De deze maand beginnende zomer was een mooie aanleiding om véél mooi-weer wijnen te selecteren: witte, inclusief een paar mousserende, rosés en diverse rode om gekoeld van te genieten. Al proevend heb ik meer dan zestig vondsten gedaan, en die vervolgens beschreven. Ze komen uit een dozijn verschillende landen en van 33 verschillende leveranciers. De flesprijzen lopen uiteen van €3,99 tot €32,95. Volop variatie dus. Voorts vind je een ‘klassieke’ culinaire combinatie, kun je virtueel rondkijken in Aix-en-Provence, de stad van Cézanne, en ontmoet ik op zijn domein de maker van de spectaculair succesvolle AIX rosé. Voorts worden, in de desbetreffende rubrieken, een stuk of tien Provençaalse restaurants getipt en een enkele prachtige musea getoond.

WIJNEN & REIZEN & RESTAURANTS & KUNST

Deze website is ook perfect te bekijken op een smartphone of tablet.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 Authentiek Oostenrijks is de wijnsoort Gemischter Satz, vrij vertaald Gemengd Zooitje. Dus samengesteld uit allerlei druivenrassen. Ik kende alleen de versies uit Wien, de wijnstreek van Wenen, maar heb nu ook een variant uit Weinviertel in Niederösterreich ontdekt.  Het betreft de Groiss Gemischter Satz Braitenpuechtorff 2017. Die wijnmaakster Ingrid Groiss (rechts) voornamelijk componeerde uit maar liefst zeventien variëteiten, waaronder grüner veltliner, chardonnay, riesling, müller-thurgau, weissburgunder (ofwel pinot blanc) en roter veltliner. Van dit zooitje heeft Ingrid op haar 15 hectare tellende bezitting geen zooitje gemaakt. Maar een delicieuze dorstlesser sappig, levendig, loepzuiver en fris fruitig, van citrus vooral, met tegelijk een hint van hartigheid. Ingrid roemt overigens het oogstjaar 2017: ’Perfect rijpe druiven, prachtige zuurgraad en niet te veel alcohol’. Losse flesprijs €12,80. De importeur is www.okhuysen.nl, zie de banner op de beginpagina van deze site.

 


Een algemenere, lees lagere herkomstbenaming dan Vin de France is in Frankrijk niet te vinden, maar soms gaan daar verrassend aantrekkelijke wijnen achter schuil. Vervaardigd door bedreven en gedreven vakmensen.  Zo komt de jaartalloze, rode Raisin de Loup van een beroemde bezitting in Châteauneuf-du-Pape, Domaine de Marcoux. Waar de zusters Armenier (en de zoon van een van hen) kostelijke biowijnen produceren, van bijna 18 hectare. Hun Raisin de Loup vertoont zowel zonnekracht als frisheid, naast vooral besfruit en een beheerste kruidigheid. Het is een soort wijn die je associeert met de Franse bistrokeuken. Fles €10,50 bij www.anfors-imperial.com.

 

’t Is niet alleen een bijkans ideale warme-dagenwijn, maar hij wordt door zijn importeur ook met klem aanbevolen bij verse asperges. Het gaat om de Haut Marin Fossiles 2017, een witte Côtes de Gascogne met enerzijds weinig alcohol en anderzijds flink wat geur en smaak, met verkwikkende zuren en sappig fruit, waaronder een subtiele toets  van passievrucht. Een element dat ongetwijfeld te danken is aan het druivenras colombard, dat door vigneronne Elisabeth Prataviera (van Domaine Meinard, 120 hectare) met sauvignon blanc en gros manseng voor haar blend werd gebruikt. Wijnkoperij www.josbeeres.nl rekent €6,60  per fles, zie de banner.

 

Banner Les Généreux - Cantine Due Palme

 

Het merk MIP, een afkorting die staat voor Made In Provence, is een uitermate succesvolle creatie van Domaine des Diables waarvan de 24 hectare zich uitstrekken aan de voet van het Montagne Sainte-Victoire, binnen Côtes de Provence. Het wijngoed is uitstekend geëquipeerd, een investering die mede gedaan werd om het contact tussen wijn en zuurstof zo veel mogelijk te kunnen beperken. Wat hun fruit en frisheid zeer ten goede komt. De MIP rosé 2017 is dan ook een bleek roze(oranje), vieve, geenszins zware wijn die charmeert met zijn ietwat drupsachtige, ietwat milde rode fruit. De druiven zijn 60 procent cinsault en gelijke delen grenache plus syrah. Richtprijs €12,95. Zo mogelijk nog wat energieker smaakt de kruidig fruitige, frisse en tegelijk mondvullende MIP Collection rosé 2017 die werd samengesteld uit een meerderheid syrah, gecompleteerd door 30 procent syrah en 10 procent witte rolle. Hiervoor wordt doorgaans €15,75 gerekend. Verkooppunten via www.kwastwijnkopers.nl.

 

Behalve in Rioja is de moedermaatschappij van Ramón Bilbao actief in enkele andere Spaanse streken. Waaronder Rías Baixas in het groene Galicië. Dicht bij de kust daar verrees een uitstekend geëquipeerde kelder die druiven verwerkt – uitsluitend de nobele albariño – van 60 hectare eigen grond en van ongeveer 150 druiventelers. De van die druiven vervaardigde, in een opvallende blauwe fluitfles gebottelde Mar de Frades Albariño Atlántico 2017 smaakt verkwikkend droog, met naast viefheid ook elegantie en flink wat fris citrusfruit. Het is een briljante begeleider van zeefruit en vis. Fles €14,95 bij o.a. www.wijnkring.nl.

 

 

Faam verwierf de familie Perrin met haar wijnen van Château de Beaucastel (Châteauneuf-du-Pape), maar zij verdient dat ook met andere Rhône-wijnen die van ruim 500 additionele hectaren in beheer worden geproduceerd, onder het merk Famille Perrin. Een van mijn huidige favorieten is de rode Ventoux 2017. Wát een lekkere wijn, heel uitnodigend ook. Levendig, sappig, soepel, zacht fris en vol fruitig, met nuances van zowel bessen als zwarte vruchten. Dit ongetwijfeld dankzij de druivenmix van grenache met andere Mediterrane rassen, waaronder syrah. Deze breed inzetbare (ook bij het barbecueën!) wijn kost €8,50 bij www.degoudenton.nl.

 

Stapsgewijs beginnen Roemeense wijnen steeds vaker te verschijnen, vooral in het instapsegment van laag geprijsde soorten.  Diverse creaties van Cramele Recas, een immens domein van 1500 hectare, zijn hier present, onder diverse merknamen. Recent beschikbaar kwam de i am pinot grigio 2017, een voor zijn €3,99 echt prima product, bijna titelend, sappig, elegant en aangenaam fruitig (met o.a. peer en meloen). Diverse supermarktketens voeren deze wijn; zelf kocht ik de fles bij www.plus.nl.

 

josbeeres-banner

 

Een wijnster van net dertig, dat is de Oostenrijker Andreas Ziniel. Die van 16 hectare vlak bij de Hongaarse grens een royale reeks uiteenlopende wijnen voortbrengt die vrijwel alle gemeen hebben dat ze loepzuiver zijn, karaktervol en elegant. Het tijdschrift Falstaff noemde ze ‘complex en spannend, als de fijnste cool jazz’. De Ziniel Vom Spitz Welschriesling 2017 doet niet onder voor een goede Sauvignon Blanc, gezien zijn verkwikkende, bijna tintelfrisse smaak en zijn aroma dat een mix vormt van verse groene kruiden, bladgroen, wat frisse citrus en een hint van kruisbessen. Maar hij is wèl wat lichter, met slechts 11,5 procent alcohol. Een andere zomerwijn par excellence is de iets vollere Grüner Veltliner 2017, eveneens een Burgenland, die ook haast tintelt op de tong, heel fris is en behalve groen fruit iets hartigs heeft. Fractioneel zachter en meer fruit gedreven is ook weer subtiel tintelende Seewinkel 2017, in de smaak waarvan frisse citrus vergezeld gaat van een discrete druivigheid. Kortom, deze zomer hebben we zin in Ziniel. Voornoemde wijnen dragen alle dezelfde prijs, €9,50. Zie www.sauterwijnen.nl.

 Een immens gazon met hier en daar vijvers, enkele priëlen, groepjes ranke parasoldennen en een spectaculair decor van bruine bergen tegen een strakblauwe hemel: ziedaar de mooiste picknickplek van Zuid-Afrika. We zijn op het historische Boschendal, langs de weg van Stellenbosch naar Franschhoek, en hebben als lunch een rieten mand ontvangen met stokbrood, crackers, vispâté, komkommerhumus, salades, kazen en andere smakelijke waar – en de wijnen daarbij komen van het eigen domein. Want van de 2240 hectare die de Boschendal bestrijkt, zijn zo’n 200 met druivenstokken beplant. Er worden hele beste wijnen van gecreëerd. De 1685 Chenin Blanc 2017 bijvoorbeeld, waarvan het frisse fruit op sappige wijze de zintuigen verleidt. En de stevige 1685 Pinotage 2016 waarin elementen van banaan, bessen en wat kruidig hout prettig met elkaar verkeren. Beide Boschendals, herkomstbenaming Coastal Region, kosten €13,95 bij o.a. de webshop van www.boschendalwijnen.nl.

