~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Per traditie, nu voor de vijfendertigste keer, maak ik in november mijn wijnkoper van het jaar bekend. Iemand die zich binnen de vaderlandse wijnwereld bijzonder onderscheiden heeft. Deze keer gaat dit schouderklopje naar Bart Gijtenbeek, algemeen directeur van Walraven Sax. Bart begon zijn carrière bij Diageo in 1993 en kwam via verschillende internationale bedrijven een decennium later bij Walraven Sax terecht. Bart omschrijft zichzelf niet als een typische wijnman, maar meer ‘als een manager die liefhebber is’. Opgegroeid in Brabant, waar hij een boerderij heeft, is Bart (1966, bart@walravensax.nl) een man die in zijn vrije tijd veel in de natuur bezig is. Met een kleine kudde schapen en een biologische moestuin. Van het wellicht wat ingeslapen Walraven Sax (voor 85 procent eigendom van de Oostenrijkse Sektkellerei Schlumberger, de andere aandelen bezit Bart) heeft de nieuwe wijnkoper van het jaar een buitengewoon succesvolle, dynamische onderneming gemaakt, samen met zijn team. Ruim 50 procent van de omzet wordt in allerlei retailkanalen gerealiseerd en het restant in de horeca. Het lukte Bart bovendien om een reeks sterke merken binnen te halen, waaronder AIX en Torres. Hoe dat verliep? ‘Door de jaren heen heeft Walraven Sax de reputatie opgebouwd van een betrouwbare partner met een sterk distributieapparaat. De desbetreffende merkeigenaren zijn om verschillende reden gaan kijken naar partijen in de markt die hun merken goed kunnen vertegenwoordigen. Het enthousiasme dat zij bij ons aantroffen, gecombineerd met een al sterk merkenportfolio, een goede financiële huishouding, en een krachtige buitendienst waren dan vaak doorslaggevend.’ En de redenen van het succes? ‘Wij zijn een eigentijds bedrijf, open in onze communicatie, eerlijk en recht door zee. Altijd op zoek naar nieuwe mogelijkheden en kansen. Wij richten ons op samenwerking met zowel onze leveranciers als klanten. Alhoewel wij liefhebbers zijn van wijn en gedistilleerd zijn wij bovenal marketeers, merkenbouwers. De reden voor ons succes zit hem in de cultuur:  een gemotiveerd team van hardwerkende medewerkers die het gewoon leuk vinden om voor en met ons te werken. Daarnaast zeggen we wat we doen, en doen we wat we zeggen. Tot slot zijn we gewone mensen die ook fouten maken – en dat toegeven.’

Tot de persoonlijke favorieten van Bart Gijtenbeek behoren de volgende wijnen. De meeste worden verkocht door Gall & Gall, precieze verkoopadressen via www.walravensax.nl.  Vermelde prijzen zijn soms richtprijzen.

Schlumberger Pinot Blanc Brut Nature 2015 – Flink schuimend en pittig fris, met wit drupsfruit en een hintje van griotten. Fles €18,65.
Trimbach Riesling Réserve 2016 – Een nog vieve, kenmerkende, zeer fraaie Alsace, een tikje rijp, vriendelijk fruitig, goed gevuld. Prijs €18,98.
Joseph Drouhin Saint-Véran L’Abeille Blanche 2016 Deze correct frisse blanke Bourgogne smaakt notig en zacht fruitig. Fles €15,99.
AIX 2017 – Het wereldwijde, eclatante succes van deze droge, kruidig fruitige rosé is mede te danken aan zijn gewoon excellente kwaliteit. Circa €12,95.
Frescobaldi Nipozzano Riserva 2015 Elegant ferme Chianti Rufina, kruidig nablijvend en met zowel frisheid als bes- en zwart fruit. Prijs €19,99.
Torres Salmos 2015 Indrukwekkende wild- en winterwijn uit het Catalaanse Priorat, energiek bovendien en met flink wat dimensie. Fles €31,29.
Louis M. Martini Cabernet Sauvignon 2015 Klassieker uit het Californische Sonoma County met rijp besfruit en roosteraroma’s. Prijs €13,99.
Fonseca 10 Year Old Tawny Port – Krachtig, rijpig, notig, kruidig, zoetig en verwarmend, een Port met karakter van een beroemde shipper. Fles €26,99.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

