet au Marc de Gewurztraminer (€8).Menu’s zijn er ook. Vooral dat van €37 pleegt uitstekend te zijn. Het begint bijvoorbeeld met een mousseline van snoek, dille en een mooie, zachte mierikswortelsaus plus een glas Pinot Blanc. Dun gesneden, op de huid gebakken ganzenborst met in wijn gekonfijte sjalotjes en een glas Riesling vormen het tweede gerecht. En het sluitstuk bestaat uit crème brûlée met een glas zwoelzoete Gewurztraminer. Dat ze in l’Arbre Vert tevens de traditionele zuurkoolschotel voeren, spreekt vanzelf, zéker nu het seizoen weer begonnen is. Het betreft choucroute gargantua, gevolgd door Munster en een sorbet au Marc de Gewurztraminer (€22,50). A l’Arbre Vert zou net zo goed A l’Alsace kunnen heten, want wat je er proeft – en dat in optima forma – is de streek.
A l’Arbre Vert, 7 rue des Cicognes, 68770 Ammerschwihr, Frankrijk. tel. (00) 33 3 89 47 12 23, www.arbre-vert.net.

Proof on Main (9/09)
In het hart van Louisville, Kentucky staat het opmerkelijke 21c Museum Hotel. Van buiten herken je het aan rode pinguïns op de dakrand (die zich ook binnen presenteren), het interieur heeft een hoog designgehalte, er is een collectie moderne kunst te zien – en vanuit de lobby kun je zowel een drukke bar als het eigen restaurant Proof on Main betreden. Dit bestaat uit twee zalen en heeft banken langs zijwanden, wit gedekte tafels en uiteraard flink wat kunst tegen de muren. Chef Michel Paley kookt niet alleen uitstekend, maar werkt bovendien met artisanale, voornamelijk regionale producten. Zo genoten we van konijn met  Parmigiano, dun gesneden selderij en een kleverige risotto waarin geitenmelk was verwerkt ($20). Een andere lekkere hoofdschotel
bestond uit licht gerookte, in de oven gegaarde scharrelkip, pesto, tuinradijs en een puree van maggiplant ($23). Als leuk begingerecht bracht serveerster Crista ons dun gesneden varkensvlees (‘coppa di testa’) met daarop plakjes nectarine, radijs, pepers en rucola ($9). Maar minstens zoveel genoten we van de rauwe geelvintonijn die verscholen ging onder fijn gesneden wortel, zachte stukjes avocado en lokale koriander ($12). De frisse toonzetting van deze creatie deden hem smakelijk samengaan met de fris gestijlde Piper-Sonoma, een hele beste bubbelwijn uit Californië (glas $8). Bij zowel het konijn als de kip werd tot volle tevredenheid de fruitige, sappige, een tikje milde Syrah rosé 2008 van Charles & Charles genuttigd, een producent in Washington (glas $13). Bij de desserts zagen we zowaar kaas, wat in Amerika zelden voorkomt (drie soorten uit drie regio’s voor $15). De gespierde, rijke Urban Uco Malbec 2007 maakte deze finale tot een feest (glas $17).
Proof on Main, 720 W. Main Street, Louisville, Kentucky 40201, tel. (00) 1502 217 63 60, www.proofonmain.com.

Gorgeous (8/09)

Het was nog lekker warm buiten  toen we om 19.15 uur aankwamen bij het Amsterdamse, in De Pijp gevestigde restaurant Gorgeous. Er waren ook tafels gedekt op het trottoir. Het zaakje heeft een ongecompliceerde inrichting met veel donkerbruin hout en hier en daar een kroonluchter. Al snel werd geïnformeerd of we een aperitief wilden nuttigen. Dat leek een goed idee en dus vroegen we naar de wijnkaart. Die kwam echter pas na een half uur en drie keer vragen. Uiteindelijk bestelden we een glas Deakin Estate Chardonnay 2006, aangenaam en Australisch (glas €3,50, fles €17,50). Daarbij werden we verrast door een amuse van witlofmousse. Deze had een frisse smaak, met ook wat munt, maar was iets te zout. Het voorgerecht – van het viergangenmenu (€38) -  bestond uit een smakelijke rundertartaar met gekonfijte eendenlever en frisse appelrelish. Tafelgenoot had gekozen voor de gastronomische proeverij. Deze bestaat uit kleine versies van à la carte gerechten en startte met een fraaie, zachtfrisse terrine van zalm en venkel met crème fraîche (€10,50). De Zuid-Franse Montpezat Sauvignon Blanc 2008 paste er goed bij (glas €3,50). Als tussengerecht van het menu bracht men een rijke canneloni van scholfilet met truffelsaus plus spinaziecrème, terwijl de proeverij werd vervolgd met de nog rijker smakende Gorgeous burger van rundertartaar met gebakken eendenlever (€15, zie foto). Toen opeens ging de muziek aan, alsof men het hoofdgerecht met drama wilde presenteren. De eendenborst van het menu, met een lof/aardappel-mousseline en gevogeltejus, was precies zoals we ons hadden voorgesteld, niet verrassend maar wel echt lekker. De proeverij ging verder met gegrilde ossenhaas, geroosterde pompoen en spekjus met rozijnen (€ 14,50). Ook dit was een heerlijk gerecht, mooi gepresenteerd bovendien (€14,50). Met erbij als prettige partner de Montpezat Merlot 2008 (glas € 3,50). Het menudessert van was hangop. Dit werd gepresenteerd als een taartje met een toefje room erop, samen met vanilleijs. De hangop had een jamachtige, tegelijk enigszins frisse smaak. De proeverij kreeg als finale een schoteltje kaas (€10,50). Wat het eten betreft doet Gorgeous zijn naam eer aan.
Gorgeous, 2e van de Helststraat 16, 1072 PD Amsterdam. Tel. (020) 379 14 00. Alleen diner, maandag gesloten.