 


‘Ik stel mijn Pinot Noir samen als een parfum’, stelt Véronique Drouhin, ‘met druiven uit de Côte Chalonnaise voor elegantie, en uit de Côte de Nuits voor diepgang.’ Ze heeft het over haar Joseph Drouhin Bourgogne Pinot Noir 2016 Laforêt, een wijn die ook enig  houtcontact kreeg. Het is vooral besfruit dat je in deze plezierige, elegante, niet te flauwe noch te milde Bourgogne zult waarnemen, samen met een zacht frisheid en een klein kruidje. Advies: serveer ‘m licht gekoeld. Ook een deel van de Bourgogne Chardonnay Laforêt 2016 werd in vaten opgevoed, hetgeen de notigheid in deze sappige, vaag citrusachtige wijn verklaart, alsmede zijn discrete roosteraroma. Beide Bourgognes hebben een richtprijs van €12,99. Adressen via www.walravensax.nl.

 

Als barbecue begeleider is hij een hele beste, de rode Altano 2016 uit het Noord-Portugese dal van Douro. En vervaardigd van de Port-druiven touriga franca, tinto roriz en tinta barocca. Wat is-ie lekker sappig en fruitig (pruimen en andere zwarte vruchten plus een lepeltje bessen) en vlezig en levendig. Heel geschikt bovendien om gekoeld te drinken, want dan komt dat fruit het mooist tot zijn recht. De maker? Dat is de familie Symington (van huisuit een Port shipper) die over het grootste organisch bewerkte wijngoed in de regio beschikt, van 126 hectare. Fles €7,59, zie www.gall.nl en de banner.

 


Hunter’s Wines was een van de eerste domeinen die ik in Marlborough (Nieuw-Zeeland) bezocht. Om er te proeven en te lunchen, onder een parasol in de toen al prachtige tuin, met eigenaresse Jane Hunter. Die inmiddels bij herhaling werd geridderd en bekroond. Hunter’s is bovendien de enige, in de jaren zeventig gestichte winery – met 120 hectare wijngrond – die nog steeds behoort aan dezelfde familie. Een delicieuze, sappig frisse dorstlesser van Jane en haar team is de Sauvignon Blanc 2017. Een wijn ook met dimensie: elegant en toch expressief, met in zijn aroma verse groene kruiden, groene vruchten en citrus. Richtprijs €12,50. Verkooppunten via www.monnik-dranken.nl.

 

Vijftien jaar geleden lanceerde Carlos Pulenta zijn eerste eigen wijn, van bodega Vistalba. Een in Mendoza (Argentinië) gesitueerd domein waarop hij een geheel nieuwe kelder had laten bouwen, in ‘Creoolse stijl’. Van de Corte C Malbec Cabernet Sauvignon 2015 ging slechts 20 procent een jaar op vat, wat de houtvloed beperkt heeft gehouden tot alleen een discrete kruidigheid. Voor het overige offreert deze gespierde, zacht frisse wijn veel donkere aspecten (drop, leder, laurier) als wat zwoel fruit en een vleugje munt. ’t Is een prima partner voor rundvlees van de grill. Inclusief Nederlandse accijns kost een fles €13,26 bij www.adbibendum.net, zie de banner.

 

Banner AH_wijnbanner_538x100

 

Hij verbleef twee jaar in fusten van Amerikaans eikenhout en is nu zeven à acht jaar oud, de Castillo del Duque Gran Reserva 2010, maar nog steeds is hij niet overrijp en uiterst genietbaar, met in de verte zelfs wat frisheid. Plus (vanwege het lange contact met het vanillinerijke Amerikaanse eikenhout) een aimabele, milde, vanilleachtige kruidigheid. Zijn streek van herkomst is Valdepeñas, op de Spaanse Hoogvlakte, en als enige druif diende de tempranillo. En de producent? Da’s het hele grote bedrijf Félix Solís. Mensvriendelijk tenslotte is de prijs, een bescheiden €3,99 bij www.jumbo.com.

 

Het in Zuid-Italië opererende Masso Antico heeft als specialiteit wijnen die volgens de appassito methode werden bereid. Dat wil zegen van laat geplukte druiven waarvan vervolgens een deel werd gedroogd in de kelder. Doorgaans gebruikt men deze werkwijze voor rode wijnen, maar Masso Antico heeft hem ook toegepast voor de witte – naar zijn druif genoemde – witte Fiano Appassito 2017. Het proces heeft deze bleekblanke wijn een milde toonzetting verschaft; het net alsof in de smaak iets proeft van gekonfijte peer en appel, licht gekruid. Neem in gedachten vis of kip met een enigszins zoete saus, en hebt met deze Salento een verrassende begeleider. Fles €7,99 bij www.dirckiii.nl, zie de banner.

 

Banner Coilaris-Duijker-2014-10

Derrick Neleman, die samen met een Spaanse wijnmaker actief is als producent in Spanje, heeft enkele nieuwe creaties gepresenteerd, alle van duurzaam geteelde druiven en uit Valencia. Bepaald uitnodigende is de rode Neleman Organic 2017 die de mond breed, soepel en sappig vult met zowel rijpe zwarte vruchten als donkere aroma’s (laurier, drop, leder). Groots o.a. bij vlees van de grill – maar serveer’ m wel fris. Fles €7,95 bij www.hema.nl. Speciaal voor Hema werden ook twee ‘cadeauwijnen’ ontwikkeld, beide in sjieke designdozen verpakt. De Neleman Tempranillo Monastrell Organic 2015, een negen maanden in Franse fusten opgevoede, dieprode wijn is gespierd, kruidig, zwart fruitig en donkertonig: het zou een plezier zijn om deze wijn geschonken te krijgen. Reken op €17,50 per verpakking.

 

Filmster Brad Pitt is tegenwoordig ook wijnster. Samen met Angelina Jolie (ze waren toen nog bij elkaar) nam hij het prachtige Provençaalse, 500 hectare bestrijkende  landgoed Château de Miraval over (naar verluidt voor $60 miljoen), mede met als doel om daar met wijnhulp van Marc en Pierre Perrin de beste rosé ter wereld te maken. Daartoe werd en wordt véél geïnvesteerd, o.a. in de renovatie en aanleg van wijnterrassen door Portugese specialisten. Als Côtes de Provence rosé maakt Miraval inmiddels furore. De eerste oogst, die van 2012, was binnen een paar uur uitverkocht, terwijl diverse oogstjaren daarna scores van 91 punten ontvingen. Een deel van de – duurzaam gecultiveerde – druiven voor deze Côtes de Provence komt van eigen grond, de rest wordt verworven van telers elders. Voor de rosé wordt behalve grenache, syrah en cinsault ook wat witte rolle gebruikt. Nieuwsgierig heb ik de 2017 geproefd – en ervan genoten. De wijn is behalve zuiver ook heerlijk fris en tegelijk enigszins zijdeachtig van structuur, met verleidelijk veel fruit van o.a. sinaasappel plus perzik, en een mespuntje kruiden. Thuis was het bijna vechten om de laatste slok. De reguliere flesprijs bedraagt €19,95, bij hoofdimporteur www.degoudenton.nl maar speuren naar aanbiedingen elders kan zinvol zijn.

 

Banner-Hubrecht-Duijker-v2-

 

Meinklang is Mein Wein… althans wat de betreft de Meinklang Burgenlandrot 2017. Een zalige rode zomerwijn, licht van structuur. Fris sappig, bessig, zwart fruitig en met een hint van laurier. Ideaal ook om koel te serveren. Als druiven dienden blaufränkisch, sankt laurent en zweigelt. En de wijn werd vergist in eivormige betonnen containers. Het landgoed Meinklang behoort aan de familie Michlits en omvat maar liefst 2000 hectare, waarvan circa 70 met druivenstokken, alle biodynamisch geteeld. Voorts grazen er honderden Aberdeen Angus runderen. Richtprijs €10,95, verkoopadressen via www.coenecoop.com.

 

De eminente, duurzaam opererende Nieuw-Zeelandse wijnproducent Peter Yealands voert niet alleen wijnen onder zijn eigen (achter)naam, maar ook met het merk Flaxbourne. Dat genoemd is naar een groot schapenstation. En daarmee indirect refereert aan de drieduizend Merino schapen die Peter op zijn wijndomein heeft rondlopen. De Flaxbourne Sauvignon Blanc 2017 biedt alles wat je van een Sauvignon uit Marlborough mag verwachten. Frisse zuren, een mix van verse groene kruiden (waaronder dille), groen fruit en in dit geval een beheerste 12,5 procent alcohol. De prijs is eveneens beheerst, te weten €6,99. Bij www.ah.nl, zie de banner.

 


Eerder dit jaar, tijdens een reis voor horecaondernemers, maakte Marc Beyer van het Elzas-huis Léon Beyer een speciale aanbieding van een speciale wijn. Die nu ook voor particulieren beschikbaar is (zolang de beperkte voorraad strekt). Het betrof de Comtes d’Eguisheim Gewurztraminer uit… 2010.  In zijn soort is het een klassieker. Krachtig, mild en zwoel, met zowel kruidigheid als iets van lychees in zijn aroma. En beslist nog vitaal. Waarbij hem te schenken? Bij romige, pittige roodschimmel kazen vooral, Munster in het bijzonder. Deze Alsace kost €18,95 bij www.heerenvanheusden.nl, zie de banner bij ‘Aanbevolen restaurants’.

 

ER2  Een grote verleider, dat is de Errázuriz Aconcagua Costa Pinot Noir 2015. Zijn geboortegrond ligt in Chili, om precies te zijn in de Mazanar wijngaard binnen de kustzone van de Aconcagua Vallei. Het familiebedrijf Errázuriz is niet alleen gesitueerd in dit dal, maar bezit er bovendien zo’n 400 hectare. Waarmee deze wijn vooral verleidt, is met zijn fruit van rode vruchtjes en bessen, terwijl in de vrij volle, sappige smaak tevens kruidige houttonen beheerst present zijn. Het fruit is mede te danken aan enkele dagen schilweking vóór de gisting, en de houtaspecten aan elf maanden vatrust. Bovendien verbleef 10 procent van de wijn in grote ‘eieren’ van beton. Dit attractieve alternatief voor rode Bourgogne kost €19,95 bij o.a. www.wijnkring.nl.