 

 Geboren en getogen in de wijn, zo kun je Christian Griffioen profileren. Zijn ouders dreven jarenlang een delicatessen- en wijnwinkel in Bussum en hij hielp daar van jongs af aan. Vakanties gingen vaak naar de voor hem ‘nog saaie’ chateaus in Frankrijk. Zijn eerste echte baan was, niet verrassend, bij de Gastrovino groep. Waar hij zes jaar werkte, eerst als  commercieel manager en later als commercieel directeur. Dagelijks was Christian in de weer met delicatessen en uiteraard wijn. Anno 2008 vroeg Bert de Boer hem om de inkoop te gaan doen voor de Activin Wine Group, waarna hij zich verder bekwaamde in het wijnvak. En drie jaar geleden startte Christian samen met Bert een nieuw bedrijf, een webwinkel genaamd The Wine List, ‘om mooie wijnen aan te bieden aan particulieren’. Momenteel werkt Christian met zijn team aan het verder ontwikkelen van The Wine List, o.m. door ‘het geven van handige wijntips in een eigentijdse stijl’. En dan vraagt Hubrecht, waarvan  je vele boeken in de kast hebt staan, wat jouw favoriete culinaire combinatie is. Ik moest er even over denken, maar omdat we middenin het seizoen zitten, worden het Bouchot mosselen van Alain Adriaanse, chef van restaurant Hofstede Meerzigt in Zoetermeer. Hij wokt deze kleine Franse mosselen in een heerlijke kruidenmelange en veel roomboter. Daarbij een glas Antinori Bramíto, van het fraaie Castello della Sala estate in Umbrië, en ik hoef nergens meer heen.

 

  ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


MÜNCHEN
MUSEA & MONUMENTEN

 We associeerden München voornamelijk met bier (de Oktoberfeesten trekken zes miljoen bezoekers, en er zijn zes brouwerijen), met voetbal (Bayern-München  speelt in Europa’s modernste stadion) en met auto’s (hoofdkwartier BMW, gebouwd in de vorm van vier cilinders), maar het blijkt toch vooral kunst te zijn die Duitslands derde stad typeert – en zo aantrekkelijk maakt om te bezoeken. Zo telt München niet minder dan zo’n zestig(!) musea, de meeste gewijd aan beeldende kunst. Bovendien vind je er prachtige, vaak monumentale uitingen van bouwkunst. Hoe je de fraaiste kunstuitingen kunt ontdekken? In de eerste plaats te voet. De door een ringweg omgeven Altstadt heeft een flinke voetgangerszone die aan de westkant begint bij een van de drie bewaard gebleven stadspoorten, de Karlstor, waarvan de origine meer dan acht eeuwen terug gaat. Bij de poort ligt een rond fontein met uitzicht op het imposante, 19e-eeuwse paleis van justitie dat gemarkeerd wordt door een grote koepel (boven). Eenmaal de poort onderdoor kom je in de altijd drukke Neuhauserstrasse met zijn winkels, restaurants, cafés, terrassen en historische panden. Een daarvan, vrijwel meteen links, is de Bürgersaalkirche die beneden een kleine, intieme laag gewelfde gebedsruimte heeft met gebeeldhouwde voorstellingen rondom, en die boven een hoge, schitterende zaal blijkt te bezitten (vaak helaas wat duister). Wie inmiddels toe is aan wat rust en wat lekkers zou aan de overzijde een kop koffie of thee kunnen gebruiken bij Schnitzelwirt im Spatenhof, met een smakelijke Apfelstrudel, een rijke vanillesaus en dito ijs.
Verderop langs dezelfde straat, voorbij de statige Alte Akademie, staat de barokke kerk St. Michael met zijn fraaie, hoge voorgevel (rechts). Even voor 1600 werd dit aan Jezuïeten behorende godshuis gebouwd. Er worden regelmatig uitvoeringen van kerkmuziek gegeven door het eigen orkest en leden van een zestal vocale ensembles. Het interieur is bepaald door wit geornamenteerde muren en een rijke collectie religieuze kunst. Schuin achter de St. Michael, die ook als hofkerk heeft gefungeerd, rijzen de markante, iconische koepeltorens (links) omhoog van de Dom Zu Unseren Lieben Frau, beter bekend als Frauenkirche. (Momenteel wordt de kathedraal, die ruimte biedt aan twintigduizend mensen, gerestaureerd en kan dus niet worden bezocht.)  Langs de domkerk lopend beland je vanzelf in, zowaar, de Weinstrasse die voert naar Münchens centrale plein, de Marienplatz. Onze eerste gedacht was: we zijn op de Grote Markt van Brussel. Want flamboyante Vlaamse gotiek springt je tegemoet, via het Neues Rathaus. Dit beeldschone gebouw met zijn spitse toren verrees vanaf 1867 en vormt de zetel van de gemeenteraad. Dagelijks om 11, 12 en 17 uur komen drommen mensen kijken en luisteren naar het klokkenspel met zijn dansende figuurtjes. Overigens kan de toren worden beklommen, met als beloning een riant uitzicht over de stad, tegen een ver decor van Beierse bergen. In de toren is een leuk Spielzeugmuseum ondergebracht, geschikt voor kinderen van alle leeftijden. Haaks op het Nieuwe Raadhuis staat het kleinere, lagere, witte Altes Rathaus  dat een opvallende, hoekige zijtoren heeft en bijzondere balzaal. Op het plein zelf, dat 100 x 50 meter meet, staat de 17e-eeuwse Mariensäule met bovenop een gouden maagd Maria. Met deze zuil werd gememoreerd dat Zweedse bezetters de stad hadden gespaard voor vernietiging.
Direct achter het plein is de oudste kerk ter plekke te vinden, de Alter Peter, officieel Peterskirche die een 11e eeuwse origine heeft. Het interieur bestaat uit een stuk of twintig altaren, en via ongeveer driehonderd treden kan een panoramaplatform worden bereikt. Voor een hapje en een drankje is, niet ver zuidelijk van de Marienplatz, de aloude Viktualienmarkt een prima plek. Wie in noordelijke richting loopt, komt bij de immense Residenz. Het hoofdgebouw van dit paleis kwam anno 1835 gereed in opdracht van koning Ludwig I – en palazzi in Florence dienden als model. De residentie verrees naast een ouder gebouw met daarin het 16e-eeuwse Antiquarium, een 60 meter lange bogenhal die duizelingwekkend weelderig werd ingericht. Ook in de eigenlijk Residenz zijn een stuk of tien zalen te zien  vol pracht en praal.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Openbaar vervoer