Zur Weinsteige, Hotel Wörtz (8/09)

De industriestad Stuttgart heeft enkele culinaire lichtpunten. Waaronder eigen wijngaarden en een gerenommeerd restaurant waar wijnliefhebbers volledig aan hun trekken kunnen komen. Het is ondergebracht in Hotel Wörtz – rustieke maar toch comfortabele kamers uit de jaren ’50, gelegen langs een drukke, hellende straat, geen lift – en heet Zur Weinsteige. Dit heeft een kelder van ruim 15.000 flessen, verdeeld over zo’n 750 soorten, waaronder die van talrijke prestigieuze producenten, Duitse vooral. Inclusief de nodige uit Württemberg, de eigen regio. Behalve wisselende mousserende streekwijnen die per glas verkrijgbaar zijn – zoals de opwekkende, fris fruitige Cuvée 2 van Aldinger - komt als beginwijn ook Aldingers Cuvée S 2008 in aanmerking. Deze droge Sauvignon Blanc biedt een combinatie van frisse zuren en frisse citrus plus wat plantaardigheid (halfje €25). Een wondertje uit Württemberg. Heel lekker bij de seizoenssalade met kwartelborst verpakt in vederlicht, knapperig gefrituurd filodeeg (€12). Maar ook geschikt om door te drinken bij filet van wilde zalm, vergezeld door o.a. venkel, rode peper, amandelen en wilde rijst (€22). Als rode wijn smaakte de Trollinger mit Lemberger 2207 van het Weingut der Stadt Stuttgart echt lekker, vanwege zijn soepele, mild fruitige smaak. Die weer fraai aansloot bij de sappige varkenshaas met een garnituur van tomaten, artisjokken en platte deegkoekjes met geitenkaas (glas wijn €5, gerecht €18). Op advies van gastheer en keldermeester Andreas Scherle (zie foto boven) probeerden we tevens de Lemberger trocken Schwaigerner Rothe 2005 van het Schlossgut Graf von Neippberg (behoort aan dezelfde familie die in Bordeaux o.a. Château Canon la Gaffelière bezit). Zachte roostertonen, zacht rood en zwart fruit en een zachte structuur vormen een heerlijk geheel  - dat eveneens met het varkensvlees goed samenging (glas €8). De kazen tot slot waren Frans en niet geweldig van kwaliteit, maar bij de koffie kregen we een hele beste bonbon.
Restaurant Zur Weinsteige, Hotel Wörtz, Hohenheimerstrasse 28-30, 70184 Stuttgart, Duitsland. Tel. 00-49 71 12 36 70 00. Zondag en maandag gesloten.

Landgoed De Holtweijde (8/09)

Als je op het terras van Landgoed De Holtweijde zit – voor het ontbijt, een lunch, het diner of de welkomstthee met krentenwegge – dan hoor je vogels fluiten. Want de
rust is hier, buiten het Twentse dorp Lattrop, bijna spreekwoordelijk. Bovendien zijn de kamers ruim en zeer comfortabel, terwijl het 20 meter lange binnenzwembad terecht werd uitgeroepen tot beste van het land.
Maar dit landgoed trekt óók vanwege zijn goede keuken. Het driegangenmenu dat onderdeel vormt van vrijwel alle arrangementen pleegt zeer smakelijk te zijn. Zo kan het voorgerecht bestaan uit dun gesneden, gemarineerde kalfsham met een zachte rillette van gekonfijt eendenvlees en een vinaigrette van groene kruiden (in een minikannetje). Daarna een royale moot licht gepekelde en zacht gegaarde kabeljauw, begeleid door o.a. paksoi, gewelde Hollandse spinazie en een mooie, heel licht truffelachtige gevogeltejus. Een menufinale die wij genoten was er een van stukjes perzik gepocheerd in zoete witte wijn, met erbij vanilleijs en een krokant amandelkoekje. Helaas werd de wijnkaart gekenmerkt door ernstig achterstallig onderhoud, maar deze maand zou een geheel verbeterde, geheel verse versie in gebruik moeten zijn. Voor arrangementen, aanbiedingen en tarieven zie www.holtweijde.nl. Landgoed De Holtweijde, Spiekweg 7, 7635 LP Lattrop. Tel. (0541) 22 92 34.