 

Banner-DIII-Winehouse (2)

 

Bij Rohrendorf, in het terrassenrijke Kremstal, bouwde Sepp Moser zijn eigen wijndomein op. Deels ligt dit rond de – door zijn beroemde vader en wijnbouwer Dr. Lenz Moser gebouwde – villa Atrium, deels in de regio Neusiedlersee (voor o.a. rode wijnen). In totaal bestrijkt de bezitting, die tegenwoordig geleid wordt door Sepps zoon Nikolaus (‘Niki’), ruim 50 hectare. Die duurzaam worden gecultiveerd. Een beste biowijn van deze bezitting is de Riesling Ried Gelbling 2016; de desbetreffende wijngaard is een heel hellende en omvat 8,5 hectare. Dit is geen ranke, Moezelachtige Riesling, maar een die naast zijn viefheid vrij vol en stevig smaakt, met een snufje kruiden, mild fruit (wit, citrus), een beetje rijpheid en een lange afdronk. Eigenschappen die die ‘m vooral doen passen bij gevogelte, denk aan kip, kalkoen, fazant en parelhoen. Deze maand kost een fles geen €23,55 maar €19,95, bij www.josbeeres.nl en andere leden van www.lesgenereux.nl, zie beide banners.

 

Château Cavalier, een 140 hectare omvattend wijndomein binnen Côtes de Provence, levert uitsluitend rosés. De bij Vidauban gesitueerde bezitting, die sinds de eeuwwisseling eigendom is van het grote, dynamische familiebedrijf Castel, werd beplant met zeven verschillende blauwe en witte druivenrassen. Waarvan wijnconsulent Olivier Dauga er vier selecteerde voor de toprosé van het domein, Grand Cavalier 2017. Die rassen zijn syrah, grenache, witte rolle en cabernet sauvignon. Aldus ontstond een bleek oranje wijn met in zijn frissige, elegant ferme smaak behalve een pittig kruidje ook wat mild, drupsachtig fruit van o.m. mandarijn, terwijl het alcoholpercentage beperkt bleef tot een keurige 12,5 procent. Richtprijs €19,95. Flink wat wit drupsfruit, samen met een snufje kruiden, typeren de sympathieke, beduidend goedkopere  360 de Cavalier 2017, een goed te koelen, prettige rosé die een richtprijs draagt van €11,99. Verkooppunten via www.lfe.nl.

 

 

Vlakbij het Bassin de Thau, waar veel mosselen en oesters worden gekweekt, ligt Domaine Félines Jourdan. In totaal beschikt dit over 110 hectare wijngrond, verdeeld over een drietal percelen, met elk een iets andere grond. Voor de Domaine Félines 2017, een Picpoul de Pinet, kwamen de druiven – het ras piquepoul – van alle drie de percelen. De wijn presenteert zich bijna tintelfris, maar is zeker niet te licht, en biedt bovendien prettig wat fruit. Toen ik het eerste slokje nam, was ik meteen terug aan tafel in een van de restaurants aan het Bassin de Thau, met op tafel een mooi plateau zeefruit. Adviesprijs €8,95; waar te koop kan worden gevraagd via www.dgswijn.nl.

 

Pinot Grigio zoals Pinot Grigio moet zijn, ziedaar de versie van Elena Walch. Een producente van naam en faam in Alto Adige. Het reliëfrijke gebied in Noordoost-Italië waar zij en haar dochters een domein van 60 hectare drijven. Het was dochter Julia  die de 2017 inschonk, een verleidelijke wijn die frisheid koppelt aan sappigheid, en notigheid aan mild fruit, waaronder dat van perzik. Reken op circa €15,25 per fles. Verkoopinfo via www.kwastwijnkopers.nl en de banner.

 

 Vijftien jaar geleden stichtte een groepje Spaanse enthousiastelingen het wijnbedrijf Tandem, waarvoor ook een hypermoderne zwaartekracht kelder werd gebouwd. Als locatie dient de relatief koele Valle de Yerri in Navarra, waar de bodega 20 à 25 hectare heeft. De wijnen zijn soms anders dan anders, met voorop de witte inmacula, nu nog uit 2015. Men maakte ‘m voornamelijk van viura die in fusten van Frans eikenhout werd vergist en drie maanden gelagerd. Het resultaat is een bepaald fraaie, stevige en toch beschaafde, Chardonnayachtige creatie die door diverse critici met 90 punten of meer werd bekroond. Frisheid en zuren zijn nog aanwezig, naast notigheid en milde, zachte fruitaroma’s. Verkoopinfo via www.neerlandswijnhuis.nl, de importeur. Richtprijs €13,20.

 

Het is een soort vedergewicht onder de witte wijnen, de Allo 2017, een uit alvarinho (bekend als albariño in Spanje) en loureiro gecomponeerde lekkere-dorstlesser. Zijn geboortestreek is de groene, groene Minho in noorden van Portugal. Waar Luis en Maria Cerdeira op hun Quinta de Soalheiro knap bezig zijn om van eigen, biologische geteelde druiven en aangekochte loepzuivere wijnen te maken. De vibrerend frisse, lichte Allo bevat slechts 11 procent alcohol, maar is geenszins schraal, met in zijn aroma frisse fruittonen van o.a. groene appel en grapefruit. Deze terras-, balkon-, tuin- en picknickwijn kost €9,10 bij www.okhuysen.nl, zie de banner op de home page.

 


De druivenstokken van Château du Retout staan op een kiezelkruin bij het dorp Cussac-Fort-Médoc die tot 17 meter hoogte reikt. De herkomstbenaming van deze Cru Bourgeois is Haut-Médoc, en zijn wijngaard bestrijkt 34 hectare. Gezien zijn locatie verrast het niet dat de voor de jaargang 2013 bijna 60 procent cabernet sauvignon werd gebruikt, de klassieke Médoc-variëteit. Wél verrassend is (naast ook merlot) het hoge aandeel petit verdot, namelijk 21 procent. Dat de donkere aroma’s en de stevige afdronk mede verklaart. Wat kruidig hout is eveneens present, want de familie Kopp gaf de wijn een jaar vatrust. Voorts zijn zekere frisheid en besfruit te proeven, alsmede een beheerste 12,5 procent alcohol. Deze culiwijn kost €13,80 bij o.a. www.wijnaandekade.nl.

 

Op hun Domaine de la Creuze Noire van bijna 16 hectare, waar verdelgers taboe zijn, produceren Dominique (vijfde generatie) en Christine Martin niet alleen rode soorten Beaujolais, maar ook een witte, van chardonnay. Deze “La Perle Blanche” 2017 smaakt zowel notig als zacht fruitig, met een subtiel kruidje en veel sap. ’t Vast een grote visvriend die ongetwijfeld ook goede maatjes zal zijn met bijvoorbeeld een krabcocktail. Très sympathique. Fles €11,95 bij www.colaris.nl, zie de banner.

 

GCF_banner website_538x100pixels_Vincent_C

 

Knisperende zuren, vrij weinig alcohol (12 procent) en nuances van limoen plus grapefruit maken de Georg Julius Riesling 2017 tot een zeer smakelijke zomerwijn. Samen met zijn vrouw Christine exploiteert Georg 19 hectare in Duitslands grootste wijnstreek, Rheinhessen. De bodem bestaat met grotendeels uit löss- en leemhoudende grond, en Georg is helemaal overstapt op organische methoden. Fles €11,99 bij www.wijnbeurs.nl.

 

’t Is een prachtig landgoed in de Provence, Château Barbeiranne. Dat een wijngaard heeft van 35 hectare en bijna eens zoveel bosgrond. Het behoort aan Marie-Noëlle Febvre die diverse rosés produceert. Waaronder de Barbeiranne 2017, een min of meer traditionele compositie van 60 procent grenache, aangevuld door cinsault en syrah. Het aroma van deze blank oranje, soepele, goed gevulde Côtes de Provence bestaat uit o.a. sinaasachtig drupsfruit, en hint van drop en een pietsje kruidigheid. Flesprijs incl. Nederlandse accijns €12,09 bij www.adbibendum.net.

 

 

Van de 30 hectare die Laurent Perrachon in bezit heeft, vervaardigt hij o.a. diverse soorten Beaujolais. Tijdens een voorjaarsproeverij heb ik als lekkerste de Morgon Côte de Py 2016 ervaren, afkomstig van een 2,33 hectare bestrijkende akker. Laurent (rechts) gaf als toelichting dat hij deze wijn ‘à la Bourgogne’ heeft gemaakt en opgevoed, via een lange schilweking en twaalf maanden vat. Ondanks het houtcontact biedt de wijn een bijzonder sappige smaak en een verleidelijke, frisse fruitigheid van kersen en andere zwarte vruchtjes. Deze vrij koel te schenken cru heeft een adviesprijs van €17,95. Verkoopinfo via www.monnik-dranken.eu.

 

In navolging van andere Rioja-producenten biedt ook Cune – als generatieslang een klinkende naam – een witte wijn aan uit Rueda. Deze Verdejo 2017 komt niet van eigen grond, maar werd geselecteerd bij de coöperatie Agricola Castellana, de grootste producent ter plekke. Dat de selectie deskundig geschiedde, toont de wijn op overtuigende wijze. Het is gewoon een prima product, heel levendig, met nuances van o.a. groene appel en groene kruiden. Deze breed inzetbare tafelwijn deed me denken aan een goede Grüner Veltliner uit Oostenrijk – en da’s een compliment. Fles €7,99 bij www.gall.nl, zie de banner.