In München is het openbaar vervoer perfect geregeld. Je kunt bijvoorbeeld vanaf de luchthaven – waarop KLM rechtstreeks vliegt – in pakweg 40 minuten het centrale Hauptbahnhof bereiken, via een S-bahn. De eerste plaatselijke paardentram reed in 1876, de eerste stoomtram zeven jaar later en de eerste U-bahn (ondergrondse) vanaf 1991. Alleen al de S-treinen vervoeren meer dan zestig miljoen passagiers per jaar. Er rijden ook veel bussen en er zijn ongeveer dertig tramlijnen. Voor een goede eerste indruk van de stad verdient een hop-on hop-off toer met de Gray Line een aanbeveling. Deze vertrekt naast het Karstadt warenhuis bij het Hauptbahnhof, dat met achthonderd treinen per dag Duitslands grootste is.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 Verder noordelijk vanaf de Residenz strekt zich ’s werelds grootste stadspark uit, dat zelfs Central Park verslaat. Het heet Englischer Garten en bestaat uit weidse gazons, bossages, struikgewas, bloemperken en waterpartijen. Het riviertje Eisbach stroomt er met zo veel vaart doorheen dat dat bij een kleine waterval aan de Prinzregentenstrasse door jongens wordt…gesurft. Heel uniek én gedurfd. Langs dezelfde straat zijn twee musea gelegen. Het pompeuze, door Hitler gebouwde Haus der Kunst is vandaag de dag een tempel voor moderne kunst waar wisselende tentoonstellingen worden georganiseerd (voorgevel linksonder). Een van de grootste momenteel (tot 27 januari 2019) omvat plusminus tweehonderd werken van de intens creatieve, politiek begane Jörg Immendorff (1945-2007). Een paar honderd meter verderop prijkt het van buiten fraaie Bayerisches Nationalmuseum waar de geschiedenis, de folklore, streekkunst en ander aspecten van Beieren worden gepresenteerd (entreefoto rechts). Plus een verzameling kribben met meer dan zestigduizend Italiaanse figuurtjes. Een hele groep musea werd bijeengebracht in het zogeheten Kunstareaal, een omvangrijk museumkwartier dat van het Hauptbahnhof snel te bereiken is met o.a. de museumbuslijn 100. Beeldende kunst van wereldklasse is te zien in de Alte Pinakothek, in de Neue Pinakothek en in het Lenbachhaus. In andere gebouwen zijn collecties gewijd o.a. antiquiteiten, het oude Egypte, kristal en paleontologie. Alleen al in de Neue Pinakothek en het Lenbachhaus (voor beide zie ‘Galerie & Musea) hebben we, inclusief een ontspannen lunch, bijna een hele dag doorgebracht.
Ook in en rond Schloss Nymphenburg, aan de rand van het centrum (trams 12, 16 of 17 van Hauptbahnhof), kun je heel wat uren aangenaam spenderen. Samen met zijn uitgestrekte park van 180 hectare is dit een van Europa’s grootste (sier)kasteelbezittingen. Met de bouw werd begonnen in 1664, door keurvorst Ferdinand Maria van Beieren, waarna diens opvolgers het gestaag complex uitbreidden met steeds weer nieuwe vleugels en los staande gebouwen, zoals een jachtpaviljoen. De meeste panden staan in een halve cirkel rond een vijver en haaks op een speciaal aangelegd kanaal. Het paleislijke hoofdgebouw heeft op zijn eerste museumetage een spectaculaire zaal waarvan kleurrijke fresco’s, kroonluchters en andere ornamenten een feest vormen voor het oog. De zalen ernaast zijn meestal stijlvol ingericht met meubilair van eeuwen geleden. Nog helemaal authentiek is de groene slaapkamer waar in 1845 Ludwig II werd geboren, de latere vorst die o.a. het sprookjeskasteel Schloss Neuschwanstein liet bouwen. Opmerkelijk zijn twee series schilderijen die in koninklijke opdracht werden gecreëerd: een galerij van zestig aristocratische schoonheden (waaronder de legendarische Duchesse de Berry) aan het hof van Lodewijk XIV, de Zonnekoning, en een andere galerij met drie dozijn meisjes en vrouwen uit alle lagen van de Beierse bevolking (rechts). In een zijpaviljoen toont het Marshallmuseum ’s werelds grootste verzameling van koninklijke koetsen, waaronder een gouden koets. In weer een ander gebouw heeft men  een prachtige porseleincollectie ondergebracht. En er is meer, waaronder parkpaleisjes, een botanische tuin en een pagode. Op Schloss Nymphenburg raak je niet uitgekeken – en het hetzelfde geldt voor München zelf.