Lakes (7/09)

Lunchen bij Lakes was het devies, dus via Vreeland naar Hilversum gereden. Direct links van rotonde, via een groen bosweggetje, bereik je het aan een haventje gelegen, raamrijke Dudok-pand. Het terras is groot, maar wel grotendeels zwaar beschaduwd. Binnen bevat het interieur  veel zwart, de bediening draagt dezelfde kleur en zelfs het uit Hawaï afkomstige ‘vulkaanzout’ oogt zeer donker.

Na twee amuses (o.a. mousse van gerookte makreel) startte het lunchmenu met een combinatie van o.a. kleine toastjes met filet américain, een gepocheerd kwarteleitje onder hollandaisesaus en een king krabmelange die als ‘canneloni’ gerold was in Schotse runderlende. Alles had men perfect bereid en smaakte gewoon heerlijk (het lunchmenu van drie gangen kost €39,50). Welke wijn daarbij? Van de helaas veel te grote, reeksen overjarige wijnen biedende, niet geactualiseerde wijnkaart kozen we om te beginnen de huisrosé. Die bleek gelukkig van 2008 te zijn: de 6ième Sens van Gérard Bertrand. De bleekoranje Vin de Pays d’Oc smaakte naar sappig, licht gekruid rood fruit, heel plezierig en niet te zwaar (glas €5,50, fles €28). Als hoofdschotel bracht een van de attente obers op de huid gebakken mul met o.m. een langoustinestaartje, paddenstoelen, knapperige kaasballonnetjes, risotto die ook wat paprika bevatte en witte wijnsaus. Een fraai geheel (zie foto), zij het dat de paprika wat ons betreft niet had gehoeven. Een witte wijn na een rosé? Waarom niet. De gulle, wat toastachtig hout en zacht, rijp tropisch fruit biedende Chileense Chardonnay 2008 van Carmen was als begeleider voortreffelijk (glas €6,50, fles €32). De finale bestond uit verse vruchten (aardbeien en prachtige bramen vooral) onder vanille-ijs met nog een sabayon van pistachenoten en flintertjes bittere chocolade. Lakes is gewoon lekker – op sterniveau zelfs.
Lakes, Vreelandseweg 50, 1216 CH Hilversum. Tel. (035) 577 99 96. Zondag gesloten, zaterdag geen lunch.

Gutsrestaurant Schloss Vollrads (7/09)

Een deel van het hoofdgebouw bestaat uit een soort kas, terwijl je bij mooi weer kunt genieten op een groot buitenterras. Je hoort daar vogels fluiten en hebt uitzicht op de oude toren en het eigenlijke kasteel van Schloss Vollrads, een van de beroemdste domeinen in het Duitse wijngebied Rheingau. Het was een zachte, zonnige avond, dus konden we inderdaad dineren op het terras. Een smakelijke beginschotel bestond uit twee kwartelbereidingen, gebakken en in beslag, met linzen, balsamico azijn, salade en varianten van bloemkool (€13). Maar ook het rijke voorgerecht van lauwe carpaccio van kalfsvlees met grote garnalen, geroosterde pijnboompitten en een tomatenvinaigrette gaf veel genoegen (zie foto, €13,50). Uiteraard dronken we de eigen wijnen van Schloss Vollrads. Rieslings derhalve, want andere maken ze niet. De met mild flirtende Sekt 2005 smaakte fris en bepaald prettig (glas €5), de Gutsriesling trocken 2007 daarna was levendig, elegant, fris-fruitig een tikje zoet (glas €5,40). Het niveau steeg nog met de Riesling Kabinett trocken 2007 (per fles €25; ook per karaf verkrijgbaar). Deze deed het heel goed bij de gebakken snoekbaars met een mousse van knolselderij en een rode wijnsaus (€18). We proefden ook van de gestoofde lamschouder met een compacte tijmpolenta, olijven, balsamico azijn, paprika en basilicum (€17), een Mediterrane compositie-van-niveau. Met Weingut Franz Keller in Baden heeft Schloss Vollrads een speciale afspraak voor het leveren van rode wijnen. Een daarvan genoten we bij het lamsvlees, de zacht frisse, flink fruitige Spätburgunder Oberbergener Bassgeige 2006 (glas €8,80). Het is goed toeven op dit Duitse domein; je wordt er verwend als een slotvoogd.
Gutsrestaurant Schloss Vollrads, 65375 Oestrich-Winkel (in de heuvels daarachter), Duitsland. Tel. 00-49 67 23 52 70. Dagelijks geopend voor lunch en diner, van april tot oktober.