 


Geen gedoe, dachten ze bij de familie Vic, die heel actief is in de Languedoc: wij gaan gewoon een goede, vriendelijke rosé maken die lekker doordrinkt en niet te zwaar is. Aldus ontstond de Robert Vic Délicate 2017, gemaakt van uitsluitend de graag onder zon groeiende blauwe grenache. Mild en sappig drupsfruit markeert zijn smaak in hoge mate, en het alcoholgehalte blijft beperkt tot 12,5 procent. Goed gekoeld is-ie op zijn best. Enige aandacht verdient de flessluiting, want dat is een glazen klik-me-los stoppertje. Adviesprijs €7,95, verkopende winkels via www.boomsma-wijnen.eu.

 

’t Is een waarachtig kasteeltje compleet met toren, Château Le Raz. Dat behoort aan de familie Barde en te vinden is ergens tussen de stad Bergerac en de grens met Bordeaux. Bijna de helft van de 60 hectare tellende wijngaard is beplant met witte variëteiten. Waarvan er drie dienden voor de Bergerac Sec uit 2017. Te weten sauvignon blanc (70 procent), sémillon en een min of meer verscholen, want niet op het etiket vermelde 10 procent muscadelle. Het is een leuke zomerwijn, bijna tintelfris, heel sappig en plezierig fruitig, met behalve citrus ook een hint van passievrucht. Fles €10,95 bij www.wijnkooperijdelange.nl.

 

161207 Wim Banner H.Duiijker 538x100

 

In de zuidelijke Lubéron maakte Romain Pol zich zes jaar geleden los van een coöperatie, teneinde zelf wijnen te bereiden en bottelen. Op zijn Domaine Le Novi. Voorts besloot hij om de druivenakker van 30 hectare geheel biologisch te gaan bewerken, en bouwde bovendien stapsgewijs een nieuwe kelder. Succes bleef niet uit, Romains wijnen werden goed ontvangen, ook internationaal. Voor de Terres de Safres` rouge 2016 koos hij een mix van twee derde grenache, met syrah en 10 procent cinsault. Het is een wijn geworden die van alles biedt: frisheid, sap, vitaliteit, fermheid en gekruid besfruit. Prima bij Provençaalse vleesgerechten. De Terres de Safres’ blanc 2017 combineert eveneens diverse eigenschappen, zoals prettige zuren, sappigheid, mild citrusfruit, een nootje en een vriendelijke kruidigheid. In dit geval dienden vermentino, grenache blanc, bourboulenc en viognier als ouders. Richtprijs voor beide €11,30, zie www.heisterkamp.com.
 

Een van de oudste nog opererende wineries in Californië is Geyser Peak. Anno 1880 gesticht en tegenwoordig onderdeel van de multinational Accolade (waartoe ook het Australische Hardy’s behoort). De California Chardonnay 2016 is kennelijk in contact geweest met eikenhout, gezien enerzijds een zekere notigheid plus wat toast, en anderzijds een toets van karamel die het milde citrusfruit omlijst. Rijpe elementen, sappigheid en zeer zachte zuren zijn eveneens present. En wat prettig, die handige, betrouwbare schroefdop. Prijs €8.99 bij www.gall.nl, zie de banner.

 

 

Klein is fijn geldt zeker voor het domein Zarate in Spaans Galicië, het kustgebied Rías Baixas. Het wijngoed telt slechts 6,54 hectare – verdeeld over elf percelen. Die grotendeels beplant zijn in pergolastijl, met de autochtone klassedruif albariño. De geringe omvang verhinder niet dat eigenaar Eulogio Pomares voortreffelijke, alom geprezen wijnen maakt. Zijn Albariño 2017 is een delicieuze creatie, uitgesproken fris, elegant bovendien en op frisse wijze lekker fruitig, via met schakeringen van o.a. grapefruit en citroen. Super bij zeefruit, zomerse salades, gegrilde of gebakken vis én asperges. Bij www.anfors-imperial.com kost eeen fles €14,95.
 

Weinig wijnbezittingen hebben zo’n rijke historie als Castello di Pomino (foto fresco), gecreëerd in 1500 en gelegen ten noordoosten van Florence. Door een van de Medici’s werd het drie eeuwen terug beschreven als een van de vier allerbeste wijndomeinen in Toscane, en in 1855 plantte de toenmalige eigenaar er de eerst stokken chardonnay en pinot blanc van de streek. Een andere bijzonderheid is de ligging van de 108 hectare bestrijkende wijngaard, namelijk op 737 meter, waarmee deze de hoogste van Toscane is. Bovendien kreeg Pomino zijn eigen herkomstbenaming. De familie Frescobaldi, de huidige eigenaresse, maakte van voornamelijk chardonnay en pinot blanc de Frescobaldi Pomino Bianco 2016, een op zware fles gepresenteerde, nog vitale wijn, blekig, frissig en notig, met tonen vooral appel, plus wat citrus en vaag iets van peer. Ga maar uit van €13,95 per fles. Verkooppunten via www.walravensax.nl. .

 


In de buurt van Verona is Ca’ Rugate een klinkende naam om mee te klinken. Zowel wat betreft de witte wijnen als de rode van dit bijna 50 hectare bestrijkende domein. Dat behoort aan de familie Tessari, eigenaresse van een kleine 60 hectare in de buurt van Verona. De San Michele 2016, een Soave Classico, smaakt redelijk fris, vrij licht en aangenaam fruitig (naar drupspeer geweekt in perziksap), met een mini-nootje en een mini-snufje kruiden. Richtprijs €11,50. Genieten was het eveneens van de rode Rio Albo 2016, een voorbeeldige Valpolicella, heel sappig, fris, bessig en kruidig – een prima partner, zo bleek, bij o.m. de ietwat korrelige, fris romige kaassoort Chaource. Adviesprijs €12,50. En samengesteld uit 45 procent corvina, 40 corvina en 15 rondinella. Van dezelfde variëteiten – maar dan in gedroogde vorm – en voor de (welgestelde) liefhebber is er een grote klassieker, de Amarone della Valpolicella 2015, heel krachtig (15 procent alcohol), mild, zacht fris en vrij kruidig. Dit wijntype heb ik ter plekke leren drinken bij Parmezaanse. Fles €46 à €47. Verkooppunten via www.poot.nl.

 

Jarenlang was de Louis Latour Saint-Véran de witte huiswijn van De Swaen in Oisterwijk, toen Cas Spijkers daar nog kookte. In navolging van deze keukenmeester voeren veel van zijn leerlingen deze wijn in hun restaurants. De jaargang 2016 geurt en smaakt naar noten, vooral amandelen, met in de achtergrond wat sappig, mild citrusfruit. Enige rijpheid is eveneens present, en de zuren zijn zacht. Ik kan me goed voorstellen dat deze Bourgogne in veel restaurants wordt geschonken, want alleen al bij verschillende visgerechten zal hij veel genoegen geven. Prijs €16,95 bij www.heerenvanheusden.nl, zie de bezoekbanner bij ‘Aanbevolen restaurants’.

 

 

Langs de westkust van Toscane, het gebied Maremma Toscana, creëerde de familie Antinori een prachtig wijngoed met een spectaculaire, deels ondergrondse, cilindervormige kelder. Het heet Le Mortelle en heeft 170 hectare met druivenstokken. Als opmerkelijkste witte wijn kan de Vivia worden beschouwd. Die uit ongeveer gelijke delen werd samengesteld van ansonica (groeit ook op o.a. Sicilië), vermentino en viognier. De 2016 heeft een nog frisse smaakkern, en is heel sappig, duidelijk notig en tegelijk voorzien van een zachte, deels exotische fruittoets. Fles €17,95 bij www.antinoriwijnen.nl (zie bij het merk Antinori). Overigens is de familie Antinori allang niet meer alleen actief in Toscane, maar ook in andere regio’s van Italië (en daarbuiten). Zo ook in het zeer zuidelijke Puglia, de ‘hak van de laars’. Van een van de twee bezittingen daar komt een niet te zware, aangenaam frisse rosé die makkelijker smaakt dan zijn naam, de Tormaresca Calafuria 2017. Als druif voor deze oranje getinte Salento koos men de negroamaro die de bleek oranje getinte wijn fris besfruit en frisse citrus verschafte, alsmede een heel klein beetje drupsfruit. Deze sympathieke zomerwijn koop je via eerder genoemde site voor €16,50.

 

Twee zilveren medailles gingen naar de GM Brut, een met minibelletjes vrolijk bubbelende Cava. Er werden uitsluitend witte druivenrassen voor gebruikt, gelijke delen macabeo en xarel.lo met 30 procent parellada. Behalve zacht schuimend is de smaak elegant (11,5 procent alcohol), met mild wit fruit (zoals van peer), sappigheid en vriendelijk fris. De maker is Cofama, een hele grote Spaanse exporteur die ook wijnproducent geworden is. Fles €6,95 bij o.a. www.wijnaandekade.nl.

 


In Salento, de hak van Italië, is de familie Varvaglione al enkele generaties een drijvende kracht. En een van de meest onderscheiden producenten. Druiven worden betrokken van regionale telers die samen ongeveer 1500 hectare bezitten. Voor het merk Marfi betrof het twee witte rassen: we lezen op het label Chardonnay Sauvignon 2017. De tweede druifnaam moet je echter vergeten, want de chardonnay domineert volstrekt, gezien het licht zoete, bijna karamelachtige fruit en het vleugje notigheid. Zo te proeven heeft de sauvignon blanc alleen wat zuren toegevoegd. Richtprijs €9,75, verkoopinfo via www.boomsma-wijnen.eu.