Voor meer informatie over München zie de website  www.simply-munich.com.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

 SCHILDERIJ VAN DE MAAND
Op mijn allereerste schilderles, eind december twee jaar geleden, werd ik door cursusleidster Ellen Meijer meteen in het diepe gegooid. Ik kreeg als taak om met acrylverf zelf een werk te interpreteren van Daubigny, die zo’n beetje de vader van de impressionisten was. Het lukte best aardig, en een warm gele, zonnige lijst gaf nog wat fleur aan deze zonsondergang.
Die ik als naam gaf ‘Mon ami Daubigny’, want met deze grote Franse landschapsschilder kreeg ik meteen een band.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


DE JURA EN ZIJN MAÎTRE
Uiterlijk zou hij een broer, bijna tweelingbroer, kunnen zijn van de ooit beroemde Franse filmster Fernandel, maar lachen, breed grijnzen eigenlijk deed hij veel minder. Want Henri Maire was eerst en vooral een serieuze, keihard werkende zakenman. Zo Fernandel de priester Dom Camillo tot leven bracht, zo deed Henri Maire dat met de wijnstreek Jura. Waarvan zijn bedrijf op een gegeven moment 70 procent van de totale oogst verhandelde.

Exact veertig jaar geleden vertelde monsieur Maire, had hij meer dan een half miljoen Fransen als klant, en gemiddeld bestelden ze twee dozen wijn per jaar. Bestseller was een belletjeswijn, Vin Fou, waarvoor overal in de Jura reclame werd gemaakt, op gevels, schuttingen en borden langs de weg.  Deze ‘Dwaze Wijn’ schonk men ook volop in Henri Maire’s proeflokaal, Les Deux Tonneaux, de allerdrukste zaak van heel Arbois. In het seizoen trok deze wel duizend bezoekers per dag. Over de stille witte, rosé en rode wijnen van Arbois zelf zei iemand eens ‘Hoe meer je ervan drinkt, des te rechter je loopt.’

HET ARCHIEF SPREEKT

Tijdens mijn bezoek aan Arbois, een aardige provincieplaatsje, kwam ik nog een andere naam overal tegen, die van Louis Pasteur. Deze wetenschapper verrichte er tal van onderzoeken, zoals naar de gisting. Hij deed dit aan de hand van zijn eigen druiven, want even buiten Arbois had hij een – nog steeds bestaande – kleine wijngaard van 50 are. Overigens zag de vader van Pasteur de geleerdheid van zijn zoon niet zitten, en schreef hem eens ‘In honderd liter wijn zit meer levenswijsheid dan in alle filosofieboeken ter wereld’. Ofwel, wijn drinken, dáár gaat het om. Wie decennia lang de oogst van La Vigne de Pasteur verwerkte? Henri Maire, uiteraard.
Tijdens een maaltijd niet ver van het wijnproeflokaal proefde ik voor het eerst de witte wijn waarover Prinz von Metternich, toen eigenaar van Schloss Johannesberg, tegen Napoleon zei: ’U hebt één wijn die beter is dan de mijne, Château-Chalon’. Wat deze uit een bergdorp bezuiden Arbois afkomstige wijn zo bijzonder maakt, is het vlies dat er spontaan op groeit, en dat vergelijkbaar is met de flor die Fino Sherry zijn speciale karakter geeft. Voorts moet een Château-Chalon ten minste zes jaar in houten fusten rijpen. Dat de wijn desondanks in conditie blijft, is te danken aan de rimpelige laag gistcellen, aangezien deze beschermt tegen oxidatie. André Jeunet, de zeer gezette patron-cuisinier van Hôtel-Restaurant de Paris, schonk een Château-Chalon, waarvan de smaak Sherryachtig is maar dan lichter, eerst bij kalfsbiefstuk met een morieljes-wijnsaus, een best boeiende combinatie, en daarna bij de regionale kaas Comté. Een partnership zo heerlijk en zo perfect dat ik aan tafel net zo blij gegrijnsd moet hebben als Fernandel.

 

Reeds in de jaren dertig van de vorige eeuw bestond de bekende Duitse wijn Liebfraumilch, eenvoudig en zoetig. Deze in alle opzichten goedkope wijn heeft jarenlang meegelift op renommee van een 17 hectare grote wijngaard in het hartje van de oude Duitse stad Worms. Deze akker, gelegen bij de Liebfrauenkirche, heet officieel Liebfrauenstift-Kirchenstück. Destijds was de wijn daarvan uitgeroeid tot een begrip, dankzij het goede werk van monniken. Aldus de toelichting van verzamelaar Bert Wentzel, jokebertwentzel@gmail.com, uit wiens grote collectie dit label afkomstig is.

 

.

.

.

.

Disclaimer. Alle afgebeelde foto’s op deze website en dit maandmagazine zijn afkomstig van de auteur zelf of werden rechtenvrij c.q. met toestemming verkregen van wijnproducenten, wijnorganisaties, wijnhandelaren, promotiebureaus, streek- en landenorganisaties, toeristenbureaus en andere betrokkenen.