Vermeer (6/09)

Schuin tegenover het Amsterdamse Centraal Station staat het NH Barbizon Palace. Dit hotel zelf is modern en zal van buiten nimmer een schoonheidsprijs winnen, maar links van de entree bevindt een ingekapseld oud pand waarin een uitstekend restaurant werd ondergebracht, Vermeer. Het prettig ingerichte, over enkele zaaltjes verspreide etablissement draagt een Michelin-ster – en dat is meer dan terecht. Chef-kok Chris(topher) Naylor bedacht bijvoorbeeld een prachtig taartje van Noordzee krab met o.a. chiboust (lijkt op een soort luchtige bavarois), bedekt door een krokant laagje waarin subtiel wat karamel zit verwerkt, en erbij een smaakrijke, intens groene ‘essence’ van waterkers (€25, net als alle losse voorgerechten). Een geurige Duitse Riesling past er mooi bij, met name de Riesling vom Kalkstein 2007 uit Rheinhessen van Weingut Seehof (glas €7). Of anders de hartige en tegelijk sappige Grüner Veltliner van Julius Klein, uit het Oostenrijkse Weinviertel (glas €6). De door sommelier Simon Veldman verzorgde wijnkaart biedt sowieso veel variatie en veel kwaliteit. Een opmerkelijke hoofdschotel bestaat uit nekvlees van het om zijn ham beroemde Spaanse zwartpootvarken. Het Iberico-vlees, behoorlijk mals en absoluut smakelijk, werd op een houtskoolgrill gegaard en heeft als garnituur o.m. voorjaarsgroenten en een coulis van langoustines – die er verassend goed mee samengaat (€40, het eenheidsbedrag voor hoofdgerechten). Je zou er een glas Valpolicella Classico Superiore 2007 bij kunnen drinken, van Domini Veneti (€6,50), maar een stevige Spaanse wijn is uiteraard ook op zijn plaats. Bijvoorbeeld de vlezige, kruidige, door rijp zwart fruit, laurier, leer en beheerste houtaroma’s getypeerde Salmos 2006, de prachtige Priorat van Torres (€60). Van hetzelfde huis komt ook de rijk zoete, krachtige, karamelachtige Moscatel Oro, waarin element van rijpe druiven plus een hint van sinaasappel te vinden zijn (halve liter €30). Verrukkelijk bij het dessert van gebakken banaan, karamelciboust, dadel- en rozijnenpuree, gerookte kaneel en andere zoete zaken (€15). Vermeer, het moge duidelijk zijn, is een parel.

Restaurant Vermeer, NH Barbizon Palace, Prins Hendrikkade 59-72, 1012 AD Amsterdam. Tel. (020) 556 48 85. Zondag gesloten en zaterdag geen lunch. Dicht in augustus. Dinermenu’s vanaf €75.

Dauphine (6/09)

Alleen al voor de lunch is Dauphine (in het voormalige Renault-gebouw, vandaar de naam) een prima adres in de hoofdstad. Temeer daar je er ondergronds gratis kunt parkeren. Het is er dan ook altijd druk. De zaak, gevestigd in de voormalige autoshowroom, is hoog en ruim, met hoekige tafels die niet te dicht op elkaar staan. Er wordt vriendelijk bediend, soms een tikje traag, en de lunchkaart is bepaald aantrekkelijk. Met veel keus, goede kwaliteit en redelijke prijzen. Voor z’n tweetjes kun je bijvoorbeeld een klein plateau fruits de mer bestellen (samen €35). Zelf hebben we genoten van een half dozijn verse Zeeuwse oesters, type Creuses (€9,50) en twee gave garnalenkroketjes met toast van Holtkamp (€4). Ook perfect voor het middagmaal is de royale salade Niçoise. Nadat we de ringen rauwe ui opzij hadden geschoven, was het smullen van licht aangebakken tonijn, ansjovis, aardappel, zwarte olijven, tomaat, een gepocheerd ei en uiteraard groene sla (€9,50). Dauphine’s wijnassortiment  is aanzienlijk en breed gevarieerd. Een milde Prosecco, La Tordera, arriveerde in een verrassend groot glas (€5). En zelfs de beroemdste Nieuw-Zeelands Sauvignon Blanc, die van Cloudy Bay, kun je per glas bestellen (jaargang 2008, €8). Als breed inzetbare witte fleswijn verdient de Grüner Veltliner 2006 van Summerer een aanbeveling (€26).

Café-restaurant Dauphine, Prins Bernhardplein 175 (vlak bij het Amstel Station), 1097 BL Amsterdam. Tel. (020) 462 16 47. Keuken open voor ontbijt, lunch en diner van 10 tot 22.30 uur, zeven dagen per week.