 

‘Scheppers van geluk’, zo noemen Christian en Sylvie Plessis (zij is de keldermeesteres) zich het liefst. Ruim een kwart eeuw geleden streken ze neer in Savennières, een gebiedje in het Loire-dal, en begonnen daar met wijnbouw. Hun Moulin de Chauvigné 2016 is een pure chenin blanc – en bewijst hoe lekker, en hoe zomers Franse wijnen van dit ras kunnen zijn. De sappigheid is groot, de zuren zijn fris, en het fruit is een combi van citrus plus groene appel. Voorts smaakt deze Savennières niet te licht nog te zwaar. De in de eigen regio met goud bekroonde wijn kost €15,70 bij www.lesgenereux.nl, zie de banner.

 

Banner_Alliance

 

Een van Sardinië’s meest toonaangevende en grootste (circa 235 hectare) producenten is Argiolas. Waarvan de wijngaarden (circa 235 hectare) verspreid liggen over diverse locaties, inclusief het Isola dei Nuraghi. Het is op dit eilandje dat de druiven werden geplukt voor de Serra Lori 2017, een rosé die nu eens niet bleek oranje oogt, maar rozerood. Het fruit van de soepele, bijna vette en zeker stevige smaak associeerde ik enigszins met o.m. dat van bloedsinaasappel. De wijn biedt voldoende structuur om ook alle mogelijk vleesgerechten prima te begeleiden, zoals van kalfs- en lamsvlees. Richtprijs €11,45, waar te koop kan worden opgevraagd via www.vinites.com.

 

Een van de kleinste wijndistricten in het lange, lange Loire-dal is Touraine Chenonceaux, dat slechts 50 hectare bestrijkt. Verdeeld over zo’n dertig producenten. Een daarvan is Domaine Michaud dat geleid wordt door Thierry (rechts) en Dorothée Michaud. Van louter sauvignon blanc creëerden zij hun Eclat de Silex 2016, een beslist goede, bijna Pouilly-Fuméachtige, vrij ferme aspergeswijn. Een tikje rijp doch fris genoeg, een tikje plantaardig, een tikje fruitig en vol sappig. Fles €13,95 bij www.terroirwijn.nl en diverse andere aanbieders.

 


Ooit gehoord van egiodola? Nee, het is geen muziekinstrument, maar een Frans druivenras. Een uit 1954 daterende kruising van tinta negra mole (groeit op Mallorca) en abouriou (Franse zuidwesten). Ik kwam hem tegen in de rode Le Petit Caboche 2015, een Vin de Pays de Vaucluse van Domaine de Père Caboche, een beroemde bezitting in Châteauneuf-du-Pape. Eigenaar Jean-Pierre Boisson (ex-burgemeester van Châteauneuf) en diens dochter Emilie stelden de wijn namelijk samen uit 40 procent caladoc, 30 marselan, 15 syrah en inderdaad 15 egiodola. Samen gaven deze variëteiten een donkertonige, solide barbecuewijn die behalve wat zwart fruitig ook kruidigheid bezit. Fles €8,50, info via  www.heisterkamp.com.

 

Vanaf een heuvel bij Montforte d’Alba, met uitzicht op de Alpen, drijft de familie Fantino ruim 35 jaar het domein Conterno Fantino. Dit omvat 27 hectare binnen diverse herkomstbenamingen en wordt geheel organisch gecultiveerd. Een echte eetwijn – denk aan pittige vleesschotels met kruiden of zelfs truffel – is de Vignota 2016, een Barbera d’Alba. Het was met aarzeling dat ik ‘m proefde, want het etiket vermelde een heftige 15 procent alcohol. Deze bleek echter nét nog in balans te zijn met de extractrijke smaak die als tegenspel bovendien wat frisheid bood. Donkere tonen en sappig zwart fruit completeerden het geheel. Fles €19,45 bij de leden van www.lesgenereux.nl, zie de banner.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Met uitzicht op het Drielandenpunt, in het om zijn mooie kerk bekende dorp Holset, heeft Erik Leferink samen met zijn vrouw Marianne Blijdesteijn een bijzonder wijngoed gecreëerd. Dit heet Domein Holset en maakt alléén bubbelwijnen, vier verschillende. Bovendien beschikt het over een fraai patriciërspand met proeflokaal (rondleidingen met proeverijtje op zaterdag en zondag, om 13 en 15 uur, €15 per persoon) en zeven gastenkamers plus een vakantiewoning en zaaltjes. Samen met Erik heb ik twee van zijn sprankelende, à la Champagne gemaakte wijnen geproefd. De Prins Brut 2015 van souvignier gris plus bijna half zoveel johanniter bood een fijne mousse en een duidelijk frisse smaak die tegelijk, dankzij 15 maanden kelderrust, een vleugje rijpheid vertoonde, terwijl bovendien fris citrusfruit zoals van grapefruit en limoen waarneembaar was, samen met een nootje. Voor deze lekkere Limburger wordt op het domein zelf €27,50 gerekend. Ook aantrekkelijk, met subtiele elementen van gebrande noten en heel in de verte een hint van paprika, was de Dot 2015 Brut, een blend van johanniter met cabernet blanc. We hebben ‘m geprobeerd bij asperges, óók uit Limburg, met gerookte zalm, en dat was een smakelijk succes. Fles €22,50. Erik beschikt over een wijngaard van in totaal 6,5 hectare. Druivenrassen die hij zelf niet gebruikt, ruilt hij met de internationaal geschoolde Stan Beurskens van het nabije domein St. Martinus. Bovendien fungeert Stan als wijnmaker voor ook Domaine Holset. Het mousserend maken geschiedt door een Sekt specialist in het Duitse Speyer. Website www.domeinholset.nl.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Speciaal voor witte wijnen bouwde de bodega El Coto een nieuwe kelder. Dit gebeurde in de Rioja waar het bedrijf een indrukwekkende 730 hectare wijngaarden bezit, inclusief de allerhoogste van de hele streek, gelegen op 840 meter – en beplant met witte variëteiten. Alles in aanmerking nemend is het geen wonder dat de El Coto Blanco 2017 zo’n attractieve wijn is. En de meest verkochte witte Rioja ter wereld. Zuiver, sappig, fris zonder zuur te zijn, elegant ook, en met nuances van zowel vruchten (milde citrus vooral) als vleugjes bladgroen plus kruiden. ’t Is geen hemelbestormer, maar wel een hele lekkere dorstlesser. Adviesprijs €7,50, verkoopinfo via www.dgswijn.nl.

 

Het wijngebied Vouvray levert tegenwoordig meer mousserende wijnen dan stille; plusminus twee derde van de productie bubbelt. Wat o.m. te maken heeft met het hoge zuurgehalte van de daar op tufsteen groeiende, alleenheersende druif chenin blanc. Bij Philippe Brisebarre (links) , die 25 hectare cultiveert, is het aandeel belletjeswijn minder, maar nog altijd 50 procent. Zijn Vignobles Brisebarre Brut Mousseux wordt op de Champagne-manier gemaakt en ondergaat een kelderrust van drie jaar, net als een goede Champagne. De wijn bezit een vrij fijne mousse, een bleke kleur met groenzweem, sappigheid en een smaak getypeerd door zowel frisse citrus als een vleugje mild wit fruit. Deze feestelijke wijn kost minder dan de helft van een doorsnee-Champagne, namelijk €12,60. Bij www.okhuysen.nl, zie de banner op de startpagina.

 

Banner-Aaldering-21

 

De in 1822 geboren Marqués de Murrieta, voluit Luciano de Murrieta García-Lemoine, heeft aan de wieg gestaan van een nog steeds bestaand domein – dat tot de meest gereputeerde van de streek behoort. En waar sinds 1983 stapsgewijs veel verbeteringen doorgevoerd. De belangrijkste was de verdubbeling dat het areaal aan eigen wijngaarden tot plusminus 300 hectare. Het wijngoed geniet een grote naam voor zijn traditionele rode en witte wijnen, maar heeft daarnaast een zeer eigentijds gestijlde, sjieke, droge rosé uitgebracht, in een fraaie geslepen fles. Deze Primer Rosé 2017 heeft als basis het blauwe ras mazuelo en is niet alleen vriendelijk fris en aangenaam sappig, maar tegelijk mild fruitig, met een heel licht drupsje, en subtiel gekruid. Laat de zomer maar komen. Overigens werd op een Brits wijnconcours een vorige jaargang van de zo prima Primer gekozen tot Spanje’s beste rosé. De flesprijs is navenant, €32,95 bij www.josbeeres.nl, zie de banner.

 ‘Eetwijn’ noteerde ik als laatste notitie over de Giacomo Barbero 2016, een witte wijn uit Piemonte, herkomstbenaming Roero Arneis. Behalve sappig en een tikje rijp is hij goed gevuld, met flink wat frisheid, alsmede bladgroen en frisse citrus. Er verschenen meteen een visioen van gebakken vis met citroensap, gebakken krieltjes en een salade of zomergroenten. De enthousiaste, energieke Giacomo Barbero (links) begon pas twee jaar geleden wijn te maken, maar komt wel uit een familie die al generatieslang hetzelfde deed. Zijn wijngoed is nog klein, circa 3 hectare, maar gaat wel groeien, omdat Giacomo o.a. nieuwe arneisstokken heeft geplant. Fles €11,95 bij www.anfors-imperial.com.

 

Enig idee hoe groot het gebied is waar Coteaux Bourguignons kan worden gewonnen? Niet minder dan ruim 380 gemeenten in de héle Bourgogne. Wat overigens niet betekent dat het aanbod van wijnen met deze, ongeveer zes jaar bestaande herkomstbenaming enorm is, naar schatting gebruikt men nog geen 150 hectare. Een plezierige kennismaking met een witte variant vormt de Albert Heijn Excellent Selectie Chardonnay 2017. Een wijn die notig is, sappig, redelijk vol en zacht fris, met vaag wat zacht fruit. Fles €7,99 bij www.ah.nl en in zeshonderd grotere filialen.

