Vaak worden ze winstubs of wistubs genoemd, de Elzasser eethuizen waar regionale gerechten met regionale wijnen worden geserveerd, in een landelijke ambiance en voor doorgaans vriendelijke prijzen. Hotel-restaurant Chambard opende naast zijn befaamde specialiteitenrestaurant, in hetzelfde gebouw, de met veel hout ingerichte La Winstub, waar rood-wit geblokte kleedjes de tafels bedekken. Men schenkt er als aperitief een royaal glas goede, enigszins milde Crémant d’Alsace Brut van Wolfberger (€5,50) en de druivige, niet te zoete Muscat van Jean-Pierre Kappler uit Ammerschwihr (glas €4). Ovenvers, knapperig stokbrood verschijnt eveneens. Er staat, uiteraard, choucroute op het menu, met vijf soorten vlees. De portie is copieus, het geheel smaakt heerlijk (€15). Als wijn wordt een Riesling geadviseerd, een zeer correcte van de Cave de Kientzheim (glas slechts €2,80). Op het schoolbord staat als dagschotel eendenborst met bier bereid. Het blijkt een smakelijke stoofschotel te zijn, met ook wortel en wat kaneel (€12,20). De fris geserveerde, elegante Pinot Noir van ook weer Cave de Kientzheim is een beste begeleider (glas €2,80). Nog wat Munster fermier na, met kummel? Graag (€6,70). En een sorbet au Marc de Gewurztraminer voor de allerlaatste gaatjes? Jazeker (€8,40). Smullen dus. Alleen de bediening was laks en vaak zelfs niet aanwezig. Het lukte zelfs niet om bij de zuurkool een tweede glas Riesling te bestellen. Een dorp verder, in Kientzheim, werd eind 2011 Côté Vigne geopend. Dat mede vanwege zijn bogen en ruwe stenen muren oud aandoet, maar toch geheel nieuw – en eigenhandig – door de jonge eigenaar werd gebouwd, in zijn vrije tijd, gedurende vijf jaar. Hij heet Thomas Schertenleib en bedient, terwijl zijn vrouw Marie-Charlotte (dochter van een plaatselijke wijnbouwer) kookt. In dit geval eigentijdser dan in de meeste herbergen. Carpaccio van bieten met een vrij stevige tartaar van gerookte zalm bijvoorbeeld (€14), of een genereus geportioneerde salade gourmande met o.a. heel dun gesneden ham en blokjes foie gras (€12). In het seizoen bereidt Marie-Charlotte ook hertenrug (€23, foto), met een mooie wildsmaak, terwijl het garnituur bestaat uit o.a. gnocchi en een milde pepersaus (maar de puree  van zoete aardappelen was te veel van het zoete). Een flink aantal wijnen komt van het eigen domein. Zoals de echt droge, heel licht kruidige Crémant Carrer & Fille, de prettig frisse, druivige Muscat Schmitt & Carrer (€4,20) en de aardige, niet heel fruitige Pinot Noir (glas €3,40). Keurig overigens dat ook hier, net als elders in de Elzas, per glas precies de maat wordt aangegeven en geschonken, namelijk 10 centiliter. Schuin aan de overkant duiken we de altijd druk bezette eetkelder in van Hostellerie Schwendi. Die eveneens eigendom is van een wijnfamilie, met grond in Mittelwihr. Als ouverture brengt men een nog vieve, milde Crémant d’Alsace uit 2008 (€4,50). We drinken hem graag door bij de uitstekende uientaart, die tevens voorzien is van een lekkere salade (€7,50). Ha, er is vandaag baekeofe, een gestoofd streekgerecht met drie soorten vlees, aardappelen, wortel, uien – en eigenlijk voldoende voor twee personen (€19, foto). Het Menu Route du Vin (€31,50) is ook niet mis:eerst foie gras de canard, dan forel met een fraaie Riesling-saus en tot slot een coupe van sorbet met citroen en Marc de Gewurztraminer. Bij de baekeofe nippen we van een licht gekoelde, sappige, door rijp rood fruit getypeerde Pinot Noir van superieure kwaliteit (glas €5). Geen wonder dat het altijd druk is bij Schwendi. Weer een dorp verder, in Ammerschwihr, waar koningin Wilhelmina nog heeft geschilderd, keren we terug in het vertrouwde A l’Arbre Vert. Dat vanwege irreële EU-reglementen geen hotel meer is, maar wel vijf gastenkamers aanbiedt. – en nog altijd het eigen restaurant drijft. Waar eigenaar Joël Tournier zelf kookt, terwijl zijn vrouw Evelyne vriendelijk bedient. In de rustieke eetzaal met zijn hoge houten lambriseringzijn vooral de menu’s in trek. Er is er een met choucroute en Munster en sorbet au Marc de Gewurztraminer (€23), maar vanwege de variatie gaan we voor het andere van drie gangen (€26). Dat geopend wordt door een salade van warme geitenkaas met honing. Eigenlijk best geslaagd met de licht zoete Pinot Blanc van het lokale Domaine Schueller (€4,90). Trouwens, de enigszins milde en tegelijk frisse Crémant van Kuehn, onze beginwijn, zou ook een beste begeleider zijn geweest (glas €5,80). De hoofdschotel wordt een in bladerdeeg geserveerde compote van konijn-in-Riesling en pruimedanten, weer zo’n smakelijk, enigszins landelijk geheel (foto). Evelyne raadt er een Riesling bij aan, de door specerijen, wit fruit en frisheid getypeerde van Domaine Schueller (glas €4). Als finale kiezen we wederom een Munster, de markante, romige roodschimmelkaas waarvan we niet genoeg kunnen krijgen. Evenmin als van de Elzas zelf.
Websites www.lechambard.fr, www.cote-vigne.fr, www.schwendi.fr,  www.arbre-vert.net.