De Proeverij (6/09 en 11/08)

Geen fratsen, geen poespas, geen geneuzel op de vierkante centimeter, maar pure, smakelijke gerechten die dan ook nog crisisbestendig zijn – dat is de stijl van restaurant De Proeverij in Loenen aan de Vecht (naast de kerk).De zaak doet denken aan een pappa-en-mamma bistrot of trattoria, want momenteel drijven Harry de Graaf en diens vrouw Marianne het bedrijfje helemaal alleen. De terugkeer achter het fornuis is tevens Harry’s comeback als chef-kok. Na heerlijk gekookt te hebben in Entre Nous, Bajazzo en De Graaf heeft hij jarenlang bedrijfsmatig gewerkt, maar is nu dus weer terug. En hoe. De rundersucade in eigen jus, met aardappeltaart en rode kool smaakt ouderwets lekker en wordt net als alle schotels in een royale portie geserveerd (€17,50). Een andere zeer smakelijke hoofdschotel, genoten tijden een tweede bezoek in het voorjaar van 2009, bestond uit gegrillde filet van Limburgs Livar-varken met garnituur (€20). Als voorgerechten staan op de - kleine - kaart o.a. een heerlijke ‘ragout’ van grote garnalen en gesneden coquilles in een laag bladerdeegbakje met een fraaie kreeftensaus (€14, zie foto), alsmede een met o.a. mosterd en kappertjes aangemaakte, pittige, frisse steak tartaar onder een eidooier en temidden van sla (€9,50).Als finale kun je bijvoorbeeld een gestapelde combinatie bestellen van luchtig deeg, Italiaans schuim, frambozen, bramen en een coulis van die vruchten (€9), of een plateau met vier soorten Nederlandse kaas (€9). Lekkere betaalbare wijnen zijn er eveneens. In de gezellig verlichte zaak met zijn grijs metalen tafels serveert Marianne per glas of fles (€3,80 resp. €18,50) aantrekkelijke witte en rode Vins de Pays uit Frankrijk, die van Montalis, en wat steviger Argentijnen, merk Elementos. Bovendien, we genoten hem bij de tartaar, is er een kruidig fruitige Franse huisrosé, Oléa. Een prima partner voor de ‘ragout’ is de sappige, zacht fruitige Pinot Grigio 2007 van Tiefenbrunner (glas €6, fles 27). Bij de kalfssucade, tournedos (€23,50) en kazen verdient de Nero d’Avola 2007 van Regaleali een warme aanbeveling, gezien zijn kruidige fruit en elegant-ferme, uitnodigende smaak (glas €6, fles €27). Als aperitief kun je proosten met een door peer getypeerde Prosecco (glas €5,50) of met een mild-frisse Cava (glas €6,50).  Bij De Proeverij is het niet proeven, maar smullen.

De Proeverij, Kerkstraat 5a, Loenen aan de Vecht. Tel. (0294) 23 11 11, www.deproeverij.nl. Alleen diner. Zondag en maandag gesloten

Roberto’s (5/09)

Wat is het mooi geworden, het geheel vernieuwde Roberto’s, het Italiaanse restaurant van Hilton Amsterdam. Met veel aandacht voor detail – en ten koste van 1,8 miljoen euro -  werd een over drie ruimten verdeeld, stijlvol jaren ’50 interieur gecreëerd met rustige tinten en speciaal ontworpen meubilair. Tegen de wanden hangen hier en daar opmerkelijke foto’s die Sem Presser anno 1958 maakte in Italië. Ook de spijs- en wijnkaarten werden vernieuwd. Op de carta dei vini vind je bijvoorbeeld alle DOCG’s (hoogste wettelijk wijncategorie) die Italië kent. Plus ruim twintig wijnen per glas. Een prettig aperitief vormt de Bellussi Prosecco Spumante, zacht fris, zuiver, correct schuimend en voorzien van wit fruit (glas €7,50). Volgens goed Venetiaans gebruik zou je hem door kunnen drinken bij de authentieke, perfect bereide carpaccio Cipriani, zoals deze in 1950 bedacht werd in Harry’s Bar. De romige saus met o.a. mosterd ontbreekt daarbij niet (€16, zie foto). Een andere wijn hierbij zou de iets steviger, opwekkende, door sappig citrusfruit getypeerde Soave Classico Superiore 2007 van Suavia kunnen zijn (glas €7,50). Van de primi ofwel tussengerechten verdient de zacht smakende, open ravioli (meer een kleine lasagne) met gebakken coquilles, wilde gamba’s en een lichte kreeftensaus een aanbeveling. ’t Is ook een mooi lunchgerecht, deze sapore di mare (€22). Bij de hoofdschotels treffen we zowel gegrilde lamskoteletten aan met een warme, Sardijnse fregolasalade (te veel door paprika gedomineerd, helaas), als prachtig rundvlees van de lende met een gegrilde polenta, rucola en een reductie van Balsamico azijn (beide kosten €32). Van de rode wijnen smaakt de Primitivo Tocicoda 2006 uit Salento gul, vlezig en ferm, met veel rijp zwart fruit en subtiele roostertonen: een ideale begeleider van lam en rund (glas €9,50). Desserts zijn er volop, waaronder een warm, rijk taartje van chocolade en hazelnoten met daarbij koel, intens smakend sinaasappelijs (€12). Bij Roberto’s - genoemd naar Hiltons directeur Roberto Payer – kun je ook een wekelijks wisselend lunchmenu gebruiken van twee gangen (€27,50) en een dinermenu van drie gerechten (€32,50) dat al vanaf 18.00 uur voor concert- en theaterbezoekers wordt geserveerd. Zij kunnen hun auto dan gratis op het parkeerterrein van Hilton Amsterdam laten staan.