 De nieuwe oogst is binnen van Domein De Linie, een sinds 1977 bestaand wijngoed aan de rand van het Brabantse Made. Het bestrijkt ongeveer een hectare en is beplant met een aanzienlijk areaal van druivenrassen. Zo stelde eigenaar Marius van Stokkom zijn witte De Linie 2017 uit zeven verschillende variëteiten samen, waaronder bacchus, riesling, traminer en pinot blanc. In deze jaargang wordt de toon het duidelijkst gezet door de bacchus en de traminer, gezien het naar zwoel druivige neigende, heel licht kruidige aroma dat de nuances van o.a. peer en perzik completeert. De elegante, donkerkleurig maar vrij licht gestructureerde  rode De Linie 2017 smaakt beduidend beter dan de vorige jaargang. Dit dankzij lekker wat sappig bes- en zwart fruit en alleen een hint van donkere tonen en paprika. Fles €12,50 bij o.a. www.delinie.nl.

 

Op Château de l’Horte, in Zuid-Frankrijk, is een Frans-Nederlands team al jaren bezig om plezierige wijnen te produceren.  Behalve klassieke rode Corbières bevat het gamma een sympathieke rosé, simpelweg gedoopt Rosé de l’Horte. Die geen jaartal draagt, omdat het een Vin de France is. De nu beschikbare, bleek oranje versie wordt sterk getypeerd door mild drupsfruit en smaakt voor het overige soepel en correct fris; goed koelen is het devies. Syrah en grijze grenache dienden als druiven. Fles €4,99 bij www.plus.nl.

 

Een in 1951 gestichte groep van coöperaties, Cantine dei Colli Berici, groeide uit tot een van de grootste wijnproducenten van het Italiaanse gewest Veneto. Een groep waarbij 2400 leden zijn aangesloten met een gezamenlijk wijngaardenbezit van 2400 hectare – en goed voor 15 procent van alle wijn die Veneto voortbrengt. Dat succes is mede te danken aan de plezierige, redelijk geprijsde wijnen die de organisatie voortbrengt. Geen hoogvliegers, eerder allemansvrienden. Zoals de I Castelli Pinot Grigio 2017 delle Venezie, sappig en mild fris, met naast drupsfruit (van witte en gele vruchten) tevens discreet wat kruiden en specerijen. Prijs €5,99 bij www.dirckiii.nl, zie de banner.

 

Zou het de schroefdop zijn die de rode Diwald Zweigelt Eloquent 2011 zo perfect in conditie heeft gehouden? Bij het proeven verdween mijn aanvankelijke scepsis als sneeuw voor de zon, want in plaats van de overrijpe, bruinige wijn die ik had verwacht, verscheen een nog bijna jeugdig ogende Wagram die beslist niet te rijp was, maar wel heel aimabel, heel soepel en heel plezierig, met een vrij volle smaak waarin bovendien zwart fruit en donkere aroma’s waarneembaar waren. Prijs meestal €20,95. Van zijn geheel biologische gecultiveerde, 10 hectare bestrijkende druivenakker maakte Martin Diwald (links) méér lekkere producten. Zoals de rozerode, naar rood drups- en zuurtjesfruit smakende  Zweigelt rosé 2017 die vast héél aangenaam zal zijn op een ontspannen buitenmaaltijd. Hiervoor wordt meestal €8,95 gerekend. Verkooppunten via www.coenecoop.com.

 

Typisch Siciliaanse druiven – catarratto, grecanico, inzolia – maken samen met de ook veel op het eiland groeiende chardonnay de la Coturnice Quattro Vitigni 2016  tot een zeer Siciliaanse witte wijn. Een vooral in Italië bekende proever, Luca Maroni, kende ‘m 94 punten toe. Zuren zijn nog duidelijk aanwezig, naast diverse soorten citrusfruit, waaronder perzik. Samen maken ze deze ferme Terre Siciliane een grote vriend van veel visgerechten. Fles €8,99 bij www.wijnbeurs.nl.

 

Veel goedkoper is Oostenrijks witte ster Grüner Veltliner niet te vinden, namelijk voor €3,99. De producent van deze Grüner Veltliner Österreich 2017 is onbekend, maar wel onthult het achteretiket dat de wijn afkomstig is uit Niederösterreich en door een groot Duits bedrijf werd gebotteld. Hoe dan ook, het is best aardige soort, type slobber, correct fris, met wat mild citrusfruit, een vleugje notigheid en misschien in de verre verte het snufje peper dat zo kenmerkend is voor Grüner. Te koop bij www.jumbo.com.

 

Precies een eeuw geleden werd Bodegas Reymos gesticht. Het was de eerste – en is dus de oudste – coöperatie van de regio Valencia. En heeft als grote specialisatie muskaatwijnen: met moscatelstokken is maar liefst 90 procent beplant van de 2000 hectare die de 450 leden bezitten. Een wijntype dat men van moscatel (soort alejandria) knap weet te imiteren, is Moscato d’Asti. De Viña TendiDA smaakt net zo licht (5 procent alcohol), net zo zoet druivig, net zo licht bruisend en is bovendien heel zuiver. Zalig bij vers fruit op een mooie zomerdag. Richtprijs €6,50. Compleet anders, met 15 procent alcohol, is de niet bleek doch bruinoranje getinte Sol de Reymos Dulce Moscato. Frisse, rijpe en licht honingachtige tonen bepalen hier het smaakveld, samen met frisse, sappige, citrus. Heel zoet is de wijn niet, dus het gerecht erbij moet dat ook niet zijn. Dus wat de denken van een partner als foie gras? Halve liter €7,50. Verkoopinfo via www.neerlandswijnhuis.nl.


Het lijkt wel een sprookje. Er was eens… een Duitse bisschop geheten Johannes Fugger. In het jaar 1111 reisde deze van Augsburg naar Rome. Johannes was een levensgenieter, een wijnliefhebber. Vandaar dat hij zijn knecht Martijn vooruit zond om taveernes te markeren waar men echt lekkere wijn schonk. Zodra Martijn zo’n taveerne gevonden had, kalkte hij op de deur of muur daarvan ‘Est!’. Aan de zuidkant van het vulkanische Lago di Bolsena ontdekte Martijn in het stadje Montefiascone (foto) een lokaal waar de witte wijn zo heerlijk was dat Martijn op de deur niet één keer ‘Est’ schreef, maar drie keer – met de nodige uitroeptekens. Het spreekt vanzelf dat onze dorstige bisschop daar neerstreek. Johannes Fugger heeft Rome nimmer bereikt. Hij bracht zijn dagen door met het volop genieten van Montefiascone’s witte nectar. Hij heeft dat drie jaar volgehouden, toen ging hij dood. Op zijn grafsteen kwam te staan: ’Vanwege een teveel aan Est!Est!! Est!!! stierf hier Johannes Fugger, mijn meester’. Witte Est! Est!!Est!!! di Montefiascone wordt nog steeds gemaakt, op een kleine 420 hectare. Heel kenmerkend is de Le Pòggere 2017 van het familiebedrijf Falesco. Deze blend van trebbiano, malvasia en roscetto smaakt tegelijk sappig en kruidig, met hoofdzakelijk mild citrusfruit in zijn aroma. Deze Est is… best. Adviesprijs €9, verkoopinfo via  www.vinites.com.

 

Al op haar zeventiende wist Harriet Boekholt dat horeca de branche was waar ze thuis hoorde. Eerst deed ze Middelbare Hotelschool in Groningen, waar ze haar hoogste cijfer scoorde voor het vak drankenkennis. Daarna naar de Hoge Hotelschool Den Haag, met bijklussen in het Kurhaus en andere horecazaken. Haar partner (zakelijk en privé) Robert ontmoette ze op een stage. Na de hotelschool werkte Harriet o.a. als sales manager in de hotellerie en voor Amsterdam ArenA, met als grootste verkoopsucces het dance event Sensation. Met de komst van kinderen nam ze ‘meer reguliere kantoorbanen’ aan als public relations manager en consulent, om uiteindelijk met Robert, ruim twaalf jaar geleden, Pitch PR te beginnen. Dat sindsdien werkt voor wijngebieden, horecabedrijven en food merken. ‘Met een team van tien geweldige collega’s hebben Robert en ik het allerleukste bedrijf gecreëerd dat er is.’ Over haar favoriete wijn-spijscombinaties schrijft Harriet het volgende. Wat fantastisch dat ik als pr dame ook mag prijken op de illustere lijst van eigenlijk iedereen die er toe doet in deze prachtige (wijn)wereld. De mensen die ons een beetje kennen, weten hoeveel evenementen we doen: wine pairings, verticale proeverijen, wijnbars, perslunches etcetera. Duizenden wijn- spijscombinaties heb ik mogen ondergaan, wat een prachtig vak! Duikend in mijn geheugen verschijnt de legendarische avond bij El Bulli. Maar ja, 22 gangen met alleen maar Spaanse topwijnen van inheemse druivenrassen, probeer je daar maar iets van te herinneren. Gelukkig is de ‘trend’ van zo veel gangen en moleculaire vondsten een beetje voorbij. Daarom dacht ik: terug naar de oorsprong, de Franse gastronomie, en dan misschien wel de oerbasis: kip met rode wijn, dus coq au vin, bij voorkeur Bourgogne, van pinot noir dus. Wat mij betreft de meest veelzijdige en ook wereldwijd verrassendste druif op aarde. Waarvan de wijn soms teleurstellend, maar vaak hemels en tongstrelend kan zijn, mede naar gelang het budget. De beste kip met wijn voor de beste prijs aten wij bij restaurant Pierre et Jean in Chagny. Qua eten misschien wel de beste bistro van France wat ons betreft. Niet voor niets, want hij is gelieerd aan restaurant Lameloise (met al sinds mensenheugenis drie Michelin sterren). We aten daar een filet van parelhoen met gereduceerde jus – wat een smaak, wat een finesse en wat een feest. Daarbij een heerlijk Givry Premier Cru. Thuis vullen we een biokip van eigen bodem met rozemarijn, ui, champignons, citroen en veel knoflook. Daarna gaat de kip een dik uur in de oven en geven we hem een paar keer een halve salto, waarbij alle smaak door het vlees trekt. Ook hierbij trekken we een Pinot Noir open, maar dan van de andere zijde, Nieuw-Zeeland. Dat veel variëteit biedt en eigenlijk nooit teleurstellende maar altijd lekkere Pinots. Vorige week nog een fruitige fijne Pinot van Saint Clair Estate, graad of 14 in het glas en met 16 op de tong, zoals het hoort volgens mij.

 

Banner Hamersma 538-100

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

AIX-EN-PROVENCE
of beter
ART-EN-PROVENCE

Een waarschuwing vooraf. Aix-en-Provence is een geweldige stad om te ontdekken – zij het alleen te voet. Met een auto door het centrum rijden is hoogst frustrerend, vanwege de smalle straten, de voetgangerszones, de bijkans permanent opbrekingen (die op en rond het Place des Prêcheurs, van origine een gezellig marktplein, duurt al drie jaar), de schaarse parkeerplaatsen en de ouderwetse parkeergarages waar de parkeerplekken vaak akelig smal zijn. Bovendien is openbaar vervoer voor niet-ingezeten gewoon slecht geregeld; bij herhaling hebben we veertig(!) minuten op bus 12 moeten wachten. En taxi’s zie je nauwelijks. Maar goed, wie dit weet en dus gaat wandelen, arriveert in een levendige, historisch rijke, echt mooie stad waarin kunst – beeldende kunst, bouwkunst, lyrische kunst, levenskunst – alom aanwezig is. Merendeels permanent, soms via festivals.
Ongeveer halverwege Rome en Parijs, op  circa 30 kilometer benoorden Marseille, stichtte de Romeinse consul Sextius in 122 voor Christus een nederzetting, bij enkele bronnen. Deze kreeg als naam Aquae Sextius. Van de huidige stad (circa 150.000 inwoners, waaronder veel studenten) zijn de moderne buitenwijken gewoon saai, maar het door boulevards en cours omgeven oude centrum heeft een onmiskenbare allure, dankzij statige panden, pittoreske straatjes, sfeervolle pleinen, imposante  monumenten en ook nog eens honderd fonteinen. Overal kom je de naam van Paul Cézanne tegen, de beroemde kunstschilder die hier in 1839 werd geboren. Vermoedelijk is er geen schilder ter wereld wiens levensloop vandaag de dag zo minutieus kan worden gevolgd. Het Musée Granet heeft een aparte Cézanne zaal, in het Caumont Centre d’Art wordt permanent een fraaie, half uur durende speelfilm over Cézanne vertoond en je kunt, al dan niet onder begeleiding, een wandeltoer maken ‘in de voetstappen van Cézanne’. Deze voert langs ruim dertig plekken die een rol (meestal rolletje) in het leven en de carrière van de postimpressionist hebben gespeeld. Veel van de plekken worden via kleine bronzen clous gemarkeerd (kleine foto rechts). In de Rue des Baigniers heeft men boven een fontein en naast een wijnbar een bronzen medaillon met de beeltenis van Cézanne aangebracht met als bijzonderheid dat dit ontworpen werd door Renoir. Het aardigst van de hele route is een bezoek aan Cézanne’s laatste atelier, eigenlijk een compleet klein huis met tuin, dat tegen een helling staat op pakweg 1600 meter van de noordelijke centrumboulevard. In de gerenoveerde studio met zijn hoge ramen op het noorden staan op planken, stoelen, tafeltjes en kasten voorwerpen uitgestald die Cézanne gebruikte voor zijn stillevens (let wel, het atelier is van 12 tot 14 uur gesloten). Wie nog puf heeft, kan vanuit dit bedevaartsoord een klimwandeling van ongeveer een kwartier maken naar het terrain des peintres, een uitzichtpunt waar Cézanne enkele van zijn talrijke landschappen creëerde. Met in de verte ht imposante Montagne Sainte-Victoire als decor. Een aantal kopieën van Cézanne’s landschappen wordt op het kleine plateau in paneelvorm uitgestald. Terug in het centrum zie je Cézanne’s standbeeld bij de Rotonde (Place Charles-de-Gaulle), waar de kunstenaar kijkt naar het daar geplaatste indrukwekkende fontein (foto helemaal onder). Schuin achter de sculptuur staat het Office du Tourisme; de eigenlijk essentiële stadsplattegrond (wie hem niet heeft, verdwaalt subiet) en die van de Cézanne wandeling kunnen daar worden opgehaald, alsmede een city pass die recht heeft op gratis toegang of korting bij musea, openbaar vervoer en meer.
De beste en beroemdste plek om een stadswandeling te beginnen, is de Cours Mirabeau (bovenste foto), een voormalig plein met veel platanen, en nu vooral wandelboulevard met aan de ene zijde voorname patriciërspanden waarin kantoren, praktijken, woningen, winkels en de galerie Les Amis des Arts gevestigd zijn, terwijl de overzijde voornamelijk getypeerd wordt door talrijke terrassen. Het meest fameuze is dat van Les Deux Garçons, waar bekende schrijvers, kunstenaars, acteurs en politici elkaar sinds 1792 hebben ontmoet. Het ruime trottoirterras is een prima plek om de flanerende menigte gade te slaan, en het interieur heeft dankzij oude spiegelwanden een nostalgisch cachet. Ook Paul Cézanne kwam er vaak, om met zijn moeder te eten. Op de Cours Mirabeau staan drie fonteinen. Het grootst en het fraaist is het Fontaine du Roi René, met een groot standbeeld van ‘de goede koning’ René, de laatste graaf van Provence en tegelijk koning van Sicilië. Naar verluidt sprak hij zes talen, en was bedreven in geologie, rechtskunde en wiskunde. Terwijl hij bovendien componeerde, dichtte, musiceerde schilderde – en wijnbouw stimuleerde. Zo introduceerde hij de muskaatdruif, en houdt een tros daarvan in zijn stenen hand.
De meest aristocratische wijk van Aix is Mazarin, meteen zuidelijk naast de Cours Mirabeau. In de smalle straten daar bevinden zich diverse mooie musea, waaronder het Musée Granet en de zeker zo geweldige, in een grote kapel ondergebrachte dependance daarvan, Granet XXe (beide worden beschreven in ‘Galerie & Musea’). Eveneens prachtig als gebouw en museum is het Hôtel de Caumont Centre d’Art (rechts), gesitueerd vlak bij een school waar Cézanne lessen heeft gevolgd, en met als onderkomen een 18e-eeuws woonhuis dat tot het fraaiste van de stad wordt gerekend. Achter het pand ligt een verrassend grote siertuin, en binnenin proef je de sfeer van weleer in schitterende stijlkamers. Volledig contrasterend daarmee zijn de exposities van moderne kunst die het Caumont met grote regelmaat organiseert. De huidige, tot 23 september 2018, bestaat uit kleurrijke Provençaalse werken van Nicolas de Staël. In het museum kun je lekker lunchen, hetzij op het terras, hetzij in een van de salons (zie Le Café Caumont bij ‘Aanbevolen restaurants’).
Gene zijde van de cours Mirabeau bestaat uit een schaduwrijk spinnenweb van veelal bochtige en soms hellende straatjes die vaak uitkomen op kleine en grotere pleinen. Hoog tegen de hoeken van nogal wat panden zijn standbeeldjes te zien, met meest van de maagd Maria en haar kindje. Destijds sloeg men een kruis als zo’n hoekbeeldje werd gepasseerd. Nog opvallender zin de enorme, hoge houten deuren, poorten eigenlijk, de meeste met bas-reliëfs erboven. Enigszins parallel met de cours Mirabeau, en een beetje schuin naar boven, loopt de winkelstraat Rue Espariat. Even voorbij het begin daarvan, tegenover de ongeveer drie eeuwen oude kerk Saint-Esprit, rijst de klokkentoren des Augustins omhoog, die een prachtige smeedijzeren koepel heeft. Tegen het eind van dezelfde straat, bij de hoek van de Rue Aude, verschijnt het Place d’Albertas, een door 18e-eeuwse gevels omgeven, kaal plein in Parijse stijl, en met een later  geplaatst fontein in Parijse stijl (rechts) Een van de gezelligste andere pleinen is het Place Richelme waarvan ongeveer de helft bezet is met overdekte terrassen. En op het resterende stuk staan overdag marktstalletjes (onder). Aan het plein er pal achter prijkt het in Italiaanse stijl gebouwde stadhuis, met ernaast de Tour de l’Horloge, een bezienswaardige klokkentoren  waarop anno 1661 een astronomische klok werd aangebracht. Recht tegenover de toren bepaald de 18e-eeuwse Hall aux Grains met zijn prachtige timpaan het pleinbeeld. Weer iets noordelijker lopen, en je arriveert op het hoogste punt van het aflopende Place des Cardeurs dat grotendeels door restaurants met terrassen wordt omgeven. Wie dit langwerpige, grote plein letterlijk links laat liggen, ziet al gauw aan de rechterzijde een kleiner plein met daarachter het voormalige aartsbisschoppelijk paleis. Waarin het Musée des Tapisseries werd ondergebracht (links). Zoals de naam aangeeft, hangen daarin wandtapijten, in totaal veertien stuks. De desbetreffende zalen bereik je via een indrukwekkende gebogen trap. Op de begane grond vinden tentoonstelling plaats van eigentijdse kunst. Die soms ook te zien zijn in de galerie naast de entree. Voor echt mooie schilderijen uit de 19e en 20e eeuw is even verderop de Galerie Goyet een aanbevolen adres. Tegenover deze galerie rijst de kathedraal Saint-Saveur omhoog, een immens complex dat in feite uit twee kerken bestaat, een sobere romaanse en een veel grotere in flamboyant gotische stijl. Gezien de rijk gedecoreerde kapellen, schilderijen en sculpturen is dit kerkgebouw eigenlijk soort museum voor religieuze kunst. Markant ook zijn de gigantische, 18e-eeuwse orgels die hoog tegenover elkaar tegen muren werden aangebracht. Niet ver westelijk van de kathedraal, en te bereiken via de Rue du Bon Pasteur, ligt de Cours Sextius. Op de nummers 35-37 daarvan, en tegenover een fontein, floreert een leuk adres voor een lunch of een restaurerende middagthee, Le Garde Manger. Het straatje langs voornoemde fontein voert naar de fraaie finale van dit stadsbezoek, naar het in de 17e eeuw gebouwde Pavillon de Vendôme. Waarvan je het in Franse stijl ontworpen, aan een kant door platanen begrensde park bereikt via een rechthoekige rozentuin waar moeders en kinderen graag vertoeven. In het paviljoen exposeert men eigentijdse kunst van wisselend niveau; de collectie van oudere , klassiekegeschilderde portretten en grafische werken is helaas buiten beeld geraakt, letterlijk. Wel een bezoek waard is het trappenhuis dat tegen zijn wanden o.m. symbolische beeltenissen toont van de vier jaargetijden. Het mooiste element is misschien wel de voorgevel van honing getint gesteente waarmee twee gespierde mansfiguren (atlantes) worden afgebeeld, met daartussen een door fruit omgeven vrouwenhoofd dat de zomer symboliseert. Alle kunst van Aix-en-Provence, binnen en buiten, doen ons bedenken dat een toepasselijker voor deze stokoude stad zou zijn… Art-en-Provence.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