Roberto’s Restaurant, Hilton Amsterdam, Apollolaan 138, 1077 BG Amsterdam. Tel. (020) 710 60 25. Zeven dagen per week geopend voor lunch en diner.

Twiskerslot (5/09)

Wie in het weekend eens een keer naar het West-Friesland gaat met zijn mooie dorpen, groene landschap en het opmerkelijke Scheringa Museum voor Realisme (met o.a. werken van Willink, in Spanbroek) heeft er nu een heerlijk lunchadres. Want op 1 april 2009 werd in Twisk door Peg en Kim Doodeman het Twiskerslot heropend, een villa met daarachter een van binnen modern, boerderijachtig gebouw, een grote tuin en een ruime parkeerplaats. Het gastvrije bedrijf – ooit eigendom van pianist Wibi Soerjadi - werd met veel smaak gerenoveerd en richt zich vooral op huwelijken en groepen. Maar elke zaterdag en zondag ben je er welkom voor de lunch. De grotendeels in Vlaanderen geschoolde, talentvolle chef-kok Jeroen Stuifbergen bereidt dan fraaie gerechten, waaronder een royale salade met lamspastrami en gesneden witte plus groene asperges, blokjes tomaat en pijnboompitten (€9,50) of een torenvormige salade van dun gesneden geelvintonijn, rucola, stukjes appel, tomaat, toast en truffelolie (zelfde prijs, zie foto). Bovendien is er een driegangenmenu van €32,50. Bij onze salade dronken wij tot volle tevredenheid de vieve, citrus en peer biedende Prosecco Frizzante van Contarini (glas €3,75).

Twiskerslot, Dorpsweg 159, 1676 GK Twisk. In het weekend geopend voor de lunch. Tel. (0227) 54 06 44, www.twiskerslot.nl.

Sensa (4/09)

Op dezelfde locatie waar zich eerder Salle à Manger bevond, floreert sinds een jaar vier Sensa. Namelijk op een straathoek in het hart van Den Dolder. Het terras is riant, de binnenzijde een combinatie van witte wanden, grote kleurrijke abstracte schilderijen, wit gedekte tafels en een lichtbruine houten vloer. Een trio amuses opende de maaltijd. We nuttigden o.a. een langoestinesbouillon en een koekje van pata negra ham. Een uitstekende beginwijn – opwekkend, geurig, sappig, elegant en voorzien van zowel citrus als plantaardige tonen - is de Tempus Two Semillon Sauvignon Blanc 2007 uit Australië (glas €3,95). Zou de Australische witte wijn kunnen doordrinken bij een voorgerecht als tonijn ‘uit blik’ met drie enigszins pittig bereide gamba’s en knoflookschuim, een sesamdressing en fijn gesneden Japanse zeewier. Het blikje had gelukkig een losse deksel. De gesneden tonijn erin was zeer vers en rauw, zij het met een extra huid van kruiden en specerijen, waaronder kaneel en steranijs (€15,50). Al met al een smaakrijk geheel - waarbij trouwens ook de ferme Tokaji Furmint 2006 van Château Megyer het prima doet, een karaktervolle, met mild flirtende wijn die zachte nuances heeft van witte vruchten en specerijen (fles €20,50). De hoofdschotel werd een moot tarbot bedekt met een hele dunne laag spek (lardo di colonnata) en begeleid door spinazie, polentaschijfjes, notenboter, wat grove mosterd en enkele pijnboompitten, terwijl we ook wat Parmezaanse kaas proefden (€32). Bij deze fraaie creatie past een vrij stevige witte wijn, de heerlijke Tempus Two Cowra 2007 Chardonnay. Ook deze is per glas verkrijgbaar (€3,95).  Behalve zoete desserts voert Sensa een fraaie kaasselectie (keuze van de wagen €14,50). En de bediening is niet alleen heel attent en vriendelijk, maar ook deskundig. Sensa is als naam wellicht te kort: misschien zou het Sensationeel moeten zijn.