SCHILDERIJ VAN DE MAAND
In de voetsporen van Cézanne heb ook ik me, voor een van mijn allereerste werken, laten inspireren door het machtige Montagne Sainte-Victoire, het nogal woeste ongeveer twaalf kilometer brede gebergte dat even oostelijk van Aix-en-Provence het landschap domineert. Vorige maand heb ik het opnieuw kunnen aanschouwen, na een bezoek het wijngoed waar de AIX rosé wordt geboren (zie het hierna volgende producentprofiel).

 

‘Ik ben een voordenker, geen nadenker’ glimlacht Eric Kurver als we op zijn Provençaalse wijndomein praten over het succes van zijn AIX rosé – waarvan jaarlijks inmiddels zo’n twee miljoen flessen wereldwijd worden verkocht. Met zijn uitspraak refereert de voormalige uitgever en meubelmaker aan het feit dat hij al vroeg ‘ging zitten broeden’ op een sterke merknaam en –presentatie voor de rosé die hij zou gaan maken. Gebruikelijk was (en is nog altijd) dat wijnbouwers éérst hun wijn maken, en dan pas gaan nadenken hoe deze te verkopen. Het door Eric verworven, destijds verlieslijdende en aan Zwitsers behorende Domaine de la Grande Séouve, zeven kilometer buiten Jouques, draagt een naam ‘die niemand kan onthouden’. Spelend met ideeën bedacht de Nederlander het merk AIX ‘dat ik diezelfde avond heb gedeponeerd’. Spannend was of de Franse autoriteiten het zouden accepteren. Na een week of zeven kwam de permissie, op voorwaarde dat voor AIX alleen wijnen uit de eigen streek Coteaux d’Aix-en-Provence zouden worden gebruikt.
Toen Eric en zijn gezin nog woonden in Salernes, was het zijn vrouw Adrienne die elf jaar geleden zei ‘Schat, waarom ga niet iets doen met jouw échte hobby, wijn’. Een van de toen te koop staande domeinen was Grande Séouve. Eric bezocht het op een miezerige dag in november, vroeg of hij kon proeven, maar kreeg nul op rekest omdat er geen glazen waren. Op 1 januari 2008, tijdens een stralende dag, reden Erik en Adrienne er nogmaals naartoe. En nu ineens ontstond een bijna idyllisch beeld – en ze besloten het te kopen. Met de Zwitsers werd een keurige afbetalingsconstructie gecreëerd. Waarna de gebouwen (‘het was een grote rotzooi, en voor het château lag een soort vuilnisbelt’ ) stapsgewijs werden gerenoveerd. Bovendien schafte de nieuwe eigenaar geheel nieuwe kelderinstallaties aan die voldeden aan eigentijdse veiligheidsvoorschriften. ‘Wij hebben van meet af aan eerst geïnvesteerd in techniek en daarna pas in esthetiek.’ Het resultaat is wel dat Kurver en diens consulent, de uiterste deskundig oenoloog Olivier Nasles, sindsdien over een van de best ingerichte kelders van de regio beschikken.
Duidelijke ideeën over de kleur, de smaak en de kwaliteit van de rosé had Eric inmiddels gevormd. Hij wilde niets minder dan ‘de beste rosé ter wereld ’maken. Maar hoe dat te bereiken? Er werden 25 Provençaalse toprosés gekocht en blind geproefd. De keuring bracht een modelwijn in beeld waarvan de samenstelling en de technische aspecten via analytisch onderzoek werden bepaald. De belangrijkste druif moest grenache worden; gelukkig maar, want daarmee was de eigen wijngaard ruimschoots beplant. De wens om een heel licht getinte rosé te maken paste in een toen net beginnende trend én bij Erics opvatting dat ‘je rosé koopt met je ogen’. Om die lichte kleur optimaal tot zijn recht te laten komen, werd ook bewust gekozen voor een blanke fles met het helderst mogelijke glas. Hoe die subtiele tint kleur te krijgen? Via diverse vernuftige technieken. Voorts voerden Eric en diens adviseur allerlei methoden in om ‘de grote strijd tegen oxidatie’ te winnen, met zo min mogelijk sulfiet. Zoals een nachtelijke en vroege ochtend pluk, het soms bedekken van de geplukte trossen met koolzuursneeuw, alsmede het gebruik van neutrale gassen (stikstof en koolzuur) voor een beschermde deken in de pers, de tanks en zelfs een beetje in de fles. Bovendien werd de aromavorming bevorderd door de sterk gekoelde most een week lang in contact te houden met de vaste deeltjes van de druiven. Deze best ingewikkelde, progressieve werkwijzen werden toegepast voor de eerste oogst, van 2009 – die zowaar een gouden medaille won op een toonaangevend concours in Parijs. ‘Dat was héél belangrijk, want hiermee werd aangetoond dat de kwaliteit van onze wijn buiten kijf stond.’
Aanvankelijk werd slechts een deel van de eigen druiven gebruikt (de wijngaard heeft 65 biogecertificeerde hectaren in productie, de gehele bezitting bestrijkt 100 hectare), maar de sterk gestegen wereldvraag leidde ertoe dat tegenwoordig ook wijnen van zes andere regionale producenten worden gebruikt, waaronder diverse coöperaties. De selectie geschiedt streng. Eind november keuren Erik en Olivier ‘zestig à zeventig monsters’, waarvan meestal niet meer dan de helft geschikt wordt geacht om deel uit te maken van de definitieve AIX blend. ‘Opvallend is overigens dat we steeds vroeger oogsten, rond 9 september, terwijl het dertig jaar geleden op 9 oktober was.’ En Erik is blijven investeren; deze zomer bijvoorbeeld wordt een nieuwe bottellijn geplaatst. In esthetische zin is het château nu geheel op orde, maar het domein is helemaal niet ingesteld op de ontvangst van toeristen. Vandaar dat er nergens een wegwijzer staat met de naam AIX. En de wijn? Die is nog steeds zoals Erik hem voor ogen had: bleek orange van kleur ‘en zo verleidelijk dat je al meteen verlangt naar een tweede glas, en tegelijk complex, zodat hij aantrekkelijk blíjft’. De fris en tegelijk licht kruidig fruitige AIX 2017, die vanaf €11,95 per fles wordt aangeboden, is daar een verrukkelijk voorbeeld van. Verkoopadressen via importeur www.walravensax.nl.

 

 Andrés Iniesta is de beroemde Spaanse voetballer (van FC Barcelona) die in 2010 tijdens de finale van het WK voetbal in Zuid-Afrika het winnende doelpunt tegen Nederlands scoorde, in de verlenging. Samen met zijn vader heeft hij in het Spaanse wijnbouwgebied Manchuela, westelijk van Valencia, een wijngaard van 120 hectare. Daar wordt de Corazón Loco gemaakt, een karaktervolle rode wijn van syrah en tempranillo. Aldus de toelichting van de grote etikettenverzamelaar Bert Wentzel, jokebertwentzel@gmail.com, die dit etiket koos uit zijn wereldomvattende collectie.

 .

.

.

.

Disclaimer. Alle afgebeelde foto’s op deze website en dit maandmagazine zijn afkomstig van de auteur zelf of werden rechtenvrij c.q. met toestemming verkregen van wijnproducenten, wijnorganisaties, wijnhandelaren, promotiebureaus, streek- en landenorganisaties, toeristenbureaus en andere betrokkenen.