Sensa, Dolderseweg 77, 3734 BD Den Dolder. Tel. (030) 225 20 00. Zondag gesloten en zaterdag geen lunch.

Klein Frankendael (3/09)

Uit eten in deze crisistijd? Dus voor een redelijk bedrag maar wél echt lekker? Daarvoor is Klein Frankendael een uitgelezen adres. In de net buiten de dorpskern van Abcoude gesitueerde, met veel bruin en rode pluche ingerichte, brasserieachtige zaak heb ik namelijk een aantrekkelijk driegangendiner genoten voor €35. Dit begon met een lepelamuse van tonijntartaar, gevolgd door flinterdun gesneden, licht gerookte eendenborst met rucola en een saus waarin zowel milde Sherry als fijn gehakte noten en een heel klein beetje truffelolie waren verwerkt. Een aardige aperitiefwijn, met een zoetje en duidelijk iets van peer, is de Prosecco Maschio del Cavalieri (glas €4,50). Bij het voorgerecht past zowel de sappige, fruitige Pinot Grigio-Garnagena 2007 van La Borgata (glas €4,25, fles €20,75) als de hartige, vieve, zeer heerlijke Grüner Veltliner Event 2007 van het Oostenrijkse topdomein Pfaffl – een wijn bovendien met slechts 11,5 procent alcohol (€21). Het hoofdgerecht van chef Amar Aris bestond uit boeuf bourguignon, een klassieke stoofschotel dus, met spekjes enzovoorts. Plus aardappelpuree en groene groente. In overleg met gérant Patrick van Vliet (ex-Bokkedoorns) werd daarbij de Montepulciano d’Abruzzo 2006 van Il Borgata geschonken, een vlezige maar niet te zware wijn met veel zwart fruit, een vleugje kruidigheid en een hint van laurier (glas €4,25, fles €20,75). Tot slot een kostelijke chocoladetaartje, rijk gevuld met warme chocolade en ernaast een flinke lepel ijs ter afkoeling. Moeten we Frankendael voortaan maar schrijven als Frankendeal?

Klein Frankendael, Koppeldijk 1, 1391 CW Abcoude. Tel. (023) 28 23 55.  Dagelijks, behalve maandag, geopend vanaf 17 uur voor diner. Zondag ook open voor de lunch en koffie etcetera.

Vis & Ko (2/09)

In een statig 17e-eeuws pand aan het Spaarne opende patroon-chef Imko Binnerts eind 2008 een nieuwe zaak, Vis & Ko. Al eerder was daar een restaurant gevestigd, maar er werd toch veel gerenoveerd. Het interieur van de enigszins gebogen, ruime en hoge eetzaal werd lichter, de open keuken groter en ook heel wat andere wijzigingen werden doorgevoerd. De kaart staat vooral in het teken van zeer, zeer verse vis en ander zeefruit, alles bereid zonder veel gefrutsel. Diverse soorten rauwe oesters kun je per drie bestellen of zes, bijvoorbeeld de sappige, zilte, kostelijke creuses Gillardeau (3 stuks €10), er is ‘s avonds een marktmenu (vanaf drie gangen voor €37,50) en er bestaat een dagelijks wisselend lunchmenu van twee gerechten (€30). Dat laatste kan beginnen met Imko’s versie van vitello tonnato: dun gesneden kalfsvlees met daarop o.a. een gepocheerd ei, aardappel, biet (leuk mild accent, verrassend lekker) en uiteraard tonijnsaus. Daarna kan de vriendelijke ober Ed Selles gebakken tarbot brengen, met enkele gekookte mosselen, groene aspergestips en een saus op basis van oestervocht. Heerlijk, heerlijk. Ook perfect voor de lunch - en perfect bereid - zijn de gestoomde koude langoustines met mooie kropsla en Imko’s eigen mayonaise. De wijnkaart is zeer informatief, vooral rijk aan witte wijnen en biedt ook flink wat soorten per glas. Een aanrader om mee te beginnen is de expressieve, frisse, veel citrusfruit biedende Gascogne 2007 van Domaine de Guillaman (glas €3,50, fles €19,50). Wat voller smaakt de Alma de Blanco 2007 uit het Spaanse Monterrei. Daarin proef je behalve citrus ook iets van zuidvruchten een klein kruidje (glas €3,75, fles €22,50). Ook weer geurig en smaakrijk, met het nodige fruit en aangename zuren is de Alvarinho 2007, een verrukkelijke Vinho Verde van Quinta do Regueiro (glas €5, fles €27,50). Wat guller, zachter, kruidiger en met wat milder fruit wordt het allemaal met de Fiona 2007 van Château Capion uit Zuid-Frankrijk (glas €6,60, fles €29,50). Kortom, het is bij Vis & Ko genieten. Púúr genieten.

Vis & Ko, Spaarne 96, 2011 CL Haarlem. Tel. (023) 512 79 90. Zaterdag geen lunch, zondag gesloten.

Bussia (12/08)

Sinds oktober heeft de hoofdstad een nieuw Italiaans restaurant, Bussia, genoemd naar een topwijngaard in Barolo. Het interieur is tegelijk sober en stijlvol, met veel zachte tonen, een houten vloer, wit gedekte tafels, goed licht en diverse ruimten (ook op de eerste etage). De keuken kan het best omschreven worden als verfijnd Italiaans. Na een amuse met o.a. een minikommetje koele knolselderijsoep aten we de dun gesneden, licht gepekelde, gewoon lekkere zeebaars met een salade, drie toefjes zoute viskuit en een lichtgroene kruidenmayonaise - die helaas niet meer was dan twee dunne streepjes, en dus nauwelijks waarneembaar (€16). We vonden een witte wijn die er prima bij paste, de florale, kruiden, specerijen en fris citrusfruit biedende Gavi di Gavi Minaia 2007 van Nicola Bergaglio (glas €7,50, fles €39). Ook uit het zes gangen tellende, dagelijks wisselende  dinermenu (€58) proefden we het een en ander. Zoals een riante ravioli met vlees van moeflon. Daarbij deed de geurige, vrij stevige, kruidig-fruitige Verdicchio di Matelica 2007 het heel goed (glas €5,25, fles €27). Een ster op de kleine à la carte kaart is het hoofdgerecht van wilde eend, mooi van zowel structuur als smaak – niet te ‘wild’ – en met beheerste accenten van pruimen en pistachenoten (€28). Als partner was de Blauburgunder/Pinot Nero 2007 van  Saltner, een producent in Südtirol/Alto Adige, bijkans perfect. Deze Bourgogneachtige wijn werd fris geserveerd en had in zijn zacht frisse, vieve smaak elementen van rode plus zwarte vruchtjes – heel verleidelijk (glas €10, fles €50). Op de wijnkaart, die beduidend groter is dan de spijskaart, zijn nog veel meer aantrekkelijke wijnen te vinden, allemaal uit Italië. En de bediening onder leiding van de Vlaamse Nathalie Girard is buitengewoon vriendelijk.

Bussia, Reestraat 28-30, 1016 DN Amsterdam. Tel. (020) 627 87 94. Open  voor lunch en diner van dinsdag t/m zondag. Hier kun je dus ook in het weekend lunchen.

Coburg Wein Bistro (11/08)

In Wenen, op enkele tientallen meters van de Parkring, werd het historische Palais Coburg omgetoverd tot een schitterend suitehotel – ten koste van honderd miljoen euro. Een vijfde van dat bedrag werd besteed aan een zestal wijnkelders, waar een van ’s werelds tien grootste collecties ligt. Deze bestaat uit zo’n 60.000 flessen, verdeeld over meer dan 5500 verschillende soorten, waaronder ’s werelds allergrootste. Zo werd een kelder geheel gevuld met Château d’Yquem; de oudste jaargang daar is 1893. En elders liggen vijftig kisten met Château Mouton-Rothschild 1982. Ondergronds, ooit deel van de oude stadswallen, bevindt zich ook een Dom Pérignon lounge, waar de gelijknamige grote Champagne per glas kan worden genuttigd. De prijs voor deze wijn valt overigens mee. In het tuinpaviljoen van de Coburg Wein Bistro wordt voor een fles Dom Pérignon 2000 niet meer dan €199 gevraagd, wat slechts enkele tientjes meer is dan de reguliere winkelprijs.

In het restaurant kun je ook voor veel minder geld van goede wijnen genieten, Oostenrijkse met name. Bijvoorbeeld de kostelijke, niet van Champagne te onderscheiden Bründlmayer Brut 2002 (€46), de Grüner Veltliner Alte Reben 2005 van dezelfde producent (€52), de aparte, kruidig fruitige, mild frisse Furmint 2006 van Heidi Schröck (€36) en de door topsommelier (en beheerder van de verzameling) Thomas Breitweiser zelf aanbevolen Pinot Blanc Seeberg 2006 van Prieler (€34). Een bepaald aangename gulle rode is de Zweigelt 2005 van Gernot Heinrich (€33). En het eten? Dat is eigentijds en verfijnd Oostenrijks. Een driegangenmenu (€35, met glazen wijn erbij €23 meer) kan bijvoorbeeld beginnen uit een frisse soort zult van rundvlees met o.a. appel, geraspte mierikswortel, balsamico azijn en blokjes rode biet. Maar het is toch vooral voor de wijn dat je dit bedrijf bezoekt.

Coburg Wein Bistro, Palais Coburg Hotel Residenz, Coburgpastei 4, 1010 Wien. Tel. (00) 43 1 518 18 818, www.palais-coburg.com. Zeven dagen per week geopend voor lunch en